روایت پیشرفت فوتبال مصر
تیمی از دل کوچه و خیابان
نام محمد صلاح بالاتر از همه در این تیم میدرخشد اما کسانی که از نزدیک با فراعنه همکاری داشتهاند، بر این باورند که نقطه قوت اصلی این تیم، فراتر از درخشش کاپیتان افسانهای آن است. تیتو گارسیا سانخوان، دستیار سابق خاویر آگیره، راز موفقیت مصر را در سه مؤلفه میداند: فرهنگ رقابتپذیری، انعطافپذیری تاکتیکی و ساختار مستحکم فوتبال داخلی. ویژگیهایی که فراعنه را به تیمی تبدیل کرده که میتواند برای هر حریفی، حتی آرژانتین مدعی، دردسرساز شود.
نقش صلاح
دیدار دو شماره ۱۰، صلاح و مسی، نوید تقابل نسلها را میدهد. مسی ۳۹ ساله در تعقیب دومین جام جهانیاش است و صلاح ۳۴ ساله، احتمالاً در آخرین جام جهانی خود، به دنبال ثبت خاطرهای جاودان. گارسیا سانخوان معتقد است صلاح در اوج دوران سلطه کریستیانو و مسی، به اندازه شایستگیاش مورد تقدیر قرار نگرفته: «او پادشاه آفریقا و حتی فراتر از آن است. عبور از سد مسی و آرژانتین، بهترین تاج برای دوران درخشان او خواهد بود، هرچند این به معنای پایان کارش نیست.»
او از نزدیکی همکاری با صلاح میگوید: «وقتی کارمان را با او آغاز کردیم، در اوج قدرت لیورپول بود. یک سال بعد، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و حتی مرا به فینال مقابل تاتنهام دعوت کرد. او در کنار بزرگانی چون رونالدو و مسی نشسته و شایسته افتخارات بیشتر است.»
سلاحی که آرژانتین را غافلگیر میکند
به باور این مربی اسپانیایی، مصر به چندین روش تاکتیکی مسلط است: «آنها میتوانند با چهار یا پنج مدافع بازی کنند؛ انعطافپذیریای که امروزه کمیاب شده است.» اما وجه تمایز اصلی فراعنه، روحیه خیابانی فوتبالشان است: «بازیکنان مصری در کوچهها فوتبال را آموختهاند. آنها میدانند که برای هر توپ چطور بجنگند. این تیم، سرشار از شور و اشتیاق است و هر توپ را چون آخرین توپ زندگیشان دنبال میکنند.»
لیگ داخلی؛ موتور محرکه صعود
۱۷ بازیکن از ۲۶ نفر دعوتشده به جام جهانی، از لیگ برتر مصر هستند؛ آماری که عمق استحکام فوتبال داخلی را نشان میدهد. باشگاههایی مانند الاهلی و زمالک و تیم نوظهور پیرامیدز، منبع اصلی تأمین نیروی تیم ملی هستند. الاهلی به تنهایی ۸ بازیکن در اختیار فراعنه قرار داده که ۵ نفر از آنها در ترکیب اصلی دیدار برابر استرالیا حضور داشتند؛ از جمله عماد عاشور، گلزن آن مسابقه.
گارسیا سانجان تأکید میکند: «الاهلی یک غول بیرقیب است. از جمعیت ۱۲۰ میلیونی مصر، احتمالاً ۱۰۰ میلیون آن هوادار الاهلی هستند.» این تداوم و یکپارچگی، بزرگترین برگ برنده مصر در برابر آرژانتین خواهد بود؛ تیمی که ستارهاش در لیورپول میدرخشیده، اما بنیانهای موفقیتاش در کوچهپسکوچههای قاهره ریخته شده است.
