شأن صندلی دبیر کلی
مجید سلطانی
خبرنگار
خبرگزاریهای ایران دیروز به موضوع تغییر در فدراسیون فوتبال پرداختند. همه نوشتند: «در ماجرای معرفی تیم سوم باشگاهی ایران به کنفدراسیون فوتبال آسیا برای شرکت در لیگ قهرمانان آسیا 2 اشتباهی عجیب از سوی فدراسیون رخ داد و نامهای که از پیش برای کنفدراسیون رفت، تیمی را معرفی کرد که در مسابقات سه جانبه، مجوز حضور در آسیا را نگرفت.»
البته همگی بر این باورند که دلیل تغییر فقط به این نکته محدود نمیشود.
اجازه بدهید در این مورد خاص، چند موضوع اساسی را مورد بررسی قرار دهیم:
1- میگویند دلیل اصلی ماجرای نامه به کنفدراسیون، همراهی دبیرکل با تیم ملی در اردوی مکزیک بود. مگر دبیرکل با خواست و اراده خود میتوانست راهی مکزیک شود؟ مگر دبیرکل مدیر بالادستی نداشت که به او بگوید در مدتی که ما نیستیم، شما بمان و مراقب نامهها و مکاتبات بینالمللی باش؟
2- دبیرکل اشتباه کرده؛ اما آیا هیچ مدیری غیر از او در این ماجرا اشتباه نداشت؟ آیا در این چند سال که دبیرکل مشغول فعالیت بود، همه مأموریتها را به درستی انجام داد؟ یا اینکه فقط این یکی علنی شد؟
3- اینکه دبیرکل از سمتش برکنار شد، اتفاق نامبارکی نیست؛ اما آیا در فدراسیون فوتبال با همه مدیرانی که قصوری دارند، اینگونه برخورد میشود؟
4- نامهایی که برای این پست برده شده، هراس به جان میاندازد که نکند فدراسیون، صندلی دبیرکلی را کوچک کند. به هر حال تا کنون نامهای بزرگی روی این صندلی نشستهاند و توقع ما این است که فردی روی صندلی بنشیند که اسم و رسمی داشته باشد و عنوان دبیرکلی، کمرش را نشکند.
نه فوتبال که هر نهاد و ادارهای، با انتخابهای درست، بزرگ و با انتخابهای نادرست حقیر میشود. امیدواریم شأن صندلی دبیرکلی حفظ شود.