استقلال، پرسپولیس و تراکتور در صدر
تیم ملی در قرق لیگ برتریها
فهرست نهایی تیم ملی ایران برای حضور در جام جهانی نشان میدهد که همچنان لیگ برتر فوتبال ایران نقش پررنگی در تأمین بازیکنان ملیپوش دارد.
از میان ۲۶ بازیکن حاضر در فهرست نهایی تیم ملی، ۱۷ بازیکن در لیگ برتر فوتبال ایران حضور دارند و تنها ۹ بازیکن به عنوان لژیونر در تیمهای خارجی بازی میکنند. آماری که بار دیگر اهمیت لیگ داخلی در ساختار تیم ملی را به نمایش میگذارد.
در میان بازیکنان شاغل در لیگ برتر، استقلال، پرسپولیس و تراکتور بیشترین سهم را در اختیار دارند. استقلال با حضور صالح حردانی، روزبه چشمی، امیرمحمد رزاقینیا و رامین رضاییان، چهار نماینده در تیم ملی دارد. هرچند رضاییان به صورت قرضی در فولاد حضور دارد، اما همچنان بازیکن تحت قرارداد استقلال محسوب میشود. پرسپولیس نیز با سید پیام نیازمند، میلاد محمدی، محمدحسین کنعانیزادگان و علی علیپور، چهار ملیپوش در اختیار تیم ملی قرار داده است.
تراکتور نیز با علیرضا بیرانوند، شجاع خلیلزاده، مهدی ترابی و امیرحسین حسینزاده، چهار سهمیه در تیم ملی دارد تا در کنار استقلال و پرسپولیس، بیشترین نماینده را در ترکیب ایران داشته باشد. سپاهان سه بازیکن شامل سیدحسین حسینی، احسان حاجصفی و آریا یوسفی را در تیم ملی دارد و فولاد و ملوان نیز هر کدام یک نماینده دارند. ۹ بازیکن لژیونر نیز شامل مهدی طارمی، علیرضا جهانبخش، سعید عزتاللهی، محمد محبی، مهدی قایدی، سامان قدوس، محمد قربانی، شهریار مغانلو و دنیس درگاهی هستند که در کنار بازیکنان لیگ برتری، ستونهای اصلی تیم ملی را تشکیل میدهند.
نکته قابل توجه این است که لیگ برتر طی ماههای گذشته عملاً تحت تأثیر برنامههای تیم ملی قرار داشت و بسیاری از بازیکنان در اختیار کادر فنی بودند. همچنین پیش از اردوی اخیر، یک اردوی ویژه برای بازیکنان داخلی برگزار شد و همین موضوع باعث شد پیشبینی حضور گسترده بازیکنان لیگ برتری در فهرست نهایی تیم ملی دور از انتظار نباشد.
اکنون یکی از مهمترین سؤالات درباره تیم ملی، تأثیر تعطیلی طولانیمدت لیگ برتر بر آمادگی بازیکنان است. آیا این وقفه به افزایش هماهنگی ملیپوشان کمک کرده یا از نظر شرایط مسابقهای به ضرر آنها تمام شده است؟ پاسخ این سؤال در جام جهانی مشخص خواهد شد.
آنچه مسلم است، حضور ۱۷ بازیکن از لیگ برتر در تیم ملی اهمیت ویژهای برای فوتبال ایران دارد. اگر تیم ملی در جام جهانی عملکرد موفقی داشته باشد، بخش مهمی از این موفقیت به نام لیگ برتر ایران ثبت خواهد شد و میتواند اعتبار و جایگاه فوتبال باشگاهی کشور را در سطح بینالمللی افزایش دهد.
به همین دلیل، جام جهانی پیش رو تنها میدان ارزیابی تیم ملی نیست، بلکه آزمونی مهم برای سنجش کیفیت لیگ برتر فوتبال ایران نیز به شمار میرود. لیگی که البته نیمه کاره تمام شد و شاید اگر ادامه پیدا میکرد، دورنمای بهتری از لیگ برتر ایران به جهان نشان میداد.
محمودی خط خورد، رکورد تاریخی هم از دست رفت
امیرحسین محمودی، پدیده ۱۹ ساله پرسپولیس، یکی از بازیکنانی بود که تا روزهای پایانی شانس حضور در فهرست نهایی تیم ملی برای جام جهانی را داشت، اما در نهایت نام او از سوی امیر قلعهنویی از فهرست نهایی خط خورد تا یکی از مهمترین اتفاقات احتمالی فوتبال ایران رقم نخورد. محمودی در فصل بیست و پنجم هر زمان فرصت حضور در ترکیب پرسپولیس را به دست آورد، عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت و بسیاری از کارشناسان معتقد بودند او شایستگی حضور در جمع ملیپوشان را دارد.
حضور این بازیکن در جام جهانی میتوانست میانگین سنی تیم ملی را کاهش دهد و نام او را به عنوان یکی از جوانترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران در این رقابتها ثبت کند.
البته حذف محمودی به معنای پایان راه او نیست. این بازیکن جوان هنوز سالهای زیادی برای حضور در تیم ملی و تجربه جام جهانی پیش رو دارد، اما بدون شک حضور در این دوره از مسابقات میتوانست سکوی پرتاب بزرگی برای او باشد.
جام جهانی همواره ویترین مهمی برای بازیکنان جوان محسوب میشود و درخشش در چنین تورنمنتی میتواند مسیر انتقال به باشگاههای معتبر خارجی را هموار کند.
از سوی دیگر، حذف محمودی باعث شد پرسپولیس نیز فرصت رسیدن به پنج نماینده در تیم ملی را از دست بدهد. استقلال نیز شرایط مشابهی داشت و با حذف فلاح نتوانست تعداد ملیپوشان خود را به پنج نفر برساند.
با این حال، مهمترین نکته در ماجرای محمودی از دست رفتن یک رکورد جالب و فرصتی بزرگ برای یکی از آیندهدارترین استعدادهای فوتبال ایران است؛ بازیکنی که به نظر میرسد در سالهای آینده بار دیگر برای رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش خواهد کرد.