در حافظه موقت ذخیره شد...
بلژیک هم نتوانست سد ایران را بشکند
یک امتیاز به ارزش طلا
در نیمه نخست، بلژیک طبق انتظار توپ و میدان را در اختیار گرفت و با تکیه بر مغزهای خلاق خود، جریان بازی را از میانه زمین هدایت کرد. کوین دیبروینه با جابهجاییهای هوشمندانه بین خطوط و پاسهای عمقی، نقش اصلی در طراحی حملات داشت و لئاندرو تروسار نیز با حرکت در نیمفضاها و کشیدن بازی به کنارهها، مدام ساختار دفاعی ایران را تحت فشار قرار میداد. در چنین شرایطی، ایران با چینش سه مدافع مرکزی در کنار حردانی و حاجصفی، یک بلوک فشرده در یکسوم دفاعی ساخت؛ بلوکی که هدف اصلیاش بستن مسیرهای نفوذ مرکزی و مجبور کردن بلژیک به گردش عرضی توپ بود.
این فشردگی باعث شد ایران در بسیاری از دقایق، فضای مؤثر بازی را محدود کند و اجازه ندهد بلژیک بهراحتی به قلب دفاع نفوذ کند. با این حال، کیفیت فردی حریف بارها ساختار را به چالش کشید و حتی در شرایط دفاعی منسجم نیز، یک پاس یا یک حرکت انفجاری میتوانست همه چیز را تغییر دهد. ایران در ضدحملات نیز تلاشهایی داشت، اما فاصله زیاد خطوط و تمرکز بیشتر روی دفاع، اجازه خلق موقعیتهای متعدد را نداد.
نیمه دوم با تغییرات تدریجی در ریتم بازی آغاز شد. ورود جهانبخش در همان دقایق ابتدایی (۴۶) به ایران انرژی بیشتری در فاز هجومی داد و او توانست با یک موقعیت نصفهونیمه، نخستین تهدید جدی نیمه را ایجاد کند، هرچند ضربهاش دقت کافی نداشت. اما بازی خیلی زود دوباره در مدار فشار بلژیک قرار گرفت. در دقیقه ۵۰، ارسال کرنر دیبروینه و ضربه والی سالماکرز تا آستانه باز شدن دروازه ایران پیش رفت و تنها اختلافی اندک مانع گل شد.
ایران در پاسخ، در دقیقه ۵۳ روی یک انتقال سریع به موقعیت رسید؛ جایی که اوت بلند جهانبخش و اثرگذاری کنعانی باعث شد توپ به مهدی طارمی برسد، اما واکنش تماشایی کورتوا مانع گل شد. این صحنه نشان داد ایران حتی در دقایق تحت فشار نیز میتواند در لحظه ضربه بزند. در ادامه بیرانوند به یکی از چهرههای کلیدی مسابقه تبدیل شد؛ او در دقیقه ۵۹ در برابر موقعیت دیبروینه و در دقیقه ۶۲ مقابل شوت لوکباکیو با واکنشهای دقیق، دروازه ایران را نجات داد.
در دقیقه ۶۵ نیز ضربه سر خلیلزاده روی ارسال رضاییان میتوانست نتیجه را تغییر دهد، اما با اختلافی اندک از کنار دروازه گذشت. نقطه عطف بازی اما در دقیقه ۶۶ رقم خورد؛ جایی که اشتباه مدافع بلژیک و هوشیاری مهدی طارمی باعث شد بازیکن حریف با کارت قرمز مستقیم از زمین اخراج شود و بلژیک بیش از ۲۰ دقیقه پایانی را ۱۰ نفره ادامه دهد. این اتفاق موازنه بازی را تغییر داد و ایران را در موقعیتی بهتر برای کنترل جریان مسابقه قرار داد.
با وجود این برتری عددی، بلژیک همچنان خطرناک باقی ماند. در دقیقه ۸۱، شوت عزتاللهی از میانه زمین با واکنش کورتوا مهار شد و در دقیقه ۸۴ نیز واناکن با ضربهای خطرناک دروازه ایران را تهدید کرد. در دقایق پایانی، بار دیگر بیرانوند با دو واکنش مهم در دقیقه ۸۶ نقش ناجی را ایفا کرد تا نتیجه همچنان در تعادل باقی بماند.
در جمعبندی، این مسابقه تصویری کامل از یک نبرد تاکتیکی سطح بالا بود؛ ایران با تکیه بر نظم دفاعی، فشردگی خطوط و اجرای دقیق وظایف، توانست در برابر کیفیت فردی بلژیک مقاومت کند و حتی پس از اخراج حریف، بازی را در کنترل نسبی بگیرد. با این حال، بلژیک نشان داد که در سطح اول فوتبال، حتی یک لحظه غفلت میتواند سرنوشت بازی را تغییر دهد و جزئیات کوچک، تفاوتهای بزرگ میسازند.