وقتی اختلاف، نقطه قوت میشود
جنگ لفظی توخل و بلینگام به نفع انگلیس!
رابطه جود بلینگام و توماس توخل در ماههای اخیر به یکی از سوژههای داغ فوتبال انگلیس تبدیل شده است؛ رابطهای که از بیرون پر از کنایه، اختلافنظر و پاسخهای تند به نظر میرسد، اما در عمل تاکنون به سود سهشیرها تمام شده است. حالا در آستانه نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ برابر آرژانتین، این همکاری عجیب در بزرگترین آزمون خود قرار میگیرد.
همه چیز پس از پیروزی ۲ بر یک انگلیس مقابل نروژ دوباره خبرساز شد. توخل با وجود صعود تیمش، از کیفیت بازی بازیکنانش ابراز نارضایتی کرد؛ اظهارنظری که با واکنش کوتاه اما جنجالی بلینگام همراه شد. ستاره رئال مادرید در پاسخ به خبرنگاری که نظر او را درباره انتقادهای سرمربی پرسید، تنها یک کلمه گفت: «حالا هرچی!»
همین پاسخ کافی بود تا رسانهها بار دیگر از اختلاف میان مهمترین ستاره تیم و سرمربی آلمانی بنویسند. اما واقعیت شاید پیچیدهتر از آن چیزی باشد که در ظاهر دیده میشود.
به چالش کشیدن ستارهها
توخل از زمان حضور روی نیمکت انگلیس تلاش کرده بلینگام را نه بهعنوان یک فوقستاره، بلکه بهعنوان عضوی از یک تیم معرفی کند. او بارها تأکید کرده موفقیت بلینگام نتیجه تعهد به کار گروهی است و حتی در نشستهای خبری، هنگام تمجید از این هافبک، بلافاصله از بازیکنان دیگری مانند مورگان راجرز نیز صحبت میکند. این رویکرد باعث شده بسیاری تصور کنند سرمربی انگلیس عمداً با ایجاد فشار روانی، میخواهد انگیزه بیشتری در ستاره ۲۳ ساله تیمش ایجاد کند؛ تاکتیکی که تاکنون جواب داده است.
پاسخ بلینگام؛ فقط در زمین
بلینگام نیز بهترین واکنش ممکن را نشان داده است؛ نه با مصاحبههای جنجالی، بلکه با عملکرد فوقالعاده در زمین مسابقه. او تاکنون شش گل در جام جهانی به ثمر رسانده و در دو دیدار متوالی مرحله حذفی دبل کرده است؛ آماری که تنها پله در جام جهانی ۱۹۵۸ در سن پایینتر موفق به ثبت آن شده بود. در مجموع، بلینگام روی هفت گل از ۱۱ گل انگلیس در این جام تأثیر مستقیم داشته و بدون تردید مهمترین مهره سهشیرها در مسیر رسیدن به نیمهنهایی بوده است.
از تردید تا درخشش
این شرایط در حالی رقم خورده که تنها چند ماه قبل، آینده بلینگام در تیم ملی انگلیس با ابهام همراه بود. فصل دشوار او در رئال مادرید، انتقادهای توخل از رفتارهایش و درخشش مورگان راجرز باعث شده بود بسیاری از کارشناسان حتی خواهان نیمکتنشینی او شوند. اما توخل برخلاف این فضاسازیها، هرگز اعتمادش را به ستاره رئال از دست نداد و حالا نتیجه این تصمیم را در جام جهانی میبیند.
آزمون بزرگ مقابل آرژانتین
با این حال، نیمهنهایی برابر آرژانتین میتواند نقطه عطف این رابطه باشد. آرژانتینیها تیمی هستند که با بازی فیزیکی، جنگهای روانی و متوقف کردن ریتم مسابقه، حریفان را آزار میدهند. بازیکنانی مانند رودریگو دیپل، کریستیان رومرو و لیساندرو مارتینس استاد چنین نبردهایی هستند و احتمالاً تلاش خواهند کرد بلینگام را از نظر روحی از تعادل خارج کنند.
از سوی دیگر، بلینگام نیز سابقه کنترل نکردن احساساتش را دارد؛ از اخراج در رئال مادرید گرفته تا درگیری با داوران و رفتارهای جنجالی در مسابقات بزرگ. به همین دلیل، حفظ آرامش او در این مسابقه اهمیت ویژهای خواهد داشت.
تا اینجا، رابطه پرتنش اما حسابشده توخل و بلینگام به سود انگلیس بوده است. سرمربی آلمانی موفق شده بدون امتیاز ویژه دادن به بزرگترین ستاره تیمش، بهترین عملکرد را از او بگیرد و بلینگهام نیز ثابت کرده پاسخ انتقادها را در زمین مسابقه میدهد. حالا باید دید این فرمول در سختترین چالش ممکن، مقابل مدافع عنوان قهرمانی جهان، همچنان جواب خواهد داد یا خیر.