بازگشت غولکش اروپایی
تیم ملی سوئد در اروپا همواره چیزی بین یک مدعی واقعی و یک تیم نهچندان قدرتمند بوده؛ تیمی که در دوران مدرن فوتبال هیچگاه در حد و اندازه یک مدعی کلاسیک اروپایی در مسابقاتی چون جام جهانی و جام ملتهای اروپا ظاهر نشده اما هیچگاه هم به قدری ضعیف نبوده که برای تیمهای بزرگ حاضر در جام، یک زنگ تفریح باشد. از نایبقهرمانی خانگی در سال ۱۹۵۸ گرفته تا سومی تاریخی در ۱۹۹۴ با نسل طلایی تیم با حضور بازیکنانی چون هنریک لارسن، کنت اندرسون، توماس برولین و مارتین دالین، سوئد همواره رقیب سرسختی برای تیمهای بزرگ حاضر در جام جهانی بوده و حالا پس از یک دوره غیبت، با یک صعود دیرهنگام و دور از انتظار به جام جهانی ۲۰۲۶ بازگشته است؛ با نسلی از ستارگان که شاید خط آتش سوئد را تبدیل به یکی از بهترین خطوط حمله حاضر در جام جهانی تبدیل کنند.
نحوه صعود چگونه بود؟
اینکه سوئد به عنوان یکی از ضعیفترین تیمهای حاضر در دور مقدماتی اروپا بلیت حضور در جام جهانی را کسب کرده، یکی از عجیبترین نکات این دوره از مسابقات است اما این اتفاق، با فرمت جالب توجه برگزاری پلیآف در اروپا و اعطای سهمیه حضور در پلیآف به تیمهای برتر رقابتهای لیگ ملتهای اروپا ممکن شد و سوئد، حالا یکی از ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی است. سوئد هیچ یک از بازیهای مرحله مقدماتی را با برد پشت سر نگذاشت و فقط یک امتیاز گرفت اما به دلیل صدرنشینی در سطح سوم لیگ ملتهای اروپا، جواز حضور در پلیآف را کسب کرد. خوششانسی سوئد اینجا بود که آنها در دور نیمهنهایی پلیآف، باید با اوکراین دیدار میکردند و به دلیل شرایط جنگی، رقیب امتیاز میزبانی را نداشت و سوئد در اسپانیا با نتیجه سه بر یک اوکراین را با هتتریک ویکتور یوکرش شکست داد. در دیدار نهایی، پیروزی ۳-۲ دراماتیک مقابل لهستان در استکهلم بار دیگر با درخشش ویکتور یوکرش، صعود سوئد به جام جهانی ۲۰۲۶ را رقم زد.
اگر صعود کنند، میدرخشند
اگر هشت تیم با سابقه قهرمانی در جام جهانی به علاوه هلند که سه عنوان نایبقهرمانی در کارنامه دارد را فاکتور بگیریم، سوئد احتمالاً بهترین رکورد و عملکرد در جام جهانی را بین تیمهای حاضر در رقابتها در اختیار دارد. سوئد در دورهای که بازیکنان لژیونر را در ترکیب خود نداشت، به سومی جام جهانی ۱۹۳۸ و چهارمی جام ۱۹۵۰ رسید؛ مسیری که در نهایت میتوانست به فتح جام در ۱۹۵۸ ختم شود اما درخشش پله ۱۷ ساله و برتری ۵-۲ برزیل در فینال، دست سوئد را از جام کوتاه کرد. آخرین بار که جام جهانی در آمریکای شمالی برگزار شد، سوئد در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا به نیمهنهایی رسید و پس از شکست یک بر صفر مقابل برزیل، در مرحله ردهبندی بلغارستان را از پیش رو برداشت و دومین مدال جهانی خود را کسب کرد. آخرین حضور آنها در جام نیز با صعود به یکچهارم نهایی در جام جهانی ۲۰۱۸ همراه بود و میتوان گفت این تیم وقتی به جام جهانی صعود کند، معمولاً عملکرد خوبی دارد و آخرین حذف آنها از مرحله گروهی جام جهانی، به رقابتهای ۱۹۹۰ ایتالیا برمیگردد.
مدل بازی سوئد چگونه خواهد بود؟
در حال حاضر پیشبینی سبک بازی سوئد در جام جهانی کمی دشوار است. گراهام پاتر در برایتون و سوانسی با سبک بازی تهاجمی، رو به جلو و مالکانهاش شناخته میشد که نتوانست آن را در چلسی پیاده کند اما اصول فوتبال موردعلاقه پاتر، تفاوتهای زیادی با سنت فوتبال سوئد در تورنمنتهای بزرگ دارد. در پلیآف و در شرایطی که پاتر دو ستارهاش یعنی ایساک و کولوسفسکی را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت، او با تکیه بر دفاع سه نفره و ضدحملات به پیروزی رسید و باید دید در جام جهانی رویکرد سوئد چه خواهد بود؛ هرچند که این نسل از فوتبال سوئد با حضور ایساک و یوکرش که مهاجمان اصلی دو تیم بزرگ فوتبال اروپا هستند به علاوه آنتونی الانگا، رونی بارداگجی، یاسین عیاری و لوکاس برگوال، نسل جذابی را در تیم ملی سوئد تشکیل دادهاند که در صورت آمادگی، فرصت تبدیل شدن به پدیده جام جهانی ۲۰۲۶ را دارند.