وقتی کسی هشدار معاون حقوقی مستعفی استقلال را جدی نگرفت
قصه عجیب پنجره بسته آبیها
رضا حمیدی
خبرنگار
ماجرای بسته شدن پنجره نقلوانتقالات استقلال، نتیجه زنجیرهای از تصمیمات و البته بیتوجهی به هشدارهایی بود که ماهها قبل روی میز مدیران قرار گرفت، اما کسی آنها را جدی نگرفت. اسناد موجود نشان میدهد در اواسط فروردین ۱۴۰۴، معاون وقت حقوقی باشگاه استقلال در نامهای رسمی درباره پرونده شکایت منتظر محمد، مدیران باشگاه را از تبعات ادامه این پرونده آگاه کرده بود. در این نامه حتی راهکارهایی برای جلوگیری از صدور رأی سنگین فیفا نیز ارائه و تأکید شده بود که امکان توافق با بازیکن و پرداخت مطالبات بهصورت اقساطی وجود دارد. اما مهمترین بخش این نامه، هشدار صریح معاون حقوقی باشگاه بود. بخشی که در آن قید شده بود: «در اسرع وقت باید مطالبات منتظر محمد پرداخت شود، در غیر این صورت باشگاه از سوی فیفا با محرومیت از پنجره نقلوانتقالاتی مواجه خواهد شد.»
این هشدار اعلام خطری جدی بود در این خصوص که اگر در همان مقطع مورد توجه قرار میگرفت، شاید امروز استقلال با چنین بحرانی روبهرو نبود.
بر اساس اطلاعات به دست آمده از باشگاه استقلال این نامه با واکنش مؤثری از سوی مدیران وقت باشگاه مواجه نشد و علی نظری جویباری، مدیرعامل وقت آبیها، اقدام عملی برای حل این پرونده انجام نداد.
در نتیجه حدود سه ماه بعد و در اواسط تیرماه ۱۴۰۴، فیفا رأی خود را صادر و استقلال را از دو پنجره نقلوانتقالاتی محروم کرد. محرومیتی که امروز به یکی از بزرگترین چالشهای باشگاه تبدیل شده است.
نکته قابل توجه اینجاست که شکایت منتظر محمد از همان اوایل دیماه ۱۴۰۳ به باشگاه استقلال ابلاغ شده بود.
در آن زمان هنوز فرصت کافی برای حلوفصل پرونده وجود داشت.
علی نظری جویباری نیز از ۱۹دیماه ۱۴۰۳ به عنوان مدیرعامل باشگاه منصوب شد و نزدیک به هفت ماه فرصت داشت تا این پرونده را مدیریت کند؛ فرصتی که در نهایت از دست رفت و استقلال هزینه سنگینی بابت آن پرداخت.
امروز آثار این بیتوجهی کاملاً آشکار شده است. استقلال در حالی خود را برای فصل جدید آماده میکند که پنجره نقلوانتقالاتش بسته است و امکان ثبت قرارداد بازیکنان جدید را ندارد.
از سوی دیگر، چند بازیکن تأثیرگذار این تیم نیز از جمع آبیپوشان جدا شدهاند و باشگاه عملاً قادر به جایگزینی آنها نیست. این وضعیت، برنامههای کادر فنی را با اختلال جدی مواجه کرده و نگرانی هواداران را نیز به اوج رسانده است. بحران زمانی جدیتر میشود که استقلال باید خود را برای حضور در رقابتهای آسیایی آماده کند. تیمی که نهتنها بخشی از مهرههای اصلی خود را از دست داده، بلکه به دلیل محرومیت فیفا امکان تقویت فهرست بازیکنانش را هم ندارد. چنین شرایطی میتواند تبعات بسیاری برای باشگاه به همراه داشته باشد. آنچه این پرونده را بیش از پیش قابل تأمل میکند، این است که هشدارهای حقوقی از ماهها قبل وجود داشته و حتی راهکار جلوگیری از محرومیت نیز در اختیار مدیران قرار گرفته بود؛ بنابراین امروز دیگر نمیتوان بسته شدن پنجره نقلوانتقالات را صرفاً یک اتفاق غیرمنتظره یا بدشانسی مدیریتی دانست. اکنون این پرسش مطرح است که چرا هشدار رسمی معاون حقوقی باشگاه نادیده گرفته شد؟ چرا پروندهای که میتوانست با مذاکره یا پرداخت مطالبات حل شود، به مرحله صدور رأی فیفا رسید؟ و مهمتر از همه، چه کسی مسئول خسارتی است که امروز به استقلال و میلیونها هوادار این باشگاه وارد شده است؟ اسناد مربوط به نامهنگاریها نشان میدهد که مدیران وقت از تبعات این پرونده اطلاع کامل داشتهاند، اما اینکه چرا اقدامی نشده یا شاید منابع مالی در اختیارشان قرار نگرفته، جای سؤال است.
حالا انتظار میرود مسئولان وقت استقلال درباره چرایی بیتوجهی به این هشدارها و شکلگیری چالشی که امروز گریبان باشگاه را گرفته است، پاسخگوی افکار عمومی باشند.