سلاحهای مخفی وایکینگها در جام جهانی
نروژ فقط هالند نیست
بازگشت نروژ به بزرگترین صحنه فوتبال جهان پس از ۲۸ سال غیبت، فراتر از یک نمایش انفرادی بوده است. اگرچه ارلینگ هالند با گلهای حیاتی خود نقشی کلیدی در این صعود تاریخی ایفا کرده، اما موفقیت چشمگیر اسب سیاه مسابقات در آمریکای شمالی و رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی که بهترین عملکرد تاریخ فوتبال این کشور در جام جهانی محسوب میشود، تنها حاصل درخشش او نیست. ارتش استاله سولباکن تیمی منسجم و چندبعدی ساخته که حالا خود را برای نبرد بزرگ روز شنبه برابر انگلستان آماده میکند.
تغذیه غول نروژی
هالند برای درخشش به تغذیه مناسب نیاز دارد و وینگرهای نروژ به بهترین شکل این وظیفه را انجام دادهاند. آنتونی نوسا، ستاره ۲۱ ساله و تکنیکی لایپزیش، در جناح چپ یک تهدید دائمی برای حریفان است. او با گل تماشاییاش مقابل ساحل عاج و ایجاد موقعیتهای مداوم، نقش پررنگی در برنامههای هجومی تیم داشته است.
علاوه بر او، آندریاس شیلدروب ۲۲ ساله که نیمفصل موفقی را زیر نظر ژوزه مورینیو در بنفیکا سپری کرده، به عنوان یک تعویض طلایی روانه میدان میشود، همانطور که در دیدار بزرگ مقابل برزیل، با ورودش به زمین دو پاس گل به نام خود ثبت کرد. اسکار باب، بازیکن فولام نیز در سمت راست به عنوان مهرهای کارآمد همواره در دسترس کادر فنی بوده است.
خط میانی باتجربه
سولباکن در کمربند میانی تیمش از هماهنگی و تجربه فوقالعادهای بهره میبرد. در رأس این خط، مارتین اودگارد، کاپیتان ۲۷ ساله آرسنال قرار دارد. اودگارد اگرچه در رده باشگاهی گاهی با نوسان روبرو میشود، اما در پیراهن ملی یک رهبر بیجانشین است. او با وجود مصدومیتهای فصل گذشته، با ۷ پاس گل در مرحله مقدماتی، بهترین بازیساز اروپا بود و در جام جهانی نیز با دید عالی خود، رابط اصلی خط میانی و ارلینگ هالند بوده است.
در کنار او، ساندر برگه، هافبک دفاعی مستحکم فولام و فردریک اورسنس، هافبک بنفیکا، تعادل عجیبی به تیم بخشیدهاند. اورسنس ۳۰ ساله که دو سال پیش از بازیهای ملی خداحافظی کرده بود، با اصرار سولباکن به تیم بازگشت و به مهره فیکس جام تبدیل شد. همچنین پاتریک برگ، کاپیتان بودو گلیمت، در پی مصدومیتها فرصت بازی یافت و با پاس گلهای کلیدی مقابل سنگال و ساحل عاج، ارزشهای خود را اثبات کرد.
نیمکت پربار
نروژ حتی در صورت غیبت احتمالی ماشین گلزنی خود، در خط حمله با فقر مهره روبرو نیست. الکساندر سورلوث که پس از به ثمر رساندن ۲۰ گل با پیراهن اتلتیکو مادرید به این تورنمنت آمده، به عنوان یک مهاجم چندپسته و فیزیکی شناخته میشود.
سولباکن از او به عنوان بازیکنی فداکار یاد میکند که چه در کنار هالند و چه متمایل به راست، با دوندگی بالا در خدمت تیم است. یورگن استراند لارسن، مهاجم کریستال پالاس نیز دیگر گزینه باکیفیت خط حمله است که در دیدار مقابل فرانسه در ترکیب اصلی قرار گرفت تا نشان دهد نروژ فراتر از یک ستاره، از یک «تیم» کامل بهره میبرد.
سلاح مخفی نروژ
در جناح راست
یکی از تاکتیکهای جالب و غیرمتعارف سولباکن، هدایت حملات از جناحین با تکیه بر یولین رایرسون، مدافع راست بوروسیا دورتموند است. با متمایل شدن سورلوث به داخل محوطه جریمه، فضا برای نفوذهای رایرسون باز میشود؛ مدافعی که با ۱۸ پاس گل در فصل گذشته بوندسلیگا، روی ارسالها و ضربات ایستگاهی یک ویرانگر به تمام معناست. بازگشت او از مصدومیت در دیدار مقابل برزیل، زنگ خطری جدی برای ساختار دفاعی انگلستان در بازی پیشرو خواهد بود.
به نظر میرسد رویای سولباکن برای معرفی فوتبالی هجومی و نوین از نروژ محقق شده و آنها اکنون ثابت کردهاند که در روز خوب خود، توانایی شکست دادن هر ابرقدرتی را در فوتبال جهان دارند.