گلهای دیدنی، پرس بیوقفه و سرعت سرسامآور
لذت خالص فوتبال در پاریس
ایلیا بهزاد اول
خبرنگار
«ما لیاقت این را داشتیم که ببریم اما لایق مساوی هم بودیم و حتی اگر شکست هم میخوردیم لیاقت آن را داشتیم چون که این بازی باورنکردنی بود.» این جمله لوییز انریکه در هر زمان دیگری غیرمنطقی به نظر میرسید اما پس از دیدار نیمهنهایی اعجابانگیز لیگ قهرمانان اروپا در دور رفت بین تیم او و بایرن مونیخ، به شکل دقیقی آنچه در زمین بازی گذشت را روایت میکند. شاید بدون هیچ تردیدی، دور رفت مرحله نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا بین پاریسیها و مونیخیها، بهترین بازی این فصل فوتبال اروپا و یکی از بهترینها در یک دهه اخیر بوده است و کارشناسان و نویسندگان تاکتیکی دنیای فوتبال نیز بر این موضوع صحه میگذارند؛ مانند مایکل کاکی نویسنده تاکتیکی کتاب «زونال مارکینگ» در خصوص تاریخچه تاکتیکهای فوتبال اروپا که این بازی را بهترین بازی یک دهه اخیر فوتبال اروپا معرفی کرده است؛ مسابقهای که تمام بینندگان را در سراسر جهان به وجد آورد: با برد ۳ بر ۲ پاریسنژرمن در پایان نیمه نخست و ۵ بر ۴ در پایان مسابقه به عنوان پرگلترین نیمهنهایی تاریخ لیگ قهرمانان اروپا.
نکته اینجاست که این مسابقه، به دلیل اشتباهات دفاعی یا سازماندهی ضعیف بازیکنان در زمین پرگل نبود و پارک دپرنس سهشنبه شب یک نمایش کمنقص را از بازیکنان تهاجمی دو تیم تجربه کرد. هر دو تیم با مدل بازی پرفشار، سریع و با پرس از بالا پا به میدان گذاشتند و این شطرنج تاکتیکی از سوی انریکه و کمپانی، به بسیاری یادآوری کرد که چرا فوتبال را دوست دارند. یک نمونه از جسارت سرمربیها در این بازی جایی بود که در زمان مالکیت توپ بایرن، اشرف حکیمی به عنوان مدافع راست پاریسنژرمن به جای اینکه به دروازه خودی نزدیک شود، به دروازه بایرن نزدیکتر میشد؛ نه برای یارگیری با وینگر چپ حریف، بلکه برای پرس مدافع چپ حریف یعنی آلفونسو دیویس؛ مسألهای که خود پرفشار بودن پرسینگ در این بازی از سوی هر دو تیم را به شکلی جدی نشان میدهد. در این شرایط، مارکینیوش در طول بازی لوئیز دیاز وینگر چپ بایرن را تعقیب میکرد و این مدل دفاع از سوی پاریسنژرمن، فضاهای بیشتری را در اختیار حریف برای حرکت قرار میداد. مدل بازی و یارگیری نفر به نفر هر دو تیم به ویژه در خط میانی، یکی از دلایل اصلی جذابیت این مسابقه بود؛ جایی که نحوه قرارگیری بازیکنان در زمین نه بر اساس پست آنها، بلکه بر اساس نفر مقابل در تیم حریف تعیین میشد و همین استراتژی مشابه از سوی هر دو سرمربی، فضاهای زیادی را در اختیار بهترین مهاجمان فوتبال جهان قرار داد تا صحنههای درخشانی را در نیمهنهایی لیگ قهرمانان خلق کنند.
نکته تاکتیکی جذاب دیگر در این مسابقه، نقش مهاجمهای دو تیم بود که به طور کامل از ویژگیهای یک مهاجم کلاسیک فاصله گرفته بودند؛ عثمان دمبله که با ۲ گل و یک پاس گل شبی درخشان را پشت سر گذاشت، در دقایق ابتدایی بازی بیش از آنکه یک مهاجم شماره ۹ کاذب باشد، شبیه به یک هافبک میانی در ترکیب حضور داشت و به زوج زئیر امری در پاریس تبدیل شد و در سمت مقابل هری کین نیز مثل همیشه، در تمام نقاط زمین سرک میکشید و حتی در دقایق ابتدایی نیمه دوم، روی خط محوطه جریمه خودی دیده شد و توپ را به مایکل اولیسه رساند، یعنی دو مهاجم اصلی بایرن در این فصل، در اطراف محوطه خودی برای بازیسازی حضور داشتند و این موضوع خود میزان دوندگی و پیچیدگی تاکتیکی عملکرد بازیکنان دو تیم در تمام نقاط زمین را نشان میدهد.
از طرفی دیگر، در زمین بازی شاهد عملکردی خارقالعاده از سوی بازیکنان تکنیکی دو تیم بودیم که با دریبل مسیر بازی را تغییر دادند؛ موضوعی که نقطه قوت اصلی پاریسنژرمن در فصل منتهی به قهرمانی اروپا نیز بود. آرسن ونگر سال گذشته عنوان کرده بود در جهانی که همه پاسکاری میکنند، پاریسنژرمن تبدیل به تیمی شده با بازیکنانی که همگی قدرت دریبل دارند و در این بازی، آنها هم مقابل تیمی قرار گرفتند که با حضور اولیسه، دیاز و موسیالا، قدرت مشابهی در این زمینه دارند. چه در زمین خودی، چه در زمان حمله به دروازه حریف یا در زمان ضدحمله و عبور از پرس حریف، نقش بازیکنان تکنیکی و دریبلها در این بازی کتمان ناپذیر بود و میتوان انواع مختلف دریبلها را روی گلهای این بازی نیز دید. پنالتی منجر به گل اول بایرن، روی یک حرکت انفرادی ۷۰ یاردی از سوی دیاز به دست آمد و تنها چند دقیقه بعد این گل با یک نوع متفاوت از دریبل در موقعیت یک در برابر یک و در فضای کوچک توسط خویچا کواراتسخلیا پاسخ داده شد. با این حال مجموع ۴.۴ امید گل از سوی هر دو تیم که ۱.۶ آن از روی نقطه پنالتی بوده نیز به ما یادآوری میکند که تمامکنندگی دو تیم فوقالعاده بوده و دروازهبانها در هر دو سمت چندان عملکرد موفقی نداشتند؛ هرچند که اشتباه منجر به گل هم در این ۹ گل دیده نشد. شاید موقعیتهای بازی، به اندازه تعداد گلی که به ثمر رسید دیوانهوار نبود اما هر دو تیم با سرعت و جریان بازی این احساس را داشتند که در این شرایط عجیب و دیوانهوار، میتوانند گلهای بیشتری به ثمر برسانند. حالا برای بازی برگشت در آلیانتس آرهنا، همه چیز بستگی به میزان تعهد دو سرمربی، به ویژه انریکه به این سبک از بازی دارد. عثمان دمبله گفت که قرار نیست تیمش فلسفهاش را تغییر دهد؛ کاری که پاریسنژرمن میتوانست در زمان نتیجه ۵-۲ انجام دهد و ادامه همان روند تهاجمی، بازی را برای دیدار برگشت نیز زنده نگه داشت؛ دیداری که حالا با این نمایش خالص از هر دو تیم، انتظارات هواداران فوتبال را به بالاترین سطح خود رسانده است.