ورزشگاه آزادی با 460 هکتار زمین در سال 1352 با هزینه مردم ایران برای میزبانی از بازیهای آسیایی 1974 افتتاح شد. این مجموعه در طول 53سالی که از راهاندازی آن گذشته دچار تغییر و تحولات زیادی شده است. بخش عمدهای از این مجموعه را درختان سرسبزی تشکیل داده بودند. بهنحوی که نزدیک به 150هکتار از مساحت این مجموعه درختان جنگلی بود اما حالا بیشتر این درختان از بین رفتهاند و زمینهای سرسبز این مجموعه به بیابان تبدیل شدهاند و حالا این بیابانها هم هر روز به یک فدراسیون هدیه داده میشود. البته این فدراسیونهای ورزشی سروسامان بگیرند و مجموعههایی در شأن ورزش ایران ساخته شود، قابل تقدیر است اما به چه بها و قیمتی مهم است. بخشی از این زمینهای این مجموعه به فدراسیون کشتی اختصاص یافت که اگر قرار بر قضاوت منصفانه باشد مجموعه بسیار خوبی هم ساخته شده اما برخی از مجموعهها هم نیمهکاره به حال خود رها شدند که اتفاقاً کشتی هم یکی از این مجموعههای نیمهکاره را تکمیل کرد. اگرچه هتل مجموعه کشتی که از دوره رسول خادم استارت خورده هنوز نیمهکاره رها شده است. در این بهم ریختگی مدیریت این مجموعه ورزشی حالا خبر رسیده که دو فدراسیون ورزشی هم هر کدام هزار متر زمین را از این مجموعه دریافت کردند.
مهرداد علیقارداشی رئیس فدراسیون تنیس روی میز و محمد اسدمسجدی سرپرست فدراسیون ورزشهای ناشنوایان که مشخص نیست تا چند ماه دیگر در این مجموعه حضور داشته باشد، از وزارت ورزش و جوانان در راستای توسعه زیرساختهای این فدراسیون، قطعه زمینی به مساحت هزار مترمربع در مجموعه ورزشی آزادی از شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی دریافت کردهاند.
این نوع رفتار با مجموعه ورزشی آزادی مثل این میماند که در حال تقسیم گوشت قربانی هستند. بدون اینکه هیچ برنامهریزی درستی برای اهدای این زمینها وجود داشته باشد. با این دستفرمانی که مسئولان ورزش در پیش گرفتند مشخص نیست که چه سرنوشتی در انتظار مجموعه ورزشی آزادی تهران است. مجموعهای که روزگاری شاید در غرب آسیا کمنظیر بود اما حالا ظاهراً به باتلاقی برای ورزش تبدیل شده که نمیدانند باید با آن چه کنند.
