بررسی عملکرد دروازهبانهای تیم ملی در جام جهانی
بیرانوند در آستانه ثبت دو رکورد مهم
محمد قراگزلو
خبرنگار
در شش دوره قبلی رقابتهای جام جهانی که تیم ملی فوتبال ایران حضور داشته 14 دروازهبان ایرانی در تورنمنت حاضر بودهاند که دقیقاً نیمی از آنها(7 نفر) شانس بازی در این آوردگاه بزرگ بینالمللی را پیدا کردهاند.
در این شش دوره علیرضا بیرانوند(5 بازی، 3 گل خورده)، ناصر حجازی(3 بازی، 8 گل خورده)، ابراهیم میرزاپور(سه بازی، 6 گل خورده)، علیرضا حقیقی(3 بازی، 4 گل خورده)، احمدرضا عابدزاده(2 بازی، 3 گل خورده)، سیدحسین حسینی(2 بازی، شش گل خورده) و نیما نکیسا(یک بازی، یک گل خورده) به میدان رفتهاند.
در این میان تنها سه گلر موفق به ثبت کلینشیت شدهاند. بیرانوند، حقیقی و حسینی این سه دروازهبان هستند که دو تا از آنها شانس دارند رکوردشان را بهتر کنند. با وجود این بیرانوند میتواند رکورد سه دوره حضور در جام جهانی که با حضور در ترکیب اصلی بوده را تجربه کند که از این حیث دست نیافتنی خواهد شد. حسینی هم میتواند دومین حضور در جام جهانی را تجربه کند و اگر به میدان برود تعداد بازیهایش در این تورنمنت را بیشتر میکند. نیازمند نیز دومین تورنمنتش را تجربه خواهد کرد و منتظر اولین بازی در این رقابتهاست.
1978: ناصر حجازی
محمدرضا(رسول) کربکندی و بهرام مودت
منصور رشیدی که یکی از گلرهای آماده تاج آن زمان بود قبل از حضور در جام جهانی خط خورد اما مشخص بود که غیر از حجازی بقیه شانس چندانی برای بازی در این تورنمنت ندارند. ناصر نبوی (شهباز) و حجتالله خاکسار تهرانی (تاج) دیگر گلرهای ملی آن سالها بودند. مودت در آن مقطع برای سپاهان بازی میکرد و کربکندی عضوی از تیم ذوبآهن بود و البته حجازی از تیم تاج به جام جهانی رسید.
ناصر حجازی در سه مسابقه این جام هشت گل خورد که 4 تا از آنها از روی نقطه پنالتی بود. در عین حال او در هر مسابقه چندین واکنش تماشایی و مهار فوقالعاده داشت و در مجموع نمایش بسیار خوبی در این تورنمنت بر جای گذاشت.
تنها نقطه تاریک کارنامه او در این جام گل خورده از اسکاتلند بود که البته بیشتر اشتباه آندرانیک اسکندریان باعث ثبت آن گل به خودی عجیب شد.
1998: احمدرضا عابدزاده
نیما نکیسا، پرویز برومند
دو دروازهبان از پرسپولیس و یک دروازهبان از استقلال به فرانسه رفتند اما درست قبل از نخستین بازی عابدزاده باتجربه از ناحیه انگشت دست آسیب دید تا نکیسا در 21 سالگی حضور در جام جهانی را تجربه کند. نکیسا در یک بازی مقابل یوگسلاوی به میدان رفت و در دقایق پایانی یک گل از ضربه ایستگاهی میهایلوویچ خورد که هنوز خیلیها معتقدند در این صحنه میتوانست عملکرد بهتری داشته باشد.
در دو بازی بعدی عابدزاده مقابل آمریکا و آلمان سه گل خورد که روی گل خورده از آمریکا در خروج مقصر بود اما در همان بازی یکی دو سوپرواکنش نشان داد. در بازی با آلمان هم شاید در صحنه گل دوم که توسط اولیور بیرهوف به ثمر رسید هیچ عکسالعملی نشان نداد.
پرویز برومند گلر سوم تیم ملی در این جام بود و هادی طباطبایی هم از تیم بهمن قبل از تورنمنت خط خورده بود.
2006: ابراهیم میرزاپور، حسن رودباریان
و وحید طالبلو
میرزاپور(فولاد)، رودباریان(پاس تهران) و طالبلو(استقلال) سه گلری بودند که در لیست نهایی قرار گرفتند و به آلمان رفتند. محمد محمدی از پرسپولیس و سیدمهدی رحمتی 21 ساله از استقلال هم گلرهای دیگر تیم ملی در آن سالها بودند که به تورنمنت نرسیدند.
میرزاپور گلر مورد اعتماد برانکو ایوانکوویچ که تقریباً در تمام بازیهای مقدماتی هم به میدان رفته بود در هر سه مسابقه در ترکیب قرار گرفت و کلینشیت نداشت. او در این سه مسابقه روی هم شش گل خورد اما در هر بازی نسبت به بازی قبل پیشرفت داشت چرا که مقابل مکزیک سه گل دریافت کرد، از پرتغال دو گل خورد و مقابل آنگولا یک بار دروازهاش را بازشده دید.
او در ثبت گل اول مکزیک همراه با رحمان رضایی مقصر بود اما میتوان گفت در پنج گل دیگری که دریافت کرد، تقصیری نداشت. در بازی با پرتغال شوت دکو مهار نشدنی بود و یک گل هم از ضربه پنالتی رونالدو دریافت کرد.
2014: علیرضا حقیقی
رحمان احمدی و دانیال داوری
یکی از عجیبترین اتفاقات تاریخ دروازهبانی تیم ملی در جام جهانی در این تورنمنت رقم خورد. در حالی که در تمام بازیهای مقدماتی سیدمهدی رحمتی و سپس رحمان احمدی دروازهبان شماره یک بودند در نهایت علیرضا حقیقی در هر سه مسابقه به میدان رفت.
علیرضا حقیقی(اسپورتینگ لیسبون)، رحمان احمدی(سپاهان) و دانیل داوری(اینتراخت برانشوایگ) سه گلر اصلی تیم ملی بودند.
در آن مقطع بعد از مشکلات بین کیروش و رحمتی این گلر باتجربه که در بازیهای مقدماتی دور اول فیکس بود، کنار گذاشته شد و سپس با رحمان احمدی، تیم ملی در بازیهای حساس بعدی به میدان رفت و به جام جهانی صعود کرد اما حقیقی در هر سه مسابقه تورنمنت، گلر فیکس بود و نمایش خوبی بهخصوص مقابل آرژانتین داشت.
اولین کلینشیت تاریخ گلرهای تیم ملی در جام جهانی توسط او در بازی با نیجریه ثبت شد. مسابقهای که بدون گل به پایان رسید. حقیقی در مجموع چهار گل خورد که یکی از ضربه غیرقابل مهار مسی بود. در بازی با بوسنی گل اولی که ادین ژکو زد توپ به تیر عمودی خورد و زاویهای داشت که غیرقابل مهار بود. گل دوم در موقعیت تقریباً تکبهتک به ثمر رسید و حقیقی نمیتوانست کاری انجام دهد هر چند اگر تکنولوژی کمک داور ویدیویی در آن زمان وجود داشت این گل به خاطر آفساید پیانیچ مردود اعلام میشد. در صحنه گل سوم اما غیر از سیدجلال حسینی، خود حقیقی هم مقصر بود چرا که در زاویهبندی اشتباه کرد و گل بدی از مدافع راست حریف خورد.
گفتنی است در این تورنمنت دانیال داوری گلر آلمانی-ایرانی دروازهبان سوم بود، در حالی که فقط در 4 بازی قبل از این تورنمنت برای تیم ملی در بازیهای دوستانه و مقدماتی جام ملتها به میدان رفت و بعد از جام جهانی هرگز دعوت نشد. سوشا مکانی گلر جوان آن روزهای فجرسپاسی نیز یکی از دروازهبانهای تیم ملی بود که به تورنمنت نرسید.
2018: علیرضا بیرانوند
امیر عابدزاده
محمدرشید مظاهری
بیرانوند(پرسپولیس)، عابدزاده(ماریتیمو پرتغال) و مظاهری(ذوبآهن) سه دروازهبانی بودند که به روسیه رفتند اما فقط این بیرانوند بود که در هر سه مسابقه به میدان رفت. محمدرضا اخباری و حامد لک که در آن مقطع برای تراکتور و فولاد بازی میکردند به این تورنمنت نرسیدند ضمن اینکه سوشا مکانی هم در یک بازی مقدماتی به میدان رفت.
بیرانوند موفق شد در بازی با مراکش دومین کلینشیت تاریخ گلرهای تیم ملی در جام جهانی را ثبت کند که اینبار با برد همراه بود. بیرو که مقابل مراکش نمایشی جالب توجه داشت در بازی با پرتغال از کوارشما یک سوپرگل خورد که کاری نمیتوانست انجام دهد اما در همان مسابقه یک کار بزرگ انجام داد که مهار پنالتی کریس رونالدو بود و شاید پررنگترین نقطه گلرهای فوتبال ایران در جام جهانی باشد.
بیرانوند مقابل اسپانیا یک گل دریافت کرد که روی این گل هم مقصر نبود و در مجموع با دو گل خورده بهترین آمار یک گلر ایرانی در جام جهانی را ثبت کرد.
2022: علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی
امیر عابدزاده، پیام نیازمند
با توجه به تغییر قوانین بعد از کرونا هر تیم میتوانست چهار گلر به جام جهانی ببرد. کارلوس کیروش این کار را انجام داد اما در شرایطی که میتوانست یک بازیکن دیگر به فهرست تیم اضافه کند این کار را انجام نداد و تیم را با 25 بازیکن به قطر برد.
بیرانوند(پرسپولیس)، حسینی(استقلال)، عابدزاده(پونفرادینا اسپانیا) و نیازمند(سپاهان) گلرهای تیم ملی در این تورنمنت بودند. در مسابقات مقدماتی بیرانوند و عابدزاده برای تیم ایران بازی کردند اما وقتی اسکوچیچ رفت و کیروش برگشت، موقعیت عابدزاده ضعیف شد و حتی بعد از مصدومیت بیرانوند این حسینی بود که به میدان رفت.
بیرانوند گلر فیکس تیم ملی در این تورنمنت بود که دقیقه 7 بازی اول مقابل انگلیس از ناحیه بینی بهشدت آسیب دید و بیرون رفت تا حسینی به زمین بیاید. حسینی در این مسابقه شش گل از حریف دریافت کرد که شاید میتوانست روی دو تا از آنها واکنش بهتری داشته باشد. گلهایی که ساکا و بلینگام به ثمر رساندند، گلهای بدی بودند که حسینی خورد. با وجود این حسینی در بازی با ولز موفق شد سومین کلینشیت تاریخ گلرهای ایرانی در جام جهانی را ثبت کند. در آن مسابقه حسینی دو سه مهار قابل توجه داشت. در بازی سوم دوباره بیرانوند به میدان برگشت و مقابل آمریکا بازی کرد که گل خورد و البته روی گلخورده کاری نمیتوانست انجام دهد. گفتنی است محمدرضا اخباری، رشید مظاهری و حامد لک دیگر گلرهای تیم ملی در آن مقطع زمانی بودند که به تورنمنت نرسیدند.