فوتسال در دوراهی بازسازی و قهرمانی
رؤیای بازگشت به قله
فریناز زمانی
خبرنگار
تیم ملی فوتسال زنان در حالی خود را برای سالی سرنوشتساز آماده میکند که نشانههای متناقضی از وضعیت این تیم به چشم میخورد؛ از یکسو حضور در رقابتهای مهم پیشرو و از سوی دیگر نبود اردوهای منظم و ادامه تمرینات انفرادی بازیکنان. شرایطی که اگر بهسرعت مدیریت نشود، میتواند مسیر یکی از مدعیان سنتی آسیا را با چالش جدی مواجه کند. بر اساس اعلام کمیته ملی المپیک ایران، تیم ملی در بازیهای داخل سالن آسیا ۲۰۲۶ که آبانماه به میزبانی ریاض برگزار میشود، حضور خواهد داشت؛ رویدادی مهم که میتواند ویترین تازهای برای فوتسال زنان ایران باشد. هدایت این تیم بر عهده شهرزاد مظفر است؛ مربی باتجربهای که حالا با فرصت بیشتری نسبت به گذشته، باید تیمی متفاوت و آماده را روانه میدان کند.
با این حال، واقعیت فعلی تیم ملی چندان امیدوارکننده نیست. بازیکنان در غیاب اردوهای رسمی، تمرینات خود را بهصورت انفرادی دنبال میکنند؛ موضوعی که برای تیمی با هدف قهرمانی در سطح قاره، یک ضعف جدی محسوب میشود. این در حالی است که رقبا با برنامهریزی دقیق و اردوهای مستمر، خود را برای همین مسابقات آماده میکنند. نگاهی به گذشته نزدیک، اهمیت این نگرانیها را بیشتر روشن میکند. تیم ملی فوتسال زنان ایران پس از کسب مقام سوم در جام ملتهای فوتسال زنان آسیا با هدایت فروزان سلیمانی، وارد دوران رکود شد و با تغییر کادر فنی، مسیر خود را برای حضور در اولین دوره جام جهانی شروع کرد. اما این تغییر، به نتیجه مطلوب منجر نشد و تیم تحت هدایت مظفر در این رقابتها با یک پیروزی و دو شکست، خیلی زود از دور مسابقات کنار رفت تا ناکامیهای سال گذشته تکمیل شود. پس از آن عملکرد، انتقادات زیادی متوجه کادر فنی شد که مهمترین آن، میانگین سنی بالای تیم بود. البته باید در نظر داشت که مظفر تنها چند ماه پیش از مسابقات هدایت تیم را بر عهده گرفته بود و عملاً فرصت کافی برای ایجاد تغییرات اساسی، بهویژه در زمینه جوانگرایی، در اختیار نداشت. اما حالا شرایط متفاوت است؛ زمان بیشتری وجود دارد و انتظار میرود این بار تصمیمات اساسیتری اتخاذ شود. یکی از چالشهای مهم، وضعیت لیگ برتر فوتسال زنان است که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، در سالهای اخیر نقش پررنگی در بازیکنسازی نداشته است. همین مسأله باعث شده بار اصلی جوانسازی تیم ملی، بر دوش کادر فنی قرار بگیرد. مظفر حالا این فرصت را دارد که با شناسایی استعدادهای جدید و ترکیب آنها با بازیکنان باتجربه، تیمی متوازن و آیندهدار بسازد. در چنین شرایطی، چند اولویت کلیدی پیش روی تیم ملی قرار دارد: از سرگیری سریع اردوها، افزایش هماهنگی تیمی، رفع ضعفهای تاکتیکی و مهمتر از همه، تزریق نیروی جوان به ترکیب تیم. بدون تحقق این موارد، رسیدن به قهرمانی در آسیا، هدفی دور از دسترس خواهد بود و فوتسال بانوان نمیتواند به روزهای اوج خود بازگردد. سال ۲۰۲۶ میتواند به نقطه عطف فوتسال زنان ایران تبدیل شود؛ سالی که هم در ردههای پایه و هم در سطح بزرگسالان، فرصت حضور در میادین مهم بینالمللی فراهم است. اما تحقق این فرصت، نیازمند تصمیمهای جدی و فوری است. تیمی که زمانی قدرت بلامنازع آسیا بود، حالا برای بازگشت به اوج، بیش از هر زمان دیگری به برنامه، جسارت و تغییر نیاز دارد.