بررسی پرترههای فیفا از جام جهانی
من مدل نیستم!
فرخ حسابی/ هیچ چیز به اندازه دیدن بازیکنان و مربیان محبوب فوتبالتان در حالی که تلاش میکنند از یک محیط غیرعادی فرار کنند، ناراحتکننده نیست، البته بهخاطر پول باید همه آن را تحمل کرد! خب، در یک اقدام غیرمنتظره، گتیایمیجز مجموعهای از غیرعادیترین پرترههای برجستهترین چهرههای جام جهانی را منتشر کرد که بسیاری از آنها در حال وایرال شدن هستند، آن هم دقیقاً به دلایل غیرفوتبالی! بعضی خندهدار هستند، بعضی دیگر ناخوشایند و یکی که شامل یک سرمربی اروگوئهای است که جایگاه ویژهای در قلب بسیاری در غرب یورکشایر دارد، کمی عجیب است. در اینجا به بهترین و بدترین آنها نگاه میکنیم.
مارسلو بیلسا
«من مدل نیستم» قطعاً زمانی که از او در مورد عدم همکاریاش با عکاسان سؤال پرسیده شده، سرمربی اروگوئه این پاسخ را داده است! بیلسا، یکی از عجایب دنیای مربیگری فوتبال است که در کشور خودش آرژانتین نیز به اللوکو (دیوانه) معروف است. البته نظرها در مورد این سرمربی یکسان نیست. اگر از اکثر هواداران لیدزیونایتد در مورد بیلسا بپرسید، آنها بیوقفه در مورد مردی صحبت خواهند کرد که باشگاه را پس از ۱۶سال غیبت به لیگ برتر بازگرداند و بعضی از بهترین و جذابترین فوتبالهایی را که الند رود در مدت طولانی دیده است به نمایش گذاشته است. برای بعضی دیگر، طبیعت بداخلاق او میتواند آزاردهنده باشد. بیلسا افزود: «من مجبور نیستم توضیحی بدهم. عکس به همان شکلی که گرفته شد، گرفته شد. آیا باید توضیح دهم که چرا به افرادی که در این لحظه با من صحبت میکنند نگاه نمیکنم؟» به هر حال، با وفادار ماندن به طبیعت خود، بیلسا یکی از اولین لحظات وایرال شده این مسابقات را ایجاد کرده است.
کریستیانو رونالدو و لیونل مسی
درست قبل از اینکه بیش از حد هیجانزده شوید، این یک عکس واقعی نیست. خیلی خوب میشد اگر عکاسان میتوانستند از دو تا از معروفترین بازیکنان جهان عکس بگیرند، آن هم در حالی که پشت به هم ایستادهاند، درست قبل از آخرین جام جهانیشان. اما این عکس در واقع ترکیبی از چند تصویر است؛ چیزی شبیه به همان ایده عکس معروف آنی لیبوویتز که مسی و رونالدو را در حال بازی شطرنج برای تبلیغ لویی ویتون نشان میداد، فقط با جاهطلبی کمتر. با توجه به اینکه رابطه مسی و رونالدو همیشه خیلی دوستانه نبوده، این شیوه ترکیبی احتمالاً به نفع همه است.
دن برن
دن برن یک انتخاب غافلگیرکننده در ترکیب توماس توخل بود، هرچند از وقتی توخل سال گذشته هدایت انگلستان را برعهده گرفته، تقریباً همیشه به تیم دعوت شده است. توخل ممکن است با انتخابهایش همه را غافلگیر کند، اما انتظار میرود برن بیشتر نقش یک بازیکن مکمل را داشته باشد؛ کسی که احتمالاً کار چندانی در زمین انجام نمیدهد. شاید برن دارد خودش را آماده میکند تا از روی نیمکت بازی همتیمیهایش را راحت تماشا کند، با ذهنی سرگردان، یا شاهد باشد که انگلستان چطور بر گروه مسلط میشود و به مرحله حذفی راه پیدا میکند.
دکلان رایس
با اولین نگاه به عکس دکلان همه متوجه ماجرا خواهند شد. او یا ضدآفتاب نزده یا فکر کرده بهتر از هر کسی میتواند خودش را با هوای آفتابی لندن وفق دهد. دستکم رایس که تقریباً به اندازه کفشهای فوتبالاش صورتی شده بود، میتواند جنبه خندهدار ماجرا را ببیند. او به خبرنگاران گفت: «فکر میکنم همه آن عکسها را دیدهاند. من در آن جلسه عکاسی کاملاً قرمز شده بودم و مادرم داشت مرا میکشت.»
پرامیس دیوید
با این حال، اگر این تصویر ملاک قضاوت باشد، به نظر میرسد پرامیس دیوید، مهاجم کانادا، به اندازه کافی تهدیدآمیز است. انصافاً، دیوید در تساوی ۱-۱ کانادا مقابل بوسنی و هرزگوین، که از روی نیمکت وارد شد، تهدید بسیار بیشتری نسبت به همنام مشهورتر خود، جاناتان دیوید، ایجاد کرد. اما جاناتان دیوید با هتتریک خود مقابل قطر در روز پنجشنبه، این موضوع را جبران کرد.
اوربلین پیندا
مکزیک از زمان رسیدن به یکچهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶، همیشه بهدنبال پنجمین بازی دستنیافتنی خود بوده است. آنها در هر دوره از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۸ در مرحله یکهشتم نهایی حذف شدند، تا اینکه در سال ۲۰۲۲ نتوانستند حتی به مرحله حذفی راه پیدا کنند. از نظر تئوری، امسال پنجمین بازی بیشتر از هر زمان دیگری به واقعیت نزدیک است. صعود به مراحل حذفی قطعی شده و بهعنوان برندگان گروه، بازی مرحله یکشانزدهم نهایی را مقابل هواداران خودشان در مکزیکوسیتی برگزار خواهند کرد. چیزی که زمانی غیرممکن به نظر میرسید. حالا همانطور که روی گردن اوربلین پیندا نوشته شده، دوباره ممکن به نظر میرسد.
جان مکگین
آنچه در نگاه اول ممکن است کمی عجیب به نظر برسد، در واقع یک داستان دلگرمکننده است که نشان میدهد چرا جان مکگین، صرف نظر از وابستگی باشگاهی و ملی، یکی از محبوبترین بازیکنان فوتبال است. کسانی که پیروزی یک-صفر اسکاتلند مقابل هائیتی را تماشا کردند، مکگین را دیدند که پس از آنکه ضربه منحرف شدهاش به تور دروازه چسبید، جشن عینک خود را به نمایش گذاشت. مکگین که برای استونویلا در لیگ برتر بازی میکند، تمام گلهایش را به برادرزادهاش، جک تقدیم میکند. چون جک به خاطر ضعف بینایی مجبور است با عینکهای ورزشی تجویزی پزشک فوتبال بازی کند.
او قبل از اولین بازی اسکاتلند در جام جهانی به ITV Football گفت: «ابتدا فکر میکردند این حرکت را برای این انجام میدهم چون تاکنون در این تورنمنت بزرگ گل نزدم. اما این بهخاطر جک بود، آن زمان مشکلات جدی برای بینایی جک به وجود آمده بود. احتمالاً قویترین لنزی که میتوان برای یک کودک تهیه کرد را دارد. وقتی عینکش را برمیدارد، میتوانید ببینید چقدر مشکل دارد. اما این عینک به او اجازه میدهد وقتی با دوستانش فوتبال بازی میکند راحتتر باشد. بیشتر هدفم آگاهیبخشی برای بچههای کوچک در سراسر اسکاتلند است.»
گیلرمو اوچوآ
گیلرمو «ممو» اوچوآ، یک نماد واقعی جام جهانی است که با مکزیک به ششمین دورهاش میرود. در ۴۰سالگی، انتظار نمیرود تابستان امسال زیاد بازی کند ( البته اگر بازی کند)، اما وقتی او به عنوان یکی از ذخیرههای رائول رانخل در ترکیب خاویر آگیره نامیده شد، برای عاشقان جام جهانی یک پیروزی محسوب میشد. بازی او در تساوی صفر-صفر مکزیک مقابل برزیل در سال ۲۰۱۴، احتمالاً بهترین عملکرد دروازهبانی در آن مسابقات بود. چهار سال بعد، او به جرأت آن را تکمیل کرد و با یک مهار فوقالعاده، تونی کروس را از زدن گل مساوی باز داشت و موفق شدند یک-صفر آلمان را شکست دهند.
کریستین پولیسیچ
کریستین پولیسیچ در هرشی، پنسیلوانیا، حدود ۹۰ مایلی زادگاه راکی بالبوآ در فیلادلفیا، به دنیا آمد و بزرگ شد. از او بهعنوان ستاره تیم ملی آمریکا، انتظار میرود اگر تیمش تابستان امسال در آمریکا به مراحل پایانی برسد، سطح بالایی از قدرت هجومی یک شکارچی را نشان دهد. علیرغم اینکه او در این رقابتها بهدلیل مصدومیت ساق پا فقط ۴۵ دقیقه از دو بازی را به میدان رفته، عملکرد بسیار خوبی داشته است.
ماتیوس کونیا
برزیل همیشه انرژی خاصی به جام جهانی میآورد و ماتیوس کونیا یکی از خوشحالترین و پرانرژیترین بازیکنان این تیم است. این مهاجم، فصل اول فوقالعادهای را برای منچستریونایتد پشت سر گذاشت؛ پس از اینکه تابستان گذشته با مبلغ ۶۲.۵میلیون پوند از ولورهمپتون به این تیم پیوست و هواداران در اولدترافورد به شادی گل موجسواری مخصوص او عادت کردند.
کونیا که در پیروزی ۳-صفر برزیل مقابل هائیتی در روز جمعه عملکرد درخشانی داشت، در مصاحبه با شبکه ورزشی انبیسی آمریکا گفت که موجسوار مشتاقی است و میخواست جشن گلش را به دوستان موجسوار خود در برزیل تقدیم کند.
کونیا گفت: «سعی میکنم وقتی به برزیل میروم موجسواری کنم. به یک دهکده کوچک در اطراف شهرم (رسیفی) میروم و آنها به من یاد میدهند که چطور موجسواری کنم. و بله، الان من را یک پسر موجسوار حساب میکنند.»
تیاگو آلمادا
تیاگوست اینجاست! تیاگو آلمادا، بازیساز آرژانتین و اتلتیکو مادرید، ممکن است برای این یکی از شخصیت جک نیکلسون در فیلم درخشش الهام گرفته باشد، البته بدون هیچ تهدید و خطری.