صفحات
  • صفحه اول
  • مدیریت ورزش
  • منهای فوتبال
  • ورزش جهان
  • فوتبال ایران
  • جام جهانی
  • صفحه آخر
شماره هشت هزار و صد و نوزده - ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
روزنامه ایران ورزشی - شماره هشت هزار و صد و نوزده - ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - صفحه ۳

بسته شدن پرونده دوئل آسیایی وزنه‌برداری برای ایران با 4 مدال

نیاز ضروری به اصلاحات تکنیکی

رضاعباسپور
خبر‌نگار


 اگرچه علیرضا یوسفی در دسته وزنی 110+کیلوگرم در حرکت دوضرب رکورد دنیا را افزایش داد و طلایی شد یا علیرضا نصیری در دسته وزنی 110کیلوگرم موفق شد طلای دوضرب را تصاحب کند. اما هر دو نماینده وزنه‌برداری ایران در کورس رقابت با مدعیان آسیایی در اوزان تخصصی خود نقاط ضعف و کمبودهای تکنیکی جدی داشتند که اگر خیلی سریع درصدد اصلاح آن برنیایند، قطعاً در آوردگاه‌های معتبر و بزرگ پیش‌رو دست‌شان را برای کسب مدال و سهمیه المپیک خالی می‌گذارد.
 
نداشتن اعتماد به نفس 
و تمرکز در اجرای تکنیک
رقابت‌های وزنه‌برداری قهرمانی بزرگسالان آسیا برای وزنه‌برداری ایران با کسب 4مدال (2طلا، یک نقره و یک برنز) بسته شد.
 علیرضا نصیری در دسته وزنی 110 و علیرضا یوسفی در دسته وزنی 110+کیلوگرم (فوق‌سنگین) به نمایندگی از وزنه‌برداری ایران در این رویداد قاره‌ای حاضر شده بودند که البته سوای مدال‌ها و رکوردشکنی ارزشمندی که در این رویداد به نام وزنه‌برداری ایران ثبت شد، برخی نقاط ضعف در این مسابقه (در برخی اوزان) رؤیت شد که قطعاً اگر در مدت باقیمانده توسط کادرفنی اصلاح نشود، بی‌شک دررویدادهای معتبرآتی همچون بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا، جهانی چین و گزینشی‌های المپیک 2028 لس‌آنجلس قطعاً با اضافه شدن مدعیان جهانی در اوزان مختلف با مشکل جدی برای کسب مدال و سهمیه مواجه می‌شویم. قطعاً یکی از نقاط ضعف جدی و مهمی که بارها و بارها است در اجرای تکنیک توسط ستاره‌های ملی‌پوش وزنه‌برداری روی تخته مسابقه، خصوصاً در همین رقابت‌های آسیایی آتی که به میزبانی هند برگزار شد رؤیت می‌شود، نداشتن اعتماد به نفس و تمرکز ایده‌آل برای مهار وزنه‌های انتخابی توسط کادرفنی در حرکات تخصصی خصوصاً در حرکت یکضرب توسط وزنه‌برداران روی تخته مسابقه است.
 به‌طور مثال اوت شدن و حذف علیرضا نصیری ملی‌پوش دسته وزنی 110کیلوگرم کشورمان در رقابت این دسته در حرکت یکضرب یا عدم توانمندی و ارتقای وزنه علیرضا یوسفی نماینده فوق‌سنگین وزنه‌برداری ایران در همین حرکت یکضرب در رقابت‌های آسیایی هند، موجب شد تا دست وزنه‌برداران کشورمان مقابل رقبای آسیایی خود برای کسب مدال‌های مرغوب یکضرب و مجموع کوتاه بماند! علیرضا یوسفی و علیرضا نصیری درست است که از نظر سنی هنوز جوان هستند، اما وزنه‌بردارانی هستند که سال‌ها است در اردوهای مختلف و رده‌های سنی متفاوت روی تخته‌های بین‌المللی دست به وزنه شدند و از تجربه کافی برای حفظ آرامش و تمرکز همچنین داشتن اعتماد به نفس کافی برای برتری بر رقبا برخوردارند.
 اما اینکه چه اتفاقی در آوردگاه آسیایی هند رخ می‌دهد که علیرضا نصیری در یکضرب اوت می‌کند و دستش از رسیدن به مدال مجموع آسیا کوتاه می‌شود، همچنین علیرضا یوسفی در یکضرب وزنه‌هایی ثبت می‌کند که اصلاً در حد و اندازه کیلوهایی که در حرکت یکضرب دسته فوق‌سنگین جابه‌جا می‌شوند نیست، نکته مهم و پاشنه‌آشیلی است که باید مورد توجه کادرفنی و مسئولین کمیته فنی فدراسیون وزنه‌برداری باشد.
 زیرا همین نقاط ضعف است که نهایتاً در بزنگاه‌های مهم تاریخی و رویدادهای معتبر بین‌المللی دست نمایندگان شایسته وزنه‌برداری ایران را مقابل رقبا در حنا باقی می‌گذارد.
خلأ ملموس و نگران‌کننده
 در سبک‌وزن و میان‌وزن
قطعاً رقابت‌های وزنه‌برداری آسیایی هند، رقابتی مهیج و جذاب برای مدعیان وزنه‌برداری قاره آسیا بود که در آن شاهد رکوردشکنی‌های فراوانی در اوزان مختلف خصوصاً دسته‌های وزنی سبک و میان وزن بودیم.
 جایی که ما در این اوزان جای خالی وزنه‌برداران و نماینده‌های شایسته وزنه‌برداری ایران را در آسیایی هند بیش از پیش حس کردیم.
 اینکه در شرایط جنگ تحمیلی هستیم و وضعیت اردوهای آماده‌سازی تیم ملی و شرایط آمادگی ملی‌پوشان خیلی روبه‌راه نبود، درست. اما سؤال اینجا است، مگر علیرضا نصیری و علیرضا یوسفی هم که به هند اعزام شدند در همین شرایط مشابه تمرین نکردند و برای آسیایی حاضر نشدند؟ پس چرا ما نباید در رقابت‌های وزنه‌برداری قهرمانی آسیا که بهترین فرصت برای محک رکوردی و میزان آمادگی، همچنین آنالیز نقاط ضعف و قوت وزنه‌برداران ملی‌پوش کشورمان بود، نتوانستیم یا نخواستیم وزنه‌برداران اوزان سبک و میان‌وزن حاضر در اردوی تیم ملی را به هند اعزام کنیم؟ بی‌تردید باتوجه به رکوردشکنی‌ها ودرخشش وزنه‌برداران قدرتمند آسیایی از کشورهای چین، کره شمالی، قزاقستان، ازبکستان، اندونزی، تایلند، هندو... اگر بهداد سلیمی و کادر او نتوانند شرایط رکوردی و آمادگی وزنه‌برداران اوزان سبک و میان‌وزن ما را به وضعیت ایده‌آل برسانند، مطمئناً ما در بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا، رقابت‌های جهانی 2026 چین و نهایتاً تورنمنت‌های گزینشی المپیــــــــک 2028 لس‌آنجلــــس مشکلات عدیده‌ای برای کسب مدال و سهمیه در این رویدادها خواهیم داشت.
 مگر اینکه با تجربه خوبی که از آسیایی هندوستان کسب کردیم، یک بازنگری اساسی در برنامه‌ریزی و سازماندهی وزنه‌برداران‌مان خصوصاً در اوزان سبک و میان‌وزن، همچنین اصلاح تکنیکی در برخی دسته‌های وزنی و ستاره‌های ملی‌پوش خود داشته باشیم.

جستجو
آرشیو تاریخی