فدراسیون تکواندو رفاقتی- خانوادگی است
باقری معتمد: ساعی دیگر جای اشتباه ندارد
فائزه زمانی
خبرنگار
در حالی که انتخابات فدراسیون تکواندو با حاشیههای فراوان همراه بود، محمد باقریمعتمد پیشکسوت این رشته با انتقاداتی بیپرده از مدیریت هادی ساعی، از رفاقتبازی، کنار گذاشته شدن قهرمانان و افزایش تنشها در تکواندوی ایران سخن گفت. دارنده مدال نقره المپیک معتقد است ساعی در چهار سال آینده دیگر فرصتی برای آزمون و خطا ندارد و باید تکلیف حواشی تمامنشدنی این رشته را روشن کند.
همانطور که پیشبینی میشد مجمع تکواندو حواشی زیادی داشت. نظرتان درباره این انتخابات جنجالی چیست؟
نمیدانم در مجمع دقیقاً چه اتفاقاتی افتاده است. فقط شنیده بودم صلاحیت بعضی کاندیداها تأیید نمیشود که برخلاف آن اتفاق افتاد.
انتخاب هادی ساعی برای 4 سال آینده را چطور میبینید؟
ساعی در این 4 سال چه خوب و بد، تجربه کسب کرده و در 4 سال آینده جای هیچگونه اشتباهی ندارد. ایشان باید به خودش بیاید و رفاقتها را کنار بگذارد. نمیگویم از من استفاده کند چرا که کشورهای دیگر از من استفاده میکنند؛ همانطور که در چهار سال گذشته استفاده کردهاند. اما باید قهرمانان و کسانی که برای این رشته زحمت کشیده و حالا بیرون ماندهاند هم دیده شوند. در چهار سال گذشته حواشی و اتفاقات زیادی رخ داد و حتی این اواخر هم نتایج خوبی در المپیک پاریس کسب شد. دوسال اول ریاست ساعی، حاشیههای زیادی وجود داشت و بعد از موفقیت در المپیک هم درحالی که انتظار میرفت با مدیریت صحیح، این ثبات حفظ شود اما دوباره تکواندو اسیر حاشیه شد. همیشه تکواندو را به عنوان رشتهای بیحاشیه میشناختند اما با ورود او و چیدمانهای رفاقتانه و خانوادگی، حواشی تکواندو زیاد شد. امیدوارم در چهارسال آینده این اتفاقات کنترل شود چرا که فقط دودش در چشمان ورزشکاران میرود. بازیکنان زحمات زیادی میکشند اما حواشی، فشار روانی مضاعفی به آنها وارد میکند و امیدوارم دیگر شاهد این دست اتفاقات نباشیم.
کارنامه هادی ساعی در چهارسالی که گذشت بیشتر نقاط منفی داشت یا مثبت؟
نفجم همزمان رئیس هیأت استان مازندران و سرمربی تیم ملی نوجوانان است. اگر عشق سفر دارید که بحثش جدا است. اگر رئیس هیأت هستید باید روی همان کار متمرکز شوید و نمیشود رفاقتی همه جا حضور داشته باشید. کلاً فدراسیون هادی ساعی رفاقتی-خانوادگی است و نتیجهاش هم این شده که در این 4 سال خیلی از قهرمانان بیرون ماندهاند. در دوران سرپرستی، نوایی و حتی ذوالقدر با من تماس گرفتند و از من برای سمت مدیرفنی دعوت کردند اما کمی دوبهشک بودم. بالاخره از حیث مرغوبیت و کیفیت مدال، من در میان دو، سه نفر اول ایران هستم اما در این 4 سال بیرون از فدراسیون بودهام و باشگاهداری میکنم. البته که من راه خودم را میروم، سمینارهای مختلف برگزار میکنم و دوسال پیش سرمربی تیم ملی عراق بودم که برنامههایم اجرا نشد.
در مقطعی شما و ساعی آشتی کردید اما به نظر میآید رابطهتان هنوز شکرآب است.
آن آشتی بیشتر جلوه ظاهری داشت. در آن مقطع خسرویوفا وساطت کرد و ما آشتی کردیم اما بعد از آن کسی از ما دعوتی نکرد. دوسال پیش اوایل ریاست ساعی تیم ملی نتیجه نمیگرفت و من هم انتقاد میکردم. از همان ابتدا به انتخاب مقانلو انتقاد کردم اما تازه بعد از دو سال به این نتیجه رسیدند و خودشان او را کنار گذاشتند. اگر انتقادی هم میکنم فنی است و از روی دشمنی و خصومت شخصی نبوده است. اینطوری هم نبوده که در این مدت بیکار باشم و سمینارها و دستاوردهایی داشتهام و رزومه مشخص است. در این چهارسالی هم که ساعی بوده هیچگونه درخواستی نداشتم و نخواستم که وارد فدراسیون شوم. حتی تهدید هم شدم؛ درست مثل بسیاری از خانوادههای منتقد.
برکناری مجید افلاکی و انتخاب علی تاجیک آن هم در آستانه قهرمانی آسیا، تا چه اندازه تصمیم درستی بود؟
تاجیک بزرگتر من است و برایش احترام قائلم اما ایشان چندین سال عمان بوده و چه دستاوردی داشته است؟ متأسفانه یکسری گزینه همینطوری در فدراسیون میچرخند و به یکدیگر پوئن میدهند.