در جریان برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ به میزبانی مشترک کره جنوبی و ژاپن، مدارس کره جنوبی به یکی از مهمترین پایگاههای شکلگیری شور ملی تبدیل شدند. دولت و نهادهای آموزشی این کشور با هدف تقویت همبستگی اجتماعی و حمایت از تیم ملی، برنامههای گستردهای را در مدارس اجرا کردند که دانشآموزان را به طور مستقیم در فضای رقابتهای جهانی درگیر میکرد.
بر اساس گزارشهای آن دوره، بسیاری از مدارس در روزهای برگزاری مسابقات، کلاسهای فوقبرنامه ویژهای برای تماشای گروهی بازیهای تیم ملی برگزار میکردند. حیاط مدارس با پرچمهای قرمز رنگ و نمادهای تیم ملی تزئین میشد و دانشآموزان با لباسهای متحدالشکل قرمز، فضای یکپارچهای از حمایت و هیجان ایجاد میکردند. این اقدامات تنها به تماشای مسابقات محدود نبود. برخی مدارس برنامههایی برای آشنایی دانشآموزان با تاریخچه تیم ملی، بازیکنان و ارزشهای ورزشی برگزار کردند تا حس هویت ملی و مشارکت جمعی تقویت شود. در همین حال، گروههای هواداری جوانان نیز با حضور در اطراف مدارس و فضاهای عمومی، به گسترش این موج کمک میکردند.