چه کسی درباره نمایندگان آسیا تصمیم میگیرد؟
ابهام بزرگ برای اخذ یک تصمیم ساده
مرتضی طهوری
خبرنگار
ماهها بلاتکلیفی درباره نحوه معرفی نمایندگان فوتبال ایران به مسابقات آسیایی، به یکی از مهمترین نشانههای ضعف مدیریتی در فدراسیون فوتبال تبدیل شده است. در شرایطی که فوتبال ایران نیازمند تصمیمگیریهای سریع و قاطع است، فدراسیون نهتنها نتوانسته ابهامات را برطرف کند، بلکه با مواضع متناقض بر حجم نگرانیها افزوده است.
این وضعیت تا حدی بیسابقه است که بسیاری از اهالی فوتبال نمیدانند در نهایت چه سازکاری برای تعیین سهمیههای آسیایی در نظر گرفته خواهد شد؟!
سؤال اصلی اینجاست که چرا فدراسیون فوتبال تا این اندازه در اتخاذ تصمیم نهایی تعلل میکند. اگر قوانین و مقررات مشخصی وجود دارد، چرا بهصورت شفاف اعلام نمیشود تا باشگاهها، بازیکنان و هواداران تکلیف خود را بدانند؟!
اگر هم قرار است تصمیم جدیدی اتخاذ شود، چرا این فرایند تا این اندازه زمانبر و همراه با ابهام است. فوتبالی که مدعی حرفهایگری است، نباید در یکی از مهمترین تصمیمهای خود ماهها سردرگم باقی بماند.
آنچه بیش از همه باعث انتقاد شده، اختلاف آشکار در مواضع مسئولان فدراسیون است. از یک طرف، مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال با صراحت اعلام میکند که ملاک معرفی نمایندگان، جدول فعلی لیگ خواهد بود و در صورت نداشتن مجوز حرفهای از سوی برخی تیمها، سهمیه به تیمهای بعدی جدول میرسد.
این اظهارنظر در ظاهر میتوانست پایانبخش بحثها باشد و تکلیف باشگاهها را روشن کند. اما تنها مدت کوتاهی بعد، علوی سخنگوی فدراسیون فوتبال، احتمال برگزاری تورنمنتی ششجانبه را مطرح میکند؛ اظهارنظری که عملاً حرفهای رئیس فدراسیون را زیر سؤال میبرد و دوباره فضای فوتبال را وارد ابهام میکند.
این تشتت آرا پرسشهای جدی را ایجاد کرده است. آیا در بدنه مدیریتی فدراسیون فوتبال هماهنگی لازم وجود ندارد؟!
آیا مسئولان ارشد درباره چنین مسأله مهمی به جمعبندی واحد نرسیدهاند. یا اینکه فشار برخی باشگاهها و ذینفعان باعث شده تصمیم اولیه تغییر کند و مدیران فدراسیون از اعلام موضع قطعی واهمه داشته باشند؟! در هر صورت، نتیجه نهایی چیزی جز بیاعتمادی عمومی و افزایش حاشیهها نبوده است.
نکته نگرانکنندهتر این است که فدراسیون فوتبال بهعنوان عالیترین نهاد تصمیمگیرنده در فوتبال کشور، باید منسجم و مقتدر باشد. زمانی که رئیس فدراسیون سخنی میگوید اما سخنگو روایت متفاوتی ارائه میدهد و این عبارات رسانهای میشود به این معنا است که هنوز تصمیم مشخصی وجود ندارد یا اراده لازم برای اجرای آن شکل نگرفته است.
چنین وضعیتی نهتنها اعتبار مدیریتی فدراسیون را زیر سؤال میبرد، بلکه زمینهساز تنشهای بیشتر میان باشگاهها خواهد شد. کمااینکه میبینیم همینگونه هم شده و بهشدت در این خصوص میان باشگاهها جدلهای رسانهای بهراه افتاده است.
برای اینکه به عمق تناقضگوییها و ناتوانی در تصمیمگیری سریع پی ببریم باید به اظهارات هدایتالله ممبینی اشاره کنیم که در مصاحبهای اعلام کرد تیمهای استقلال، تراکتور و سپاهان به آسیا معرفی شدهاند.
این اظهارات در شرایطی انجام شد که مجوز حرفهای سپاهان نیز تأیید نشده بود که این خود نشاندهنده ناآگاهی دبیرکل فدراسیون فوتبال از وضعیت باشگاهها است و البته ثابت میکند که میان او و دیگر ارکان در فدراسیون فوتبال کمترین هماهنگی وجود ندارد.
فدراسیون فوتبال باید هرچه سریعتر از این وضعیت خارج شود و با یک تصمیم روشن، قانونی و قاطع تکلیف نمایندگان ایران در آسیا را مشخص کند. ادامه این بلاتکلیفی فقط به افزایش تنش، گسترش شایعات و آسیب به اعتبار فوتبال کشور منجر خواهد شد.
اگر قرار بر برگزاری مسابقات بعد از جام جهانی است، باید بهدرستی کارشناسی و در این خصوص جمعبندی شود. از یاد نمیبریم که در جلسهای که پیرامون همین موضوع در فدراسیون فوتبال برگزار شد، اعلام شد که 14باشگاه با ادامه لیگ بعد از جام جهانی مخالف هستند. اگر ملاک نظر باشگاهها است بنابراین نباید مسابقات انجام شود و اگر هم تصمیمی جز این گرفته شده باید شفاف اعلام شود. باید دید در نهایت چه تصویری از این ماجرای ساده از فدراسیون فوتبال به یادگار خواهد ماند.