ووزینیا پس از کمک به کیپورد برای کسب یک کلینشیت تاریخی مقابل اسپانیا در اولین مسابقه جام جهانی آنها، لحظاتی احساسی را رقم زد و اشک ریخت. او در ۴۰ سالگی، در حال زندگی کردن رؤیا و ثبت نام خود در کتابهای تاریخ کشورش است و در مورد اشکهایش گفت:« من بعد از بازی گریه کردم، چون وقتی کوچک بودم، پدربزرگ و مادربزرگم، مرا بزرگ کردند و آنها نمیتوانستند اینجا باشند. آنها چند سال پیش از دنیا رفتند. مادرم هم به خاطر مشکلات ویزا و پولی که برای آن نیاز داشتیم، نتوانست اینجا باشد. ما نتوانستیم به موقع آن را حل کنیم.»