محمدحسین جمشیدی / تصاویری که دیروز در حافظه تاریخ ثبت شد، ماندگارترین بدرقه بود.
رهبری که ایران را آباد و آزاد میخواست، راه مبارزه را درست آموخته بود و مردم آمده بودند تا بگویند هستند.
پرچم های قرمز خونخواهی در تمام خیابانهای مسیر تشییع دیده میشد؛ اما چه کسی است که نداند بزرگترین خونخواهی، ادامه مسیر استکبارستیزی رهبر شهیدمان است. پرچم مبارزه با ظلم بر زمین نمیماند و میلیونها انسان باغیرت، بامعرفت، قدرشناس و متعهدی که دیروز به میدان آمده بودند، با حضورشان بر همین نکته تأکید داشتند.
مردمی که به فرمایش رهبر شهید (پس از جنگ ۱۲روزه ) مبعوث شده بودند، در جنگ سوم به درستی به وظایفشان عمل کردند تا ثابت شود رهبر شهیدمان، امتش را خوب میشناخت.
مردم نازنین ایران دیروز هم حماسه خلق کردند مانند همیشه که هر بار به حضورشان نیاز بود در میدان بودند.
با رهبر شهیدمان وداع کردیم ولی بر عهد تاریخی خود باقی میمانیم و فریب فتنههای استکبار را نمیخوریم.
بدرود ای ایرانیترین ایرانی.
