صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت فوتبال
  • منهای فوتبال
  • جام جهانی
  • فوتبال ایران
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و صد و شصت و هشت - ۳۰ تیر ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و صد و شصت و هشت - ۳۰ تیر ۱۴۰۵ - صفحه ۱

حمایتی که به ضرر مسی تمام شد

مجید سلطانی
خبرنگار


فقط یک حمایت احمقانه پیش از بازی کافی بود تا پشتوانه احساسی آرژانتین به صفر برسد. پیش از شروع فینال، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر جنایتکار و کودک‌کش رژیم صهیونیستی برای آرژانتین و لیونل مسی آرزوی موفقیت کرد.
همین اظهارنظر کافی بود تا تمام دل‌های آتشینی که عاشقانه برای مسی می‌تپید، به یکباره سرد شوند. همه ستاره‌ها انگار به یکباره خاموش شدند و دیگر دستی برای دعا به آسمان بلند نشد. مسی در هیاهوی آدمکشی نتانیاهو سهمی نداشت؛ اما علاقه نتانیاهو به او و البته شایعات حمایت ترامپ از سوپراستار آرژانتینی کافی بود تا دیگر کسی برای موفقیت آرژانتین دعا نکند. این برای اولین بار بود که چنین مواجهه عجیبی را در فینال جام جهانی شاهد بودیم.
در یک سوی فینال لامین یامال قرار داشت که پس از قهرمانی بارسلونا در لالیگا پرچم فلسطین را به‌دست گرفت و در سوی دیگر مسی که مورد حمایت نتانیاهو بود. در یک سو آرژانتین که به‌طور محسوس در کنار نتانیاهو بود و در سوی دیگر اسپانیا که برای اعلام حمایت از فلسطین ترسی نداشت. بورخا ایگلسیاس پیش از فینال، از این گفته بود که حتی از دست دادن با دونالد ترامپ کراهت دارد و با جملات کنایه‌آمیزش به رئیس‌جمهور جانی آمریکا طرفدارانش را بیشتر کرده بود.
فینال آغاز شد و همه به چشم دیدند که آرژانتین از آنچه پیش‌بینی می‌شد، دست و پا بسته‌تر است. قهرمان دوره قبل هیچ حرفی برای گفتن در برابر اسپانیا نداشت و روند برتری تاکتیکی قهرمان اروپا مقابل قهرمان جهان آن‌قدر ادامه پیدا کرد تا اسپانیا گل زد و قهرمان جهان هم شد.
پس از بازی مسی مانند رونالدو و نیمار اشک ریخت؛ اما هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد که دنیا در برابر اشک‌های فراوان یکی از ابرستاره های تاریخ فوتبال تا این حد منفعل و بی‌تفاوت باشد. مسی شراکتی در قتل‌عام و نسل‌کشی بی‌رحمانه صدها هزار انسان و کودک بی‌گناه در خاورمیانه نداشت؛ اما همه او را شانه به شانه نتانیاهو می‌دیدند و برای همین به اشک‌های ستاره آرژانتینی می‌خندیدند. اگر نتانیاهو حمایت پیش از بازی را از آرژانتین علنی نمی‌کرد، شاید مسی و هم‌تیمی‌هایش این‌قدر تنها نمی‌شدند. فاصله جغرافیایی آمریکا و آرژانتین کم بود و بیشتر ظرفیت ورزشگاه به هواداران آمریکای لاتین رسید. ورزشگاه پر بود از آرژانتینی؛ اما دنیا پشت اسپانیا بود تا مت‌لایف به خانه عذاب آرژانتینی‌ها تبدیل شود.
دلافوئنته سرمربی اسپانیا در تمام طول جام، مزد تفکرات برتر تاکتیکی خود را گرفت و با شایستگی هم قهرمان شد؛ اما در این بازی خاص، حمایت قلب‌هایی را احساس کرد که صاحبان‌شان برای خون به‌ناحق ریخته شده مردم مظلوم خاورمیانه خشمگین بوده و برای موفقیت اسپانیا دست به آسمان بلند کرده بودند.

جستجو
آرشیو تاریخی