حذف تاریخی رئالیها از تیم ملی اسپانیا
فروپاشی یک امپراطوری
اعلام فهرست نهایی تیم ملی اسپانیا برای جام جهانی، بیشتر از آنکه با نامهای حاضر در لیست خبرساز شود، با غایبانش به صدر اخبار رفت؛ غایبانی که مهمترین آنها به یک باشگاه تعلق دارند؛ رئال مادرید. برای نخستینبار در سالهای اخیر، هیچ بازیکنی از رئال مادرید در فهرست نهایی لوئیس دلافوئنته جایی ندارد؛ اتفاقی که نهتنها نشانهای از افت فنی یک فصل پرآشوب برای کهکشانیهاست، بلکه میتواند نماد تغییر موازنه قدرت در فوتبال اسپانیا نیز باشد.
در مراسم رسمی اعلام فهرست که در مادرید و با حضور گسترده رسانهها برگزار شد، سرانجام لوئیس دلافوئنته لیست ۲۶نفره خود را معرفی کرد؛ لیستی که در آن هشت بازیکن از بارسلونا حضور دارند اما حتی یک بازیکن از رئال دیده نمیشود. اتفاقی که تا همین چند سال پیش تقریباً غیرقابل تصور بود.
سقوطی آرام اما قابل پیشبینی
حذف کامل نمایندگان رئال مادرید از تیم ملی اسپانیا، محصول یک تصمیم ناگهانی نیست؛ بلکه نتیجه روندی تدریجی است که در ماههای اخیر شکل گرفت. فصل ناامیدکننده رئال، تغییرات پیاپی روی نیمکت، نبود ثبات تاکتیکی و افت محسوس بسیاری از ستارهها باعث شد بازیکنان این تیم یکی پس از دیگری از دایره اعتماد دلافوئنته خارج شوند.
در این میان، بیش از همه نام دین هویسن به چشم میآمد؛ مدافعی که بسیاری انتظار داشتند حداقل او در لیست نهایی حضور داشته باشد. هویسن فصل را امیدوارکننده آغاز کرد و حتی در مقاطعی یکی از چهرههای آیندهدار فوتبال اسپانیا لقب گرفت، اما افت تدریجی او، کاهش دقایق بازی و از دست دادن جایگاهش در هفتههای پایانی، سرانجام باعث شد از فهرست نهایی کنار گذاشته شود.
این حذف، پیامی روشن داشت؛ دلافوئنته حاضر نیست صرفاً به اعتبار نام باشگاهها بازیکنی را دعوت کند. او بارها تأکید کرده بود که فرم فعلی مهمتر از گذشته و شهرت است و حالا این موضوع را درباره بزرگترین باشگاه اسپانیا هم اجرا کرده است.
کارواخال؛ از رهبر لاروخا
تا غایب بزرگ
شاید تلخترین غیبت برای هواداران اسپانیا، دنی کارواخال باشد. مدافعی که در سالهای اخیر یکی از ستونهای اصلی لاروخا محسوب میشد، حالا حتی جایی در فهرست نهایی ندارد. مصدومیت سنگین او در مقطعی از فصل، روند بازگشتش را دشوار کرد و در ادامه نیز نتوانست در رئال مادرید به ثبات لازم برسد.
با وجود مشکلات ترنت الکساندر آرنولد در طول فصل و افت برخی رقبای مستقیم، کارواخال نتوانست نظر کادرفنی تیم ملی را جلب کند. حتی حضور آلوارو آربلوا روی نیمکت رئال هم تغییری در شرایط او ایجاد نکرد و دقایق بازیاش همچنان محدود باقی ماند.
فرانسه و انگلیس هم به مادریدیها رحم نکردند
بحران فقط به تیم ملی اسپانیا محدود نشد. در فرانسه نیز ادواردو کاماوینگا از فهرست دیدیه دشان خط خورد؛ بازیکنی که تا پیش از این تقریباً در تمام اردوهای خروسها حضور داشت. افت عملکرد، مصدومیتهای متوالی و نمایشهای پرنوسان در ترکیب رئال، باعث شد جایگاه او نیز متزلزل شود.
در انگلیس هم شرایط برای ترنت الکساندر آرنولد چندان بهتر نبود. ستاره انگلیسی که فصل سختی را پشت سر گذاشت، در نهایت نتوانست نظر توماس توخل را جلب کند. توخل حتی در توضیح تصمیم خود تأکید کرد که کنار گذاشتن ترنت «تصمیمی دشوار اما فنی» بوده است.
پایان یک سلطه؟
چهار سال قبل، رئال مادرید یکی از مهمترین تأمینکنندگان بازیکن برای تیمهای ملی حاضر در جام جهانی بود. در جام جهانی قطر، ۱۳بازیکن رئال در ترکیب تیمهای مختلف حضور داشتند، اما حالا این تعداد به شکل محسوسی کاهش یافته است.
البته هنوز ستارههایی مانند تیبو کورتوا، آنتونیو رودیگر، جود بلینگام، فدریکو والورده، اورلین شوامنی، آردا گولر، وینیسیوس جونیور، کیلیان امباپه و ابراهیم دیاز احتمالاً در جام جهانی حاضر خواهند بود، اما نکته مهم اینجاست که بخش قابلتوجهی از آنها دیگر در تیم ملی اسپانیا نقشی ندارند.
اسپانیای جدید بدون رئال
فهرست جدید لوئیس دلافوئنته بیش از هر چیز نشاندهنده تغییر نسل و تغییر محور قدرت در فوتبال اسپانیاست. حالا تیم ملی بیش از گذشته به بازیکنان بارسلونا و ستارههای جوان لالیگا تکیه کرده است؛ بازیکنانی مانند لامین یامال، پدری، گاوی، کوبارسی و نیکو ویلیامز که ستونهای پروژه جدید لاروخا محسوب میشوند.
برای رئال مادرید، این اتفاق فقط یک ناکامی ملی نیست؛ بلکه هشداری جدی درباره افت ساختاری تیمی است که سالها ستون اصلی فوتبال اسپانیا بهشمار میرفت. تیمی که حالا در آستانه جام جهانی، نهتنها جامی نبرده، بلکه حتی نمایندهای هم در لاروخا ندارد.