مهاجرت معکوس میان فوتبال ایران و عراق
یحیی مرد یک میلیون دلاری
فوتبال ایران و عراق سالهاست که ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند. در گذشته این ارتباط بیشتر در قالب حضور بازیکنان عراقی در لیگ ایران شکل میگرفت. از دهههای قبل باشگاههای ایرانی به ویژه تیمهای جنوبی و برخی باشگاههای اصفهانی برای تقویت ترکیب خود به سراغ ستارههای عراقی میرفتند. این روند در سالهای بعد گسترش پیدا کرد و حتی باشگاههای بزرگی مانند استقلال و پرسپولیس نیز از ظرفیت بازیکنان عراقی بهره بردند. در مقاطع مختلف، فوتبال ایران یکی از مقاصد مهم بازیکنان عراقی محسوب میشد و بسیاری از ملیپوشان این کشور تجربه حضور در لیگ برتر ایران را در کارنامه خود ثبت کردند.
اما حالا شرایط تا حدی تغییر کرده است. اگر در گذشته بازیکنان عراقی راهی فوتبال ایران میشدند، امروز شاهد شکلگیری نوعی مهاجرت معکوس هستیم. این بار نه بازیکنان، بلکه مربیان ایرانی هستند که مورد توجه باشگاههای عراقی قرار گرفتهاند و برای حضور در این کشور وسوسه میشوند.
نخستین نشانههای این تغییر زمانی دیده شد که علیرضا منصوریان تصمیم گرفت تجربهای تازه را در فوتبال عراق آغاز کند. حضور او در لیگ عراق نگاه بسیاری از مربیان ایرانی را به ظرفیتهای موجود در این کشور جلب کرد. اکنون نیز نام یحیی گلمحمدی به عنوان یکی از مربیان مطرح فوتبال ایران در کنار پیشنهادهای جدی از فوتبال عراق شنیده میشود. گفته میشود قرارداد احتمالی او میتواند از نظر مالی(یک میلیون دلار) یکی از مهمترین توافقهای سالهای اخیر برای یک مربی ایرانی باشد.
در سالهای اخیر باشگاههای عراقی تلاش کردهاند با افزایش بودجه و جذب چهرههای شناختهشده، سطح فنی لیگ خود را ارتقا دهند. همین موضوع باعث شده مربیان خارجی و از جمله مربیان ایرانی به گزینههای جذابی برای باشگاههای این کشور تبدیل شوند. نزدیکی فرهنگی، شناخت متقابل و همچنین هزینههای مناسبتر نسبت به بسیاری از مربیان اروپایی، از جمله عواملی است که مدیران باشگاههای عراقی را به سمت مربیان ایرانی سوق داده است.
از سوی دیگر، شرایط اقتصادی موجود در فوتبال عراق نیز برای مربیان ایرانی جذاب به نظر میرسد. باشگاههای عراقی در سالهای اخیر نشان دادهاند که توانایی پرداخت قراردادهای قابل توجه را دارند و همین مسأله میتواند روند حضور مربیان ایرانی در این کشور را ادامهدار کند.
البته هنوز مشخص نیست این موج جدید تا چه اندازه موفق خواهد بود. عملکرد منصوریان و احتمالاً یحیی گلمحمدی میتواند مسیر آینده را مشخص کند. در صورتی که این مربیان نتایج مطلوبی کسب کنند، بدون تردید راه برای حضور مربیان بیشتری از فوتبال ایران در لیگ عراق باز خواهد شد. اتفاقی که میتواند فصل تازهای از همکاری فوتبالی میان دو کشور را رقم بزند.
این تجربه البته برای فوتبال ایران موضوع تازهای نیست. پیش از این نیز در فوتسال، مربیان ایرانی حضور موفقی در عراق داشتهاند و توانستهاند دانش فنی خود را به این کشور منتقل کنند. حالا باید دید آیا فوتبال نیز همان مسیر را طی خواهد کرد و مهاجرت معکوس میان ایران و عراق به یک جریان پایدار تبدیل میشود یا خیر.