شش لحظه طلایی محمد صلاح در لیورپول
از اشک کییف تا جادوی آنفیلد
ایمان گودرزی
خبرنگار
وقتی محمد صلاح امروز آخرین بازی خود را برای لیورپول انجام میدهد، به عنوان یک نماد فرهنگی با میراثی ماندگار فراتر از فوتبال، آنجا را ترک خواهد کرد.
این مهاجم ۳۳ ساله مصری در ماه مارس اعلام کرد که در پایان این فصل آنفیلد را ترک خواهد کرد و آرنه اسلات، سرمربی لیورپول گفت که پس از نزدیک به یک دهه حضور در این باشگاه لیگ برتری، او سزاوار یک بدرقه بزرگ است.
لیورپول یکشنبه(امروز) در آنفیلد به مصاف برنتفورد خواهد رفت، مکانی مناسب برای آخرین بازی این مهاجم برای باشگاه.
وضعیت صلاح به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ لیورپول فراتر از جوایز و آمارهای سطح بالایی است که بر آنها تسلط دارد، بیش از ۲۵۰ گل برای باشگاه، دو قهرمانی لیگ برتر، چهار کفش طلای لیگ و سه جایزه بهترین بازیکن سال از دیدگاه انجمن بازیکنان حرفهای، در میان دیگر عناوین.
در این گزارش ۶ لحظه به یادماندنی صلاح را در لیورپول بررسی خواهیم کرد.
۱.ضربه فنی راموس
این بدون شک بدترین لحظه دوران حرفهای محمد صلاح در لیورپول بود، با این حال واکنشها در مورد این صحنه همه چیز را در مورد تأثیر او بر فوتبال انگلیس نمایان کرد؛ احترامی که در اولین فصل حضورش در آنفیلد به دست آورده بود. فقط هواداران لیورپول نبودند که از دیدن ناراحتی شدید صلاح ناراحت شدند؛ شاید همه به جز رئالیها بودند.
او با اشک از زمین ورزشگاه المپیسکی در کیف خارج شد؛ در حالی که توسط پسر شر رئال مادرید، سرخیو راموس، از بزرگترین بازی زندگیاش بیرون کشیده شده بود، شرایط برای او کاملاً تسلیناپذیر بود. پس از فصلی که صلاح داشت، آنچه انجام داد و نحوه رفتارش، همه میدانستند که او سزاوار این نبود. این احساس وجود داشت که فروتنی صلاح به اندازه درخشش او از تقسیمبندیهای قبیلهای فراتر میرود.
لیورپول وقتی صلاح را در تابستان ۲۰۱۷ از رم جذب کرد، امیدهای زیادی به او داشت. او فراتر از آن امیدها اوج گرفت؛ اولین فصل او با اطمینانی مستکننده تقویت شد. او فکر نمیکرد هر وقت پا به زمین میگذارد گل بزند؛ او میدانست که گل میزند. ۴۴ گل در تمام رقابتها؛ ۱۶ پاس گل نیز در کنار آن. او به عنوان بهترین بازیکن سال از دید انجمن بازیکنان حرفهای انتخاب شد و فینال لیگ قهرمانان قرار بود تاج افتخار باشد. راموس نظری دیگر داشت، حرکت ظریف اما زیرکانهاش به رباطهای شانه صلاح آسیب رساند.
وقتی در دقیقه ۳۰ از زمین خارج شد، بازی صفر-صفر بود. مادرید ۳-۱ پیروز شد.
۲. پاداش دقیقه ۹۰
در ۹ بازی پایانی فصل 2019-2018، لیورپول و منچسترسیتی همه بازیها را بردند. رقابت نفسگیر بود. در سه بازی، لیورپول بعد از دقیقه ۸۰ گل برتری را زد اما بازی مقابل تاتنهام در ۳۱ مارس، از همه سختتر بود.
بعد از گل تساوی، یورگن کلوپ از تیمش خواست هرچه دارند برای برد بگذارند. موقعیتها یکی پس از دیگری از دست رفت و گل نمیشد؛
تا دقیقه ۹۰…
سانتر ترنت الکساندر-آرنولد بلند بود. صلاح نمیتوانست توپ را کنترل کند اما بهجای رها کردن توپ، با سر آن را به محوطه خطر برگرداند. هوگو لوریس نتوانست توپ را مهار کند و توپ به توبی آلدرویرلد خورد و گل شد. صلاح باورش را حفظ کرد و پاداشش را گرفت.
۳. حفظ خونسردی
برای ایجاد پیروزی در مادرید
روزی باشکوه در مادرید بود –روشن، گرم و پر از هیجان– اما احساس وحشت عمیقی نیز وجود داشت. فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۹ احساس میشد لحظه لیورپول فرا رسیده است، به ویژه با توجه به عذاب از دست دادن قهرمانی لیگ برتر آن فصل با وجود کسب ۹۷ امتیاز! قطعاً آن اضطراب را میتوانستید هنگام ورود به ورزشگاه متروپولیتانو احساس کنید و حتی شعارهای حمایتی هواداران نیز چیزی از آن کم نکرد.
سپس، تنها پس از گذشت ۲۳ ثانیه از بازی، لیورپول صاحب پنالتی شد. محمد صلاح پشت توپ ایستاد و اضطراب بیشتر شد زیرا او پنالتیزن ماهری نبود! اما این بار هیچ اشتباهی نبود؛ او به سمت توپ دوید و آن را با قدرت از کنار هوگو لوریس به تور چسباند. یک بر صفر؛ اعصاب آرام شد و پس از گل دقایق پایانی اوریگی حالا ششمین جام اروپا در جیب لیورپولیها بود.
آن لحظه واقعاً برای لیورپول بود. جشنهایی که این قهرمانی به دنبال داشت تا آخر عمر با آنها خواهد ماند و یورگن کلوپ و تکتک بازیکنانش برای این جشن سپاسگزار صلاح خواهند بود. او در مهمترین لحظه مسئولیت را پذیرفت و تحویل داد؛ بازیکن بزرگی برای موقعیت بزرگ و در این مورد بزرگترین موقعیت.
۴. تبدیل شککنندگان
به باورکنندگان
از ۲۵۷ گلی که صلاح برای لیورپول به ثمر رسانده، این ممکن است معروفترین آنها باشد.
در اینجا او در اوج قدرت تیم یورگن کلوپ، زمانی که هواداران باشگاه –هنوز پس از پایان فصل ۹۷ امتیازی در رتبه دوم در ۲۰۱۹-۲۰۱۸ زخم خورده بودند– هنوز کاملاً باور نداشتند که انتظار ۳۰ ساله برای قهرمانی واقعاً میتواند به پایان برسد. بله، حتی با برتری ۱۳ امتیازی نسبت به منچسترسیتی و رکوردی که میگفت، ۲۰ برد، ۱ مساوی و صفر باخت!
گل دقیقه ۱۴ ویرجیل فندایک آنفیلد را به یک گودال پرسروصدا تبدیل کرد، اما با وجود حملات پشت سر هم لیورپول، منچستریونایتد مقابل این طوفان تاب آورد و در ۱۵ دقیقه پایانی ترس را بر وجود لیورپول تزریق کرد.
با ورود به وقت تلف شده، آلیسون توپ را در آغوش گرفت و صلاح را در موقعیتی درست قبل از خط میانی دید که میتوان به درستی آن را یک صحنه دردسرساز توصیف کرد.
دنیل جیمز به او رسید، اما صلاح با قدرت بدنی و آرامش، توپ را حفظ کرد و از داوید دخیا عبور داد. گل، شادی و پیراهنی که از تن بیرون آمد.
آن لحظه، لحظهای بود که هواداران بالاخره فریاد زدند: «ما قهرمان میشویم».
۵. جادوگری در برابر منچسترسیتی
«از اونجا نمیتونه گل بزنه… صبر کن، چطور گل زد؟!»
گل صلاح مقابل منچسترسیتی در ۲۰۲۱ یکی از بهترین لحظات دورانش بود. او توپ را گرفت، از ژوائو کانسلو عبور کرد، برناردو سیلوا را جا گذاشت، فشار فیل فودن را تحمل کرد و ایمریک لاپورت را هم فریب داد. در نهایت از زاویهای تقریباً غیرممکن، دروازه ادرسون را باز کرد. رقابت لیورپول کلوپ و سیتی پپ گواردیولا سطح لیگ برتر را بالا برد و صلاح با چنین گلهایی آن را جاودانه کرد.
۶. کابوس برای رقبا
اولین بازی صلاح در اولدترافورد کابوس بود. اشلی یانگ کاملاً او را مهار کرد. اما این فقط آغاز داستان بود.
صلاح به کابوس منچستریونایتد تبدیل شد.
او ۱۶ گل در لیگ به این تیم زد؛ یک رکورد تاریخی. در دربیها، او خونسرد، بیرحم و دقیق بود. در اولدترافورد، ۱۰ گل زد؛ از جمله یک هتتریک تاریخی.
در یکی از بازیها، در پیروزی ۳-۰، هم گل زد و هم پاس گل داد. او آن فصل با ۲۹ گل و ۱۸ پاس گل، لیورپول را به قهرمانی رساند و شاید بهترین بازیکن جهان بود. شاید برخی لحظات فصل اخیر چندان درخشان نبود، اما وقتی زمان بگذرد، میراث صلاح روشنتر از همیشه خواهد درخشید، بهخصوص به خاطر نابود کردن بزرگترین رقیب لیورپول.