مسئولان میز خود را بیشتر از داوران دوست دارند
یاسر همرنگ
کارشناس داوری
باید ببینیم در داوری چه کاشتهایم که حالا برداشت کنیم. در سالهای اخیر به داوری چه در سطح داخلی و چه بینالمللی، آنقدری که باید توجه نشده و همین موضوع هم باعث شده که دیگر AFC روی نمایندگان ما حساب باز نکند. در این میان، شرایط خاص اخیر هم مزید برعلت شده و شرایط را سختتر کرده است. با توجه به این اوضاع، بدیهی و طبیعی است که داوران ما رشد نکنند و احتمالاً تا سالها هم نمایندهای در میدانهای مهم نخواهیم داشت چرا که داور مثل قارچ نیست که یک شبه بروید و به ثمر بنشیند. باید استعدادها را کشف کرده، داوران جوان را بشناسند و روی آنها سرمایهگذاری کنند. باید به این هزینهها به چشم سرمایهگذاری نگاه کرد. اگر دوستان تغییر رویه بدهند و در این زمینه قدم بردارند، شاید ده سال دیگر آن هم در سطح آسیا و نه جهان، نماینده داشته باشیم. در حال حاضر کشورهای غرب آسیا دست به یکی کرده و سعی میکنند داوران خود را رشد دهند و ما برای اینکه پیشرفت کنیم، کار سختی داشته و به انسانهای نخبه نیاز داریم. این روشی که تا الان کمیته داوران و فدراسیون، مدنظر گرفتهاند جواب نداده است. داوران شاخص قدیمی که در گذشته افتخار ایران بودند و دیگر حضور ندارند هم بهخاطر نخبگی خود رشد کرده بودند. باید روش کار و دیدمان را به داوران عوض کنیم و نه به چشم هزینه بلکه سرمایه به آنها نگاه کنیم. سالها باید وقت گذاشت که داوری نخبه در آسیا یا جهان شکوفا شود و این پروسه زمانبر است. در فوتبال ما دیواری کوتاهتر از دیوار داوران نیست. حمایت واقعی وجود ندارد و مسئولان، میز و صندلی خود را بیشتر از داوران دوست دارند و به راحتی از روی داوران رد میشوند. نگاهمان نسبت به داوری باید عوض شود. باید قوانین ما هم در داخل ایران مثل AFC و FIFA سختگیرانه باشد و با در نظر گرفتن جریمهها و محرومیتهای سنگین برخورد شود. در اینجا متأسفانه داور مورد ضرب و شتم قرار میگیرد و به او توهین میشود اما هیچ اتفاقی نمیافتد. باید دید و نگاهمان به داوری عوض شود تا نتیجهای متفاوت رقم بخورد و نمایندگان ما به اوج برگردند.