مثل المپیک برلین
مجید سلطانی
خبرنگار
فدراسیون فوتبال ایران 10 شرط برای حضور در جام جهانی اعلام کرد؛ شرایطی که مهدی تاج در تلویزیون، آنها را بدیهیترین حقوق هر تیم راه یافته به جام جهانی دانست.
اینکه میزبان بازیها بتواند حقوق انسانی اعضای تیمهای راه یافته را رعایت کند، نیازی به تعهد و تضمین نیست. اینکه توهینی از سوی میزبان بازیها به تیمهای راه یافته صورت نگیرد، ابتداییترین حق تیمهای حاضر در جام جهانی است.
اما آنقدر سیاست با فوتبال آمیخته شده که حتی این حقوق اولیه را هم باید طلب کنیم.فیفا که فردای روز حمله روسیه به اوکراین، تیم مهاجم را از تمام رقابتهای زیرمجموعه حذف کرد، اکنون گویا در خوابی عمیق فرو رفته که حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به کشور عزیزمان را ندیده و حتی اخبارش را هم نشنیده است.
رئیس فیفا که در مراسم زشت قرعهکشی جام جهانی، جایزه صلح به ترامپ داد، اختیاری در برابر رئیسجمهور آمریکا ندارد که بتواند یا بخواهد به ما تضمین امنیت و احترام دهد.
فیفا که سالهاست شعار خندهدار جدایی فوتبال از سیاست میدهد، اکنون تا گلو در باتلاق سیاست فرو رفته و هر دستوری که از آمریکا دریافت کند، اجرا میکند.
رئیس فیفا اختیاری ندارد که به ما تضمین دهد؛ اما نمیداند حفظ امنیت و احترام به شرکتکنندگان، در حقیقت حفظ اعتبار فیفاست که اکنون در حال نابود شدن است. افکار عمومی در حال رصد همه اتفاقاتی است که در این جام جهانی رخ میدهد و طبیعی است اگر فیفا در اجرای وظایف ابتدایی خود قصور کند، تاریخ درباره این نهاد و مدیرانش حرفهای تندی خواهد زد؛ لکههای سیاهی که در کارنامه فیفا خواهد نشست و مانند المپیک 1936 برلین و ترکتازی هیتلر در ورزش، هرگز پاک نخواهد شد.