درگیری لفظی مقام کاخ سفید با مجری انگلیسی
تیم ملی ایران در مرکز یک جدال غیر ورزشی
محسن ذاکری
خبرنگار
با گذشت چند هفته از پایان جام جهانی ۲۰۲۶، حاشیههای حضور تیم ملی ایران در این رقابتها همچنان ادامه دارد. این بار، ماجرا نه در زمین مسابقه، بلکه در یک برنامه زنده رادیویی در انگلیس رقم خورد؛ جایی که اندرو جولیانی، مدیر اجرایی کارگروه جام جهانی کاخ سفید، در گفتوگو با برنامه «وایت و جردن» شبکه talkSPORT وارد مشاجرهای لفظی با سایمون جردن، مدیر سابق باشگاه کریستال پالاس و کارشناس سرشناس فوتبال انگلیس شد.
موضوع بحث، نحوه برخورد دولت آمریکا با تیم ملی ایران در طول برگزاری جام جهانی بود؛ مسألهای که از همان روزهای نخست مسابقات، واکنشهای فراوانی را در پی داشت.
حضور ایران در جام جهانی، از ابتدا با محدودیتهای ویژه امنیتی و سفر همراه بود. به دلیل شرایط خاص و تنشهای منطقهای، کاروان ایران برخلاف بسیاری از تیمهای دیگر، محل اقامت خود را در تیخوانای مکزیک انتخاب کرد و تنها برای انجام مسابقات راهی آمریکا میشد. این وضعیت باعث شد اعضای تیم ملی پس از هر مسابقه، ساعتها درگیر تشریفات امنیتی و رفتوآمد میان دو کشور باشند؛ موضوعی که امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی نیز در همان روزهای ابتدایی جام جهانی به آن اشاره کرده و تیم ایران را «مظلومترین تیم مسابقات» توصیف کرده بود.
پس از حذف ایران از مرحله گروهی، مارکوین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، در اظهاراتی جنجالی اعلام کرد که از حذف ایران «رقص شادی» کرده و حتی «چند ترانه» نیز خوانده است؛ سخنانی که با واکنش تند فدراسیون فوتبال ایران همراه شد. فدراسیون در بیانیهای، ضمن انتقاد از اظهارات این مقام آمریکایی، میزبان مشترک رقابتها را به رفتار نامناسب با کاروان ایران متهم کرد.
همین اتفاقات، زمینهساز بحثی داغ در استودیو talkSPORT شد. اندرو جولیانی در این برنامه تلاش کرد از عملکرد دولت آمریکا دفاع کند. او در ابتدای صحبتهایش، انتقادهای مطرحشده درباره نحوه میزبانی آمریکا را «دروغ» خواند و گفت میلیونها نفر بدون مشکل وارد خاک آمریکا شدند و جام جهانی با موفقیت برگزار شد.
اما سایمون جردن بحث را به سمت پرونده ایران برد و درباره محدودیتهای اعمالشده برای تیم ملی سؤال کرد. جولیانی در پاسخ، ابتدا از جردن پرسید که آیا روایت مقامهای ایرانی را باور میکند یا خیر. مجری انگلیسی نیز در واکنش، تأکید کرد که پرسش اصلی، درباره محدودیتهایی است که تنها برای تیم ایران اعمال شده بود.
جولیانی توضیح داد که انتخاب تیخوانا بهعنوان محل اقامت، تصمیم خود ایران بوده است و مقامهای امنیتی آمریکا تنها برای بررسی مدارک و تأیید ویزاها با اعضای کاروان در مکزیک دیدار کردهاند. او همچنین مدعی شد که ایران اجازه داشت یک روز پیش از مسابقات وارد لسآنجلس شود و پس از پایان بازی نیز به تیخوانا بازگردد؛ شرایطی که به گفته او، تفاوت چندانی با برنامه برخی دیگر از تیمها نداشت.
با این حال، جردن این توضیحات را کافی ندانست و تأکید کرد هیچ تیم دیگری با چنین محدودیتهایی روبهرو نبوده است. در همین لحظه، فضای گفتوگو متشنج شد و جولیانی با قطع صحبتهای جردن گفت: «اجازه بدهید حرفم را تمام کنم.»
اوج جنجال زمانی رقم خورد که مدیر اجرایی کارگروه جام جهانی کاخ سفید، در توجیه اقدامات امنیتی علیه کاروان ایران، مدعی شد برخی مقامهای همراه تیم ملی با نهادهای نظامی ایران ارتباط داشتهاند. او بدون ارائه مستندات در برنامه، گفت حاضر نیست اسناد خود را روی آنتن نشان دهد و تأکید کرد سیاستهای امنیتی آمریکا بر همین اساس تنظیم شده بود. جولیانی در بخش دیگری از صحبتهایش در ادامه اتهامات متوهمانه خود، بازیکنان تیم ملی ایران را «گروگان» توصیف کرد و مدعی شد آنها در سالهای گذشته ناچار بودهاند برخلاف میل خود برخی مواضع را بیان کنند. این بخش از اظهارات او نیز با واکنش منفی مجریان برنامه همراه شد.
در ادامه، جولیانی از نامه قدردانی کاپیتان تیم ملی و مهدی طارمی نسبت به مسئولان برگزاری مسابقات در لسآنجلس یاد کرد و آن را نشانهای از رفتار مناسب میزبان دانست. اما زمانی که جیم وایت درباره جلوگیری از ورود عمر آرتان، داور سومالیایی، سؤال کرد، مقام آمریکایی بار دیگر از نحوه پوشش رسانهای انتقاد کرد و گفت رسانهها به جای پرداختن به «موفقترین جام جهانی تاریخ»، روی چند موضوع محدود تمرکز کردهاند.
پاسخ سایمون جردن اما یکی از مهمترین لحظات این گفتوگو بود. او خطاب به جولیانی گفت: «با احترام، نیازی نیست کسی به اعتبار شما ضربه بزند؛ خودتان این کار را به بهترین شکل انجام میدهید.»
این جمله، عملاً پایان یکی از جنجالیترین گفتوگوهای رسانهای پس از جام جهانی ۲۰۲۶ بود؛ گفتوگویی که بار دیگر نشان داد حواشی سیاسی پیرامون تیم ملی ایران، حتی پس از پایان رقابتها نیز همچنان ادامه دارد و جام جهانی ۲۰۲۶، برای ایران تنها یک رویداد فوتبالی نبود، بلکه به عرصهای برای کشمکشهای سیاسی و رسانهای نیز تبدیل شد.