روی خط جام جهانی
معضل اقلیمی در تورنمنت
منتظر گرمای شدید باشید
گرمای شدید هوا میتواند در یکچهارم از مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶، ازجمله فینال بازیها در رادرفورد شرقی نیوجرسی از سطح خطرناک فراتر برود.
هواداران فوتبال که قصد دارند در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ شرکت کنند، آماده عرق ریختن باشند. براساس تحلیل جدید سازمان مدلسازی اقلیمی World Weather Attribution، احتمال دارد یکچهارم بازیها در در سطحی از گرما برگزار شوند که هم برای تماشاچیان و هم برای بازیکنان خطرناک است.
دانشمندان هفته گذشته در نشستی خبری از مسئولان ۱۶ شهر میزبان جام جهانی در ایالات متحده مکزیک و کانادا خواستند برای جلوگیری از آسیبهای ناشی از گرما، در ایستگاههای آبرسانی و زیرساختهای خنککننده سرمایهگذاری کنند. این پیشبینیها براساس یک مدل آماری انجام شده که متغیرهایی مانند دادههای تاریخی آبوهوا و زمان برگزاری ۱۰۴ مسابقه جام را درنظر گرفته است. مدل برای تعیین احتمال مواجهه هر مسابقه با شرایط گرمایی خطرناک استفاده شد.
پژوهشگران برای مطالعه خود بر شاخصی به نام «دمای ترگویسان» یا WBGT تمرکز کردند؛ معیاری ترکیبی که با درنظر گرفتن دمای هوا، تأثیر خنکسازی ناشی از تبخیر، گرمای تابشی و باد، نشان میدهد گرما واقعاً چه اثری بر بدن میگذارد. کریس مالینگتون، استاد ارشد امپریال کالج لندن و یکی از مشارکتکنندگان در تحلیل اخیر میگوید این روش برای پیشبینی خطر دقیقتر است، زیرا دمای هوا بهتنهایی شرایط واقعی گرما را نشان نمیدهد.
اتحادیه بینالمللی بازیکنان حرفهای فوتبال، آستانه ۲۶ درجه سانتیگراد WBGT را حدی تعیین کرده که پس از آن باید اقدامات ایمنی مرتبط با گرما، مانند خنکسازی اجرا شود. تحلیل اخیر نشان میدهد که از هر چهار مسابقه برنامهریزیشده، احتمالاً یکی در شرایطی برگزار خواهد شد که WBGT به ۲۶ درجه یا بیشتر برسد. همچنین ممکن است پنج بازی در شرایطی برگزار شوند که WBGT به ۲۸ درجه یا بالاتر برسد؛ سطحی از استرس گرمایی که اتحادیه توصیه میکند مسابقه در آن به تعویق بیفتد.
براساس نتایج مطالعه، دمای هوا در شش مسابقه روباز در میامی آمریکا تقریباً با قطعیت نزدیک به کامل از مرز ۲۶ درجه WBGT عبور خواهد کرد. در میان آنها، برای بازیهای ۱۱ و ۱۸ ژوئیه، احتمال یک در ۳۳ وجود دارد که WBGT از آستانه ۲۸ درجه فراتر برود.
هرچند مطالعه اشاره میکند که چند شهر با دمای بسیار بالا، مانند دالاس و هیوستون ورزشگاههای مجهز به تهویه مطبوع دارند، برخی دیگر فاقد سامانه خنککننده مناسب هستند. سه محل برگزاری بازیها با بیشترین ریسک در کانزاسسیتی، میامی و رادرفورد شرقی نیوجرسی، شهری که قرار است فینال مسابقات ۱۹ ژوئیه در آن برگزار شود، قرار دارند. طبق نتایج، احتمال یک در هشت برای شرایط ۲۶ درجه WBGT و احتمال یک در ۳۷ برای شرایط ۲۸ درجه WBGT در روز فینال پیشبینی میشود.
اتفاق ویژه در جام جهانی
170 آزمایش برای بهترین چمن
در طول هشت سال اخیر، محققان در جستوجوی چمنی ایدهآل، توپها و کفشها را به زمین کوبیدهاند و تکههای چمن را تحت فشار قرار دادهاند. آنها مخلوطهای مختلفی از گونههای چمن را تغذیه، آبیاری و پرورش دادهاند تا ببینند چگونه با این آسیبها و ضربهها مقابله میکنند و آنها تیغههای چمن را میلیمتر به میلیمتر اندازهگیری کردهاند تا طول ایدهآل آنها را پیدا کنند. آنها صبر میکنند تا خورشید غروب کند تا چمن خشک شود، سپس آن را لوله میکنند و روی کامیونهای یخچالدار بارگیری میکنند.
جان سوروچان، استاد دانشگاه تنسی که توسط فیفا برای نظارت بر رشد، نصب و مراقبت از زمینهای چمن در هر ۱۶ استادیوم جام جهانی، از جمله پنج استادیومی که با گنبد پوشیده شدهاند، قرارداد بسته است، میگوید: این فشار زیادی است. اینها مواردی هستند که واقعاً من را نگران کردهاند، زیرا خورشید قرار است بالا بیاید، اما قرار نیست به فضای داخلی بتابد. گیاهان برای رشد به نور و در حالت ایدهآل به نور خورشید، نیاز دارند.
با توجه به اینکه جام جهانی ۲۰۲۶ تنها چند هفته دیگر برگزار میشود، نتیجه بیش از ۱۷۰ آزمایش مختلف انجام شده توسط سوروچان و محققان همکارش در شرف نتیجه است. آنها بر اساس دههها تحقیق در مورد علم کشت و نصب چمن لایهای در زمینهای ورزشی، این کار را انجام دادهاند. با این حال، زمینهای چمنی که آنها برای استادیومهای مختلف در سراسر ایالات متحده، کانادا و مکزیک توسعه دادهاند، بیش از ۹۰ دقیقه در هر بازی و در ۱۰۴ مسابقه، توسط ۲۱ بازیکن به طور همزمان لگدمال میشوند. جاهطلبیهای برترین بازیکنان فوتبال جهان و میلیاردها هوادار در سراسر جهان به چگونگی مقاومت چمن بستگی دارد. سوروچان میگوید: فقط پنج میلیمتر میتواند تعیین کند که آیا یک زمین مانند «چسب قلاب و حلقه» عمل میکند یا یک فرش طبیعی بکر که برای عبور سریع توپ برای یک بازی هیجانانگیز مورد نیاز است. او و همکارانش ساعتها آزمایش انجام دادند تا ارتفاع دقیقی را که چمن هر زمین باید داشته باشد، تعیین کنند. آنها در زمینهای مینیاتوری در مراکز تحقیقاتی خود در ناکسویل و تنسی ایالات متحده، توپهای فوتبال را با کمک دستگاه شلیک کردند و سرعت و پرتاب آنها را با دقت مشاهده و اندازهگیری کردند. آنها یک وسیله جعبهای شکل فلزی را روی چمن چرخاندند تا یک کفش فوتبال متصل به یک میله بتواند به سطح برخورد کند و خاصیت ارتجاعی آن را آزمایش کند.