نروژ؛ شجاع اما کمتجربه
خاموشی بدموقع هالند
فرخ حسابی
خبرنگار
انگلیس با پیروزی ۲بریک مقابل نروژ پس از ۱۲۰دقیقه نفسگیر، جواز حضور در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد؛ پیروزیای که بیش از هر چیز مدیون درخشش خیرهکننده جود بلینگام بود. ستاره جوان انگلیس با به ثمر رساندن هر دو گل تیمش بار دیگر ثابت کرد که در لحظات سرنوشتساز، مهمترین مهره سهشیرهاست؛ هرچند توماس توخل، سرمربی انگلیس، برخلاف انتظارها پس از پایان مسابقه از عملکرد تیمش رضایت نداشت و معتقد بود شاگردانش فاصله زیادی با فوتبال ایدهآل دارند.
در شبی که همه منتظر نبرد دو مهاجم بزرگ فوتبال اروپا، هری کین و ارلینگ هالند بودند، این بلینگام بود که دوباره نقش اول داستان را بازی کرد؛ بازیکنی که در مراحل حذفی این جام بارها انگلیس را از بحران نجات داده و حالا تیمش را تا آستانه فینال رسانده است.
بلینگام؛ مرد بازیهای بزرگ
اگر انگلیس امروز در جمع چهار تیم برتر جهان قرار دارد، بخش بزرگی از این موفقیت را باید مدیون جود بلینگام دانست. او در نیمه نخست، زمانی که انگلیس با یک گل عقب افتاده بود، با حرکتی انفجاری و ضربهای دقیق با پای چپ بازی را به تساوی کشاند و امید را به اردوی تیمش بازگرداند.
در وقتهای اضافه نیز بار دیگر در حساسترین لحظه ممکن در جای درست ایستاد. شوت مورگان راجرز را اوریان نایلند، دروازهبان نروژ ناقص دفع کرد و بلینگام سریعتر از همه روی توپ حاضر شد تا گل پیروزیبخش انگلیس را به ثمر برساند.
او تنها گلزن نبود بلکه در تمام طول مسابقه در میانه میدان جنگید، توپگیری کرد، پاس داد، حملات را سازماندهی کرد و حتی میتوانست با پاس طلایی خود هری کین را نیز صاحب گل کند، اما کاپیتان انگلیس در موقعیت آفساید قرار داشت.
آمار نیز اهمیت نمایش او را تأیید میکند. بلینگام به دومین بازیکن جوان تاریخ تبدیل شد که در دو دیدار متوالی مرحله حذفی جام جهانی دو گل به ثمر میرساند؛ رکوردی که پیش از او تنها اسطوره فوتبال جهان، پله، به آن دست یافته بود.
نارضایتی توخل
شاید عجیبترین اتفاق پس از این مسابقه، واکنش توماس توخل بود. در حالی که بسیاری انتظار داشتند سرمربی آلمانی از صعود تیمش به نیمهنهایی ابراز رضایت کند، او ترجیح داد روی ضعفهای تیمش تمرکز کند.
توخل معتقد بود انگلیس از نظر فنی نمایش خوبی ارائه نکرد، سرعت گردش توپ پایین بود و کیفیت بازی در حد یک دیدار بزرگ جام جهانی نبود. با این حال او از ذهنیت بازیکنانش تمجید کرد و تأکید داشت که تیمش با شخصیت و روحیه بالا موفق شد راه پیروزی را پیدا کند.
در واقع اگرچه کیفیت فنی انگلیس مطابق انتظار نبود، اما این تیم بار دیگر نشان داد که در مسابقات حذفی بیش از هر چیز نتیجه اهمیت دارد. سهشیرها شاید زیباترین فوتبال جام را ارائه نکنند، اما بهخوبی بلدند چگونه بازیهای دشوار را به سود خود تمام کنند.
نروژ شجاع
نروژ یکی از شگفتیسازان جام جهانی بود و حتی برابر انگلیس نیز نمایش قابل قبولی ارائه داد. آنها در نیمه نخست با گل ارلینگ هالند پیش افتادند؛ گلی که البته با خوششانسی نیز همراه بود، زیرا ارسال آندریاس شیلدروپ پس از برخورد به تیر دروازه وارد گل شد.
شاگردان استاله سولباکن در نیمه دوم نیز بارها تا آستانه گل دوم پیش رفتند. گل توربیورن هگم پس از بازبینی VAR مردود اعلام شد و ضربه سر کریستوفر آیر نیز به تیر افقی برخورد کرد. اما برخلاف انتظارها، هالند نتوانست ستاره تیمش باشد. مهاجم منچسترسیتی که پیش از این مسابقه در ۱۴ بازی متوالی موفق به گلزنی شده بود، مقابل مدافعان انگلیس کاملاً مهار شد. او تنها ۲۱بار توپ را لمس کرد، فرصتهای بسیار محدودی داشت و هیچگاه نتوانست از سرعت و قدرت همیشگی خود استفاده کند.
جان استونز و مارک گوئهی با نمایشی کمنقص اجازه ندادند هالند جریان بازی را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت مهاجم نروژ در وقت اضافه تعویض شد تا رؤیای ادامه ماجراجویی نروژ نیز به پایان برسد.
تعویضهایی که بازی را تغییر داد
یکی از مهمترین دلایل موفقیت انگلیس، تصمیمهای درست توخل در جریان مسابقه بود. سرمربی آلمانی در نیمه دوم با تعویضهای بهموقع، جریان بازی را تغییر داد.
ابرهچی ازه جانشین دکلان رایس شد و انرژی تازهای به خط میانی بخشید. بوکایو ساکا نیز پس از ورود به زمین کیفیت بیشتری نسبت به نونی مادوئکه ارائه کرد و بارها دفاع نروژ را تحت فشار قرار داد.
مورگان راجرز نیز اگرچه گل نزد، اما با همان شوتی که نایلند دفع ناقصی روی آن داشت، زمینه گل پیروزیبخش بلینگام را فراهم کرد. در کنار آنها، دن برن، ریس جیمز و جد اسپنس نیز در دقایق حساس با عملکرد دفاعی خود نقش مهمی در حفظ برتری انگلیس داشتند.
اندرسون؛ مهره پنهان خط میانی
در میان ستارههای پرزرقوبرق انگلیس، الیوت اندرسون شاید کمتر دیده شد، اما یکی از بهترین بازیهای خود را در این جام به نمایش گذاشت.
پس از خروج رایس، مسئولیت اصلی میانه میدان برعهده او قرار گرفت و این هافبک جوان با آرامش مثالزدنی، نبض بازی را در اختیار گرفت. او دومین بازیکن مسابقه از نظر تعداد پاسهای صحیح بود، بیشترین توپگیری دفاعی را ثبت کرد و در شکلگیری گل نخست انگلیس نیز نقش مؤثری داشت.
به نظر میرسد توخل اعتماد ویژهای به اندرسون دارد و این بازیکن رفتهرفته به یکی از مهرههای کلیدی ترکیب انگلیس تبدیل شده است.
اشتباه بزرگ
اوریان نایلند تا پیش از این مسابقه یکی از بهترین دروازهبانهای جام جهانی بود، سنگربانی که با نمایش درخشان مقابل برزیل نقش مهمی در صعود نروژ داشت.
اما در مهمترین مسابقه، تنها یک اشتباه کافی بود تا تمام آن عملکرد خوب تحتالشعاع قرار گیرد. دفع ناقص او روی شوت راجرز فرصت طلایی را در اختیار بلینگام قرار داد و همان اشتباه، سرنوشت مسابقه را تغییر داد.
نایلند پس از پایان بازی با چشمانی اشکبار زمین را ترک کرد. تصویری تلخ از دروازهبانی که فاصله میان قهرمان و بازنده را تنها در چند ثانیه تجربه کرد.
نگرانی درباره دکلان رایس
یکی دیگر از دغدغههای توخل، وضعیت جسمانی دکلان رایس است. سرمربی انگلیس پس از مسابقه فاش کرد که هافبک آرسنال طی روزهای قبل بهدلیل بیماری بخش زیادی از زمان خود را در رختخواب سپری کرده بود و توانایی حضور کامل در مسابقه را نداشت.
به همین دلیل توخل تصمیم گرفت او را زودتر از زمین خارج کند تا در صورت کشیده شدن بازی به وقتهای اضافه، دستش برای انجام تعویضهای بعدی باز باشد. رایس نیز در همان ۴۵ دقیقه نخست نشانههای خستگی را بروز داد و حتی روی ضربات ایستگاهی هم کیفیت همیشگی خود را نداشت. حالا کادر فنی انگلیس امیدوار است او تا دیدار حساس نیمهنهایی مقابل آرژانتین به شرایط مطلوب بازگردد.
انگلیس شاید هنوز بهترین فوتبال خود را ارائه نکرده باشد، اما تیم توخل ویژگی مهمی پیدا کرده است؛ توانایی پیروزی در سختترین شرایط. با درخشش تمامنشدنی بلینگام، انسجام دفاعی مثالزدنی و تصمیمهای مؤثر نیمکت. سهشیرها اکنون تنها یک گام تا حضور در فینال جام جهانی فاصله دارند و باید برابر آرژانتین قرار بگیرند، دیداری که میتواند مهمترین آزمون نسل جدید فوتبال انگلیس باشد.