سوتهای اعتراضی در آنفیلد
لیورپول باز هم لغزید
تیم لیورپول در حالی که میتوانست گام مهمی برای قطعی کردن سهمیه لیگ قهرمانان اروپا بردارد، در ورزشگاه آنفیلد مقابل چلسی به تساوی ۱-۱ رضایت داد؛ نتیجهای که نه بحران لیورپول را پایان داد و نه امیدهای اروپایی چلسی را زنده کرد.
این مسابقه تصویری کامل از فصل پرنوسان لیورپول بود، تیمی که بازی را خوب آغاز کرد اما خیلی زود عقب نشست و ابتکار عمل را به حریفی داد که با روحیهای شکننده و سرمربی موقت وارد میدان شده بود. گل زودهنگام رایان گراونبرخ در دقیقه ششم، تنها چهارمین باری بود که لیورپول در ۱۵ دقیقه ابتدایی یک مسابقه لیگ برتر این فصل گل میزد، اما پس از آن تیم آرنه اسلوت دوباره به همان مشکلات همیشگی دچار شد.
لیورپول پس از گل نخست، ریتم بازی را از دست داد و فرصتها را یکی پس از دیگری هدر داد. مهمترین موقعیت نیمه اول را ویرجیل فن دایک از فاصلهای نزدیک از دست داد و همین اتفاق روند مسابقه را تغییر داد. چلسی که به مرور جسورتر شده بود، سرانجام با ضربه ایستگاهی زمینی انزو فرناندس به گل مساوی رسید؛ توپی که بدون برخورد به بازیکنی وارد دروازه شد.
در نیمه دوم هر دو تیم توسط کمکداور ویدئویی از رسیدن به گل دوم محروم شدند. گلهای کول پالمر و کرتیس جونز به دلیل آفساید مردود اعلام شد. در ادامه نیز ضربات دومینیک سوبوسلای و فن دایک به تیر دروازه برخورد کرد تا ناکامی لیورپول کامل شود.
با این تساوی، لیورپول هنوز نتوانسته حضورش در لیگ قهرمانان فصل آینده را قطعی کند و برای اطمینان به یک پیروزی دیگر نیاز دارد؛ هرچند تفاضل گل بهتر این تیم ممکن است کار را آسانتر کند. در سوی مقابل، چلسی نیز همچنان در کورس سهمیه اروپایی وضعیت دشواری دارد.
فضای آنفیلد در جریان مسابقه به شدت علیه تیم میزبان تغییر کرد. هواداران لیورپول بارها از سبک بازی کند و محتاطانه تیم ناراضی بودند و حتی هنگام تعویض ریو انگوموها ۱۷ ساله توسط اسلوت، سکوها سرمربی هلندی را هو کردند. ورود الکساندر ایساک هم نتوانست جو منفی ورزشگاه را تغییر دهد.
در سمت مقابل، چلسی نیز فصلی بحرانی را پشت سر میگذارد و هواداران این تیم هم نارضایتی خود از مالکان باشگاه را پنهان نمیکنند. با این حال، آبیهای لندن دستکم توانستند از ثبت هفتمین شکست متوالی خود جلوگیری کنند؛ رکوردی که میتوانست بدترین روند تاریخ معاصر باشگاه از سال ۱۹۵۲ باشد.
در واقع، این مسابقه همانطور که انتظار میرفت، دیداری کمکیفیت از سوی دو تیمی بود که کاملاً اعتمادبهنفس خود را از دست دادهاند؛ مسابقهای که در نهایت با تساوی به پایان رسید، نتیجهای که بیش از میزبان، به سود تیم میهمان بود.