استارت ضعیف والیبال در هفته دوم لیگ ملتها
مفتبازی!
رضا عباسپور
خبرنگار
تیم ملی والیبال ایران با شروع هفته دوم لیگ ملتهای والیبال جهان در سال 2026 با انجام دو بازی ناامیدکننده مقابل تیمهای ملی والیبال فرانسه(میزبان هفته دوم) و آمریکا عملکردی ضعیفتر از هفته نخست را به نام خود ثبت کرد تا مخاطبان و علاقهمندان تیم ایران بیش از هر زمان دیگری از موفقیت و بازی باکیفیت مقابل تیمهای مطرح دنیا ناامید و مأیوس شوند. قطعاً شاگردان پیاتزا در هفته دوم لیگ ملتهای والیبال جهان مقابل ژاپن و کوبای قدرتمند نیز با این سبک ناامیدکننده و عادت کردن به مفتبازی مقابل رقبا به مشکل جدی برخورد کرده و احتمالاً با ناکامی زمین بازی را ترک کنند.
بازی برده را دودستی
تقدیم فرانسه کردیم
تیم ملی والیبال ایران در هفته نخست از لیگ ملتهای والیبال جهان در سال 2026 و در کشور برزیل با سه باخت مقابل برزیل، بلغارستان و بلژیک و تنها یک برد رودرروی آرژانتین عملکردی ضعیف و تلخ را برای خود ثبت کرد؛ نتایجی که نشاندهنده بیبرنامگی و ناهماهنگی بین بازیکنان و کادرفنی است که در زمین بازی و رودرروی رقبای نامدار کاملاً عریان میشود. مصداق بارز این ناهماهنگی و نداشتن استراتژی برای پیروزی مقابل رقبا را میشد در نخستین بازی از هفته دوم لیگ ملتها در دیدار با فرانسه، میزبان این هفته از مسابقات رؤیت کرد؛ دیداری که ما موفق شده بودیم مقابل فرانسه در شرایطی که 2 بر2 با این تیم قدرتمند مساوی بودیم و تنها نیاز داشتیم ست پنجم را به سود خود با برد پایان دهیم، مفت و راحت امتیازاتش را دادیم به حریف تا نهایتاً باز هم در نبرد پایانی بازنده و شکستخورده ما باشیم! وقتی بازیکن باتجربه و حرفهای مثل شریفی در زمان مهار توپ یا پاس دادن مثل آماتورها توپ را از دست داده و امتیاز را دودستی تقدیم حریف میکند، دیگر حرف و تحلیل فنی برای گفتن باقی نمیماند! یا اینکه در هنگام جمع کردن توپی که حریف به زمین ما فرستاده، بازیکنان وسط زمین با هم تعارف میکنند تا نهایتاً توپ و امتیاز بیدردسر در زمین ما بخوابد، جز ناهماهنگی و ازهمگسیختگی میان بازیکنان و کادرفنی تیم ملی، به چه ماجرای فنی دیگری میتوان استناد کرد؟ اهالی والیبال چشم انتظار شروع هفته دوم لیگ ملتها بودند تا شاید روبرتو پیاتزا سرمربی ایتالیایی و اسم و رسمدار تیم ملی بتواند نقاط ضعف کلیدی موجود در هفته نخست را پوشش داده و با تمرین بیشتر، از آنها فرصت ساخته و به نقطه قوت تیم ملی تبدیلش کند اما با شروع هفته دوم مسابقات در کشور فرانسه و عملکرد ضعیف شاگردان پیاتزا در دو بازی مقابل میزبان و آمریکا، شوربختانه دیدیم که نه تنها نقاط ضعف مرتفع نشده، بلکه بازیکنان حرفهای و لژیونر ما که در لیگهای مطرح دنیا توپ میزنند هم در زمین بازی تبدیل شدند به یکسری بازیکن آماتور که حتی توان پیاده کردن تاکتیک و تکنیکهای ساده را نیز ندارند! به همین دلیل باید اعتراف کرد که تیم پیاتزا به رغم تمامی توقعات بحقی که از او و شاگردانش میرفت، به هیچوجه نه در هفته نخست و نه در هفته دوم اندازه اسم و رسمی که داریم، در زمین بازی و مقابل رقبا ششدانگ نبوده و بعضی اوقات مثل یک آماتور مقابل رقبای سطح یک دنیا بازی کردند.
کیش و مات پیاتزا به سبک آمریکایی
بازی دوم ما در هفته دوم از لیگ ملتهای والیبال 2026 با آمریکا بود؛ تیمی قدرتمند که در تالار افتخارات خود سکوهای المپیکی و جهانی فراوانی را فتح کرده و به نام خود سند زده است. البته این درست که آمریکا تیمی قدرتمند را روانه لیگ ملتهای والیبال جهان کرده اما ما در بازی با حریف سرسخت و قلدر آمریکایی نیز حقیقتاً از صلابت و روزهای موفق والیبال ایران دور بودیم. شاگردان پیاتزا در بازی مقابل حریف آمریکایی حرفی برای گفتن نداشتند و نهایتاً با نتیجه 3 بر صفر بازی و امتیاز کامل را به حریف خود واگذار کردند. ملیپوشان والیبال ایران در این بازی و در سه ست پیاپی (با نتایج ۲۵ بر ۲۳، ۲۵ بر ۲۰ و ۳۱ بر ۲۹) شکست خورده و امتیاز کامل را به رقیب خود واگذار کردند. طبق آماری که از بازی وجود دارد و منتشر شده است، آمریکا در این مسابقه تفاوت و اختلاف آنچنان فاحشی با ما نداشت. اما در بخش اشتباهات فردی که پاشنه آشیل تیم پیاتزا در لیگ ملتهای والیبال امسال است، ما 19 امتیاز را در 3 ست با گافهای مبتدیانه و آماتوری که در زمین بازی داشتیم به حریف آمریکایی دودستی تقدیم کرده و با شکست زمین بازی را ترک کردیم. این وضعیت نشان میدهد که پیاتزا و کادر او در حالی که دومین هفته از لیگ ملتهای 2026 را پشتسر میگذاریم، هنوز نتوانستهاند از نظر روحی، انگیزشی و بازیخوانی، بازیکنان خود را کنترل کرده و ششدانگ روی ذهن و توانمندی فیزیکی آنها اشراف و تمرکز داشته باشند. به همین دلیل بازیهای والیبال ایران رودرروی رقبای نامدار در این دور از لیگ ملتهای 2026 یکی پس از دیگری از دست میرود و ما هنوز نتوانستهایم یک تعادل و مسیر کم افت و خیزی را دنبال کنیم درحالی که رقیب و گربه سیاه ما در قاره آسیا یعنی تیم ملی ژاپن با پوستاندازی و رفع نقایص خود، پخته و ششدانگ در لیگ ملتهای والیبال امسال حاضر شده و در هر بازی رکوردها و نتایج شگفتانگیزی را به نام خود سند میزند؛ اتفاقی ترسناک و نگرانکننده برای تیم ملی والیبال ایران که به زودی باید خود را برای حضور در رقابتهای قهرمانی آسیا (گزینشی المپیک 2028 لسآنجلس) و بازیهای آسیایی 2026 که هر دو به میزبانی ژاپن برگزار میشود، مهیا کند!
روبرتو پیاتزا سرمربی تیم ملی والیبال:
در عین ناامیدی خوشحالم
من و شاگردانم در تیم ملی والیبال به تیمهایی باختیم (فرانسه وآمریکا) که هر زمان سرویس را در زمین خودشان در اختیار داشتند، توانستند بازی را ببرند. اما اینطور نبود که از پیشبازنده باشیم.
ما مقابل فرانسه و آمریکا شکست خوردیم. ولی فراموش نکنید که مقابل تیمهای قدرتمند و باتجربهای بازی را واگذار کردیم. ما به تیمیهایی باختیم که هر زمان سرویس را در زمین خودشان در اختیار داشتند، توانستند بازی را به سود خود تمام کنند. بازی با فرانسه که حقیقتاً میتوانستیم برنده بازی باشیم ولی خب بهواسطه اشتباهات فردی که اتفاقاً روی برطرف کردنش خیلی کار کرده بودیم بازی را در ست پنجم و پایانی خیلی مفت و راحت به حریف واگذار کردیم. در بازی با آمریکا هم ما در 2 ست در سطح آنها بازی کردیم و یک قدم هم پا عقب نگذاشتیم. حتی در ست سوم هم همینطور بود، فقط در یک مقطع که میکا کریستنسن روی خط سرویس رفت و آنجا تفاوت زیادی را دیدیم. این درست که ما در هر دوبازی همسطح رقبا بازی کردیم، اما من به یک چیز معتقدم که اگر میخواهید تفاوت ایجاد کنید، باید برنده شوید؛ باید بتوانید بعضی از بازیهای اینچنینی را ببرید. حقیقتاً از یک طرف خوشحالم که نسل جدید و توانمندی در حال رشد و شکوفایی برای والیبال ایران است. از طرف دیگر هم بسیار ناامید میشوم که برخی با اینکه میبینند، ما درحال پیشرفت هستیم ولی انتقادات سازندهای از ما ندارند! به هر روی فکر میکنم احساس من اینجا اهمیتی ندارد. ترجیح میدهم بازیکنان درک کنند که این فرصت وجود دارد که بهتر و بهتر شوند تا انتقادات، تبدیل به حمایت و تشویق شود. امیدوارم بازی به بازی پیشرفت بچهها را در لیگ ملتها و تورنمنتهای پیشرو ببینیم.