فیفا بهدنبال آبرو نیست
مجید سلطانی
خبرنگار
این روزها همه درباره صدور یا عدم صدور ویزا برای تیم ملی فوتبال ایران حرف میزنند. حقوقدانان درباره قوانین، پروتکلها و دستورالعملهایی میگویند که هر تورنمنتی از آن تبعیت میکند.
اینکه میزبان باید شرایط ورود آسان و همینطور امنیت تیمهای شرکتکننده در تورنمنت را تضمین کند؛ اما دنیا با تورنمنتی روبهرو است که میزبانش آمریکاست.
در شرایطی که روسیه به محض حمله به اوکراین از همه رویدادهای ورزشی محروم شد، آمریکا نهتنها از میزبانی و شرکت در تورنمنتهای ورزشی محروم نشده، که بهدنبال تعیین تکلیف برای فیفاست. رئیس فیفا که در مراسم شرمآور قرعهکشی، جایزه صلح به رئیسجمهور آمریکا هدیه داد، حالا کوچکترین اختیاری در برابر آمریکا ندارد و برخلاف همه تورنمنتها که فیفا میزبان واقعی مراسم بود، تماشاگر اتفاقاتی است که امنیت فوتبال را نشانه رفته است. رئیسجمهور آمریکا رسماً کاروان اعزامی ایران را تهدید و اعلام کرد، هیچ تضمینی برای امنیت کاروان ایران نمیدهد. حالا کار به جایی رسیده که کشور میزبان جام جهانی هیچ تضمینی برای صدور ویزا هم نمیدهد و مشخص نیست چه تصمیمی در مورد یکی از تیمهای راهیافته به جام جهانی دارد. همه بازیهای مسخرهای که در مورد تیم ایران اجرا شده، نشانه ضعف و سستی و بلاتکلیفی نهاد اول فوتبال دنیاست. در این تورنمنت کاملاً عیان شد که فیفا ابزاری بیاختیار در دست قدرتهای سیاسی دنیاست و آنها هستند که تصمیم میگیرند، فیفا چه بگوید و چه کاری انجام دهد. هر زمان که قدرتهای سیاسی دنیا بخواهند فیفا شعار دوری فوتبال از سیاست را میدهد و هر زمان که صلاح ندانند، فیفا سکوت میکند. بهنظر میرسد در میان انفعال آزاردهنده فیفا، باید تصمیمی قاطع برای همه احتمالات پیشرو گرفت و از این تصمیمها عقبنشینی نکرد. فیفا همه آبرو و اعتبار خود را در این جام روی میزبان بازیها قمار کرده. دیگر آبرویی برای فیفا نمانده که بخواهد روی آن تصمیم بگیرد. در این وضعیت، ضروری است ما تکلیف خود را بهدرستی بدانیم.