قهرمانی بیدردسر و مقتدرانه کیوو
اسکودتوی ۲۱ به نام اینتر
ایلیا بهزاد اول
خبرنگار
با پیروزی دو بر صفر مقابل پارما، اینتر خیلی زود و بدون هیچ دردسری در کورس قهرمانی با ناپولی و میلان که نتوانستند در طول فصل برای تیم سرمربی رومانیایی دردسرساز باشند، بعد از یک فصل وقفه، بار دیگر عنوان پادشاه فوتبال ایتالیا را در اختیار گرفت. این پیروزی باعث شد تا تیم کریستین کیوو با فاصله ۱۲ امتیازی از ناپولی، قهرمان فصل گذشته به قهرمانی دست یابد. اینتر فصل گذشته با یک امتیاز فاصله از تیم آنتونیو کونته قهرمانی را از دست داد و در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۵-۰ از پاری سن ژرمن شکست خورد. اما این فصل برای اینتر به مراتب کمتر دراماتیک بود. کیوو که جایگزین سیمونه اینزاگی در نیمکت تیم شد، موفق شد با سه بازی باقیمانده، قهرمانی سری آ را برای اینتر به ارمغان آورد. با این حال، تیم او در اروپا نتایج ناامیدکنندهای داشت و در مرحله پلیآف لیگ قهرمانان اروپا با شکست در مقابل تیم نروژی بودو/گلیمت از گردونه مسابقات کنار رفت. با این حال مربی ۴۵ ساله رومانیایی همچنان میتواند اینتر را به دوگانه داخلی هدایت کند، زیرا تیم او در تاریخ ۱۳ مه، در فینال کوپاایتالیا به مصاف لاتزیو خواهد رفت. این قهرمانی بیست و یکمین عنوان سری آ برای اینتر است و سومین قهرمانی این تیم در شش فصل اخیر، که آنها را دو عنوان بیشتر از رقیب همشهریشان میلان قرار میدهد و به مقام دوم در تاریخ سری آ پس از یوونتوس با ۳۶ قهرمانی از حیث تعداد فتح اسکودتو میرساند.
با این قهرمانی بیدردسر و مقتدرانه میتوان گفت که کریستین کیوو، به دایره مربیان مطرح فوتبال اروپا وارد شده است. اولین شغل حرفهای او در فوتبال فصل گذشته در پارما بود که بهطور موقت هدایت این تیم را بر عهده گرفت. او توانست پارما را در آخرین روز از سقوط نجات دهد و سپس جانشین سیمونه اینزاگی در اینتر شد؛ البته که پیشتر از حضور در پارما، او سابقه کار در ردههای پایه اینتر را هم داشت و با توجه به استفاده از سبک بازی مشابه اینزاگی با سیستم ۲-۵-۳ مورد توجه مدیران اینتر قرار گرفت. هرچند از لحاظ فلسفه فوتبالی، کیوو را باید سرمربی به مراتب تهاجمیتر و بیپرواتری نسبت به اینزاگی در نظر گرفت.
در پایان فصل گذشته، بعد از شکست سنگین ۵-۰ اینتر در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری سن ژرمن، بسیاری تصور میکردند که اینتر به پایان یک دوره رسیده و تیمی مسن شده است. رابطه پرتنش بین لائوتارو مارتینز و هاکان چالهانوغلو در جام جهانی باشگاهها، وضعیت را دشوارتر کرد. به نظر میرسید که در این فصل رقابت با ناپولی که به دنبال تقویت خود با جذب کوین دیبروینه بود، شدیدتر خواهد بود. نتایج ضعیف در بازیهای بزرگ و حذف از لیگ قهرمانان اروپا توسط بودو/گلیمت، باعث نگرانیها شد. در بهار، جو باشگاه تحت تأثیر ناامیدی قرار داشت، حتی اگر آنها همچنان در صدر جدول قرار داشتند و برای دوگانه داخلی امیدوار بودند.
با این حال، اینتر در نیم فصل دوم عملکردی فوقالعاده داشت و با ۱۴ پیروزی از ۱۵ بازی به قهرمانی رسید. اگرچه اینتر کمی در آوریل درها را برای میلان و ناپولی باز گذاشته بود، اما این قهرمانی برای این تیم در اوایل ماه آوریل قطعی شد. حالا اینتر به عنوان قهرمان بیست و یکم سری آ، موفقیتهای خود را به رخ رقبای دیگر میکشد. اینتر اگرچه کامل نیست، اما شایسته قهرمانی است. در این فصل، آنها بیش از ۸۰ گل به ثمر رساندهاند و تنها بایرن مونیخ و بارسلونا در لیگهای خود گلهای بیشتری زدهاند. تفاضل گل ۵۱ اینتر در مقایسه با رقبا، به وضوح نشاندهنده برتری آنها است؛ چرا که تفاضل آنها از تعداد گلهای زده دو رقیب اصلی در کورس قهرمانی بیشتر بوده است! در قرن ۲۱ و با مربیان و سیستمهای مختلف از مانچینی گرفته تا مورینیو و کونته و اینزاگی، اینتر موفق به قهرمانی در سری آ شده و حالا اضافه شدن کیوو به این فهرست، نام او را که به عنوان بازیکن نیز سه بار با اینتر فاتح سری آ شده بود در کتاب تاریخ این باشگاه به عنوان یک اسطوره قرار میدهد. هرچند که کار دشوار او از فصل آینده و تلاش برای تغییر نسل در تیم آغاز خواهد شد.
