منتظر تصمیمهای جدید میمانیم
مجید سلطانی
خبرنگار
روزهای ابتدایی حمله روسیه به اوکراین بود که روسیه با فشار آمریکا از رقابتهای ورزشی از جمله فوتبال محروم شد. استدلال این بود که یک کشور متجاوز نباید در رقابتهای ورزشی باشد چون با روح ورزش سازگار نیست.
اما دنیای ورزش جسارت، جرأت و اختیاری برای برخورد با رژیم صهیونیستی و آمریکا پس از حمله به کشورمان نداشت.
نه تنها این دو نام از ورزش پاک نشد که برعکس، دنیا تلاش کرد کشوری را که مورد حمله قرار گرفته، در تنگنا، فشار و انزوا قرار دهد و این بزرگترین ظلم و جنایتی بود که بر خلاف پروتکلهای ورزشی شاهدش بودیم.
به این دلیل بزرگ و شگفتآور، تیم ملی فوتبال ایران بدون حریف تدارکاتی، آماده حضور در جام جهانی میشود. تورنمنتی که سایه شوم سیاست به شکلی زشت، بر آن سنگینی میکند.
نبود دیدار تدارکاتی ضربهای قابل اعتنا برای تیم ملی محسوب میشود؛ اما آنچه همه را نگران کرده، بار فنی نیمکت تیم ملی است. قرارداد دو دستیار خارجی امیر قلعهنویی یعنی آنتونیو مانیکونه و پس از آن، آنتونیو گالیاردی فسخ شده و تیم ملی در حالی به جام جهانی میرود که شاید خلأ این دو در تیم ما حس شود.
ضرورت دارد در روزهای باقیمانده به پر شدن این 2 جای خالی فکر کنیم. به نامهایی فکر کنیم که بتوانند برنامه به بازی تیم ملی بدهند یا آنقدر خلاق و توانمند باشند که جریان بازی را عوض و در آهنگ و نمایش تیم ملی، تفاوت و تغییر ایجاد کنند.
قبول داریم که از هر سو به تیم ملی و کلاً به فوتبال ما ظلم شده است؛ اما نمیشود دست روی دست گذاشت. ایرانی در روزهای سخت، مقاومتر میشود و سختتر مبارزه میکند. نباید تسلیم شد. به همین دلیل منتظر تصمیمهای نو، شجاعانه و صحیح در تیم ملی میمانیم.