درس بزرگ از عاقبت کره و ژاپن
خبرنگار
جام جهانی 2002 برای اولین بار در تاریخ به صورت مشترک برگزار شد.
2 کشور کره جنوبی و ژاپن قرار بود برگزارکننده آن جام باشند.
کره جنوبی با آمریکا، پرتغال و لهستان در یک گروه قرار گرفت و در صدر گروه ایستاد.
ژاپن هم در صدر گروهی قرار گرفت که بلژیک، روسیه و تونس در آن حضور داشتند.
جدول به گونهای تنظیم شده بود که کره جنوبی باید در دور یک هشتم نهایی مقابل ایتالیا قرار میگرفت و در صورت صعود، با اسپانیا بازی میکرد. 2 بازی کره جنوبی مقابل ایتالیا و اسپانیا در مراحل یکهشتم و یکچهارم نهایی، سرشار از حرف و حدیث بود. مسابقاتی که صدای همه هواداران دنیای فوتبال را به آسمان بلند کرد. کره جنوبی آن سال، تا نیمهنهایی بالا رفت در حالی که ژاپن در یک هشتم نهایی مقابل ترکیه با یک گل شکست خورد و حذف شد. کره جنوبی چهارم جام جهانی شد و ژاپن یک حذف شده نام گرفت؛ اما عملکرد 2 تیم پس از آن نشان داد ژاپنیها علاقه دارند در دنیای واقعی رشد کنند. آنها مسیر درست را انتخاب کردند و حالا به یکی از تیمهای مورد احترام جهان فوتبال تبدیل شدهاند، در حالی که سرمربی کره جنوبی به دلیل عملکرد ضعیف این تیم در جام جهانی تهدید به قتل میشود و با گارد ویژه پلیس، فرودگاه سئول را ترک میکند.
فرجام کار این 2 تیم به خوبی ثابت میکند راهی نداریم جز حرکت در مسیر درست. با بمباران خبری یکی دو رسانه و حمایت دو سه خبرنگار، تا مدتی کوتاه میشود ذهنها را فریب داد، اما تاریخ کارش را بلد است و برنده و بازنده را مشخص میکند.
ما انتخابی نداریم جز آنکه تصمیم درست را در زمان درست بگیریم. تا آغاز جام ملتهای آسیا زمان زیادی باقی نمانده است. مجبوریم فکری مناسب کنیم تا تیم ملی در جام ملتها به راحتی حذف نشود. میتوانیم همچنان روی دور باطل بگردیم و عملکرد تیم ملی را تاریخسازی بنامیم، اما در جام ملتها و جام جهانی آینده چه خواهیم کرد؟