تعریف صحیح تاریخسازی
مجید سلطانی/ قبل از هر چیز باید بگوییم قدردان زحمات، غیرت و سختکوشی همه بازیکنان تیم ملی ایران هستیم.
نمیتوان همه آنچه در 6 ماه اخیر بر تیم ملی گذشت را نادیده گرفت؛ اما تلاشی که برخیها برای جا انداختن یک عبارت نادرست میکنند، به هیچ عنوان مورد تأیید نیست.
عبارت تاریخسازی که به کار برده میشود، تعریفی کاملاً شفاف دارد: عملکردی فراتر از استانداردهای همیشگی و جاافتاده.
تیم ملی در جام جهانی 1978 تنها یک امتیاز گرفت. از جام جهانی 1998 به این سو استاندارد ما میانگین تقریبی حدود 3 امتیاز در هر دوره را نشان میدهد. جام جهانی 1998 (سه امتیاز)، جام جهانی 2006 (یک امتیاز)، جام جهانی 2014 (یک امتیاز)، جام جهانی 2018 (چهار امتیاز) و جام جهانی 2022 (سه امتیاز) به دست آوردیم.
نه در جام جهانی 2018 که 4 امتیاز گرفتیم نه در جام جهانی 2026 که بدون شکست از مرحله گروهی حذف شدیم، عملکردی در حد «تاریخ سازی» نداشتیم. ما در این دوره حتی به جمع 32 تیم (تعداد تیمهای ادوار قبلی) هم نرسیدیم. پس عادلانه نیست برخی از افراد کادر فنی تیم ملی ایران، برای بزرگنمایی نتایج تیم، از واژهای استفاده کنند فراتر از ظرفیت و جایگاهی که دیدیم. «تاریخسازی»، حذف بزرگان فوتبال دنیا توسط مراکش و پاراگوئه بود یا بازی برابر و آبرومندانه ژاپن در برابر برزیل 5 ستاره. اگر حذف تیم ملی از مرحله گروهی جام جهانی 48 تیمی، تاریخسازی است، پس اگر تیم ملی مانند ژاپن، مراکش یا پاراگوئه عمل میکرد، چه واژهای برای آن استفاده میکردند؟
اگر با واژهای غلو شده و مبالغهآمیز خود را بفریبیم، در حق آیندگان و آینده این فوتبال خیانت کردهایم.
با حقیقت این فوتبال، محترمانه و واقعبینانه برخورد کنیم تا شرمنده نسل آینده نشویم.