در حافظه موقت ذخیره شد...
«کوینتو پارتیدو» پس از ۴ دهه دفن شد
شکستن طلسم ۴۰ ساله با رائولِ پیر
آخرین باری که مکزیک موفق به پیروزی در یک مرحله حذفی جام جهانی شده بود، به ۱۵ ژوئن ۱۹۸۶ بازمیگشت؛ زمانی که آنها در همین ورزشگاه پیر و مخوف «آزتکا» با ۲ گل بلغارستان را اوت کردند، اما در یکچهارم نهایی در ضربات پنالتی تسلیم آلمان غربی شدند. از همان سال تا ۲۰۲۶، مکزیک در هفت دوره متوالی جام جهانی (۱۹۹۴ تا ۲۰۱۸) دقیقاً در نخستین بازی حذفی (یکهشتم) شکست خورد تا کابوس «طلسم بازی پنجم» (Quinto Partido) متولد شود؛ الگویی تکراری که میگفت این تیم همیشه در گروهی پادشاهی میکند اما در بازی پنجم تورنمنت کشته میشود! آنها حتی در قطر ۲۰۲۲ در همان گروهی اوت شدند تا پیش از بازی با اکوادور، با هشت شکست متوالی در مراحل حذفی، طولانیترین رکوردِ ناکامی تاریخ جام جهانی را یدک بکشند.
بازی سرنوشت با اکوادور به دلیل طوفان و صاعقههای شدیدِ مکزیکوسیتی با یک ساعت تأخیر آغاز شد، اما انگار آسمان هم داشت برای این غسل تعمید آماده میشد. مکزیک برد و ۴۰ سال حقارت تاریخی را زیر چمنهای آزتکا دفن کرد. درام اصلی روی نیمکت بود؛ جایی که خاویر آگیره، سرمربی ۶۷ ساله و کهنهکار مکزیک که خودش در سال ۱۹۸۶ به عنوان هافبک درون زمین بود، با چشمانی سرخ گفت: «من یکی از همان نسلِ حسرتزده هستم که هرگز نتوانستم بازی پنجم را به عنوان مربی در کره-ژاپن و آفریقای جنوبی تجربه کنم. همیشه در حذفی گیر میکردیم... اما امروز ما یک خانواده واقعی بودیم.» آگیره که برای سومین دوره متفاوت هدایت تیم ملی کشورش را بر عهده داشت، با همان صراحت لاتین خود اعلام کرد که برای جشن گرفتن این حماسه، امشب به یک جشن بزرگ نیاز دارد!
این پیروزی ۲ بر صفر، یک دفترچه تاریخی از رکوردهای دستنیافتنی را به جا گذاشت. از گیلبرتو مورا که حالا در تعقیب پله است شروع کنیم؛ این پدیده نوجوان و ۱۷ ساله با حضور در ترکیب اصلی مکزیک، به دومین بازیکن جوان تاریخ تبدیل شد که در مرحله حذفی جام جهانی به میدان رفته است؛ رکوردی بینظیر که او را مستقیماً پشت سر «پله»، اسطوره ابدی برزیل در جام جهانی ۱۹۵۸ قرار داد. رائول خیمنز و پیرمردِ تمامنشدنی مکزیکیها با ۳۵ سال و ۵۶ روز سن، مسنترین بازیکن تاریخ فوتبال مکزیک شد که در یک مرحله حذفی جام جهانی دست به گلزنی میزند. و البته مکزیک با این کلینشیت، تعداد بازیهای بدون شکست خود در دژِ آزتکا در تاریخ جام جهانی را به عدد ۱۰ رساند.
این نخستین بار در تاریخ جام جهانی بود که تیمی از منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی و مرکزی) موفق میشود تیمی از منطقه کونمبول (آمریکای جنوبی) را در یک مرحله حذفی از پیش رو بردارد. مکزیک در حالی پا به این مسابقه گذاشت که در مرحله گروهی در کنار فرانسه و آرژانتین، تنها تیمهایی بودند که با ۳ برد متوالی، ۹ امتیاز کامل، ۶ گل زده و بدون حتی یک گل خورده، ماتریکسِ ترس را برای رقبای خود ترسیم کرده بودند. شاگردان آگیره حالا باید در مرحله یکهشتم نهایی (Round of 16) روز یکشنبه در همین جهنمِ آزتکا به مصاف برنده نبرد انگلستان و جمهوری دموکراتیک کنگو بروند. این بازی یک فکت استراتژیک دارد؛ از مرحله یکچهارم نهایی به بعد، تمامی بازیهای جام جهانی ۲۰۲۶ به خاک ایالات متحده منتقل خواهد شد و این دیدار، آخرین فرصت آزتکها برای بهرهمندی از اتمسفر کرکننده هواداران خودی در خانه است. طلسم ۴۰ ساله خاکستر شد؛ حالا پیرمردهای مکزیکوسیتی به چیزی فراتر از یکچهارم نهایی فکر میکنند.