پدیدههای نوظهور در فوتبال زنان
از ساموآی امریکا تا سنمارینو
فوتبال زنان در سراسر جهان روزبهروز پیشرفت میکند. سرمایهگذاریها بیشتر شده، رکوردها جابهجا میشوند و کیفیت بازیها بالاتر رفته است. اما مهمتر از همه، حالا تیمهای تازهنفسی پا به میدان گذاشتهاند که تا دیروز کسی اسمشان را هم نشنیده بود. از یک جزیره کوچک ۴۵هزار نفری در اقیانوس آرام تا سنمارینوی محصور در خاک ایتالیا، همه آمدهاند تا ثابت کنند فوتبال زنان فقط برای قدرتهای بزرگ نیست.
ساموآی امریکا؛ تیمی که همه را شگفتزده کرد
این روزها داستان ساموآی امریکا در فوتبال زنان حسابی بر سر زبانها افتاده است. تیمی که هیچکس از آن انتظاری نداشت، در مسابقات مقدماتی جام جهانی اقیانوسیه چنان درخشید که فقط دو برد تا حضور در یک تورنمنت بزرگ فاصله داشت. همین عملکرد باعث شد این تیم در ردهبندی جهانی فیفا از رتبه ۱۵۳ به ۱۲۰ برسد.
مورگان پاتئا، مهاجم این تیم، با لبخند میگوید: «خیلیها اصلاً نمیدانند ساموآی امریکا روی نقشه کجاست. ما میخواهیم مردم بیشتر بدانند که این نقطه کوچک کجاست و چه تیمی از آن آمده است.»
اگرچه نیوزیلند به جام جهانی ۲۰۲۷ برزیل راه پیدا کرد، اما ساموای امریکا نشان داد میتواند با بهترینهای اقیانوسیه رقابت کند. و از سال ۲۰۳۱ جام جهانی زنان به ۴۸ تیم افزایش پیدا میکند، شاید آن وقت اولین حضور این تیم رؤیایی دور از دسترس نباشد.
سنمارینو؛ یک تولد تاریخی پس از سالها انتظار
داستان سنمارینو اما یک جور دیگر است. این کشور کوچک سالها تلاش کرد تیم ملی زنان راه بیندازد، ولی کمبود بازیکن اجازه نمیداد. اما بالاخره با سرمایهگذاری روی ردههای پایه، کار به نتیجه رسید و فدراسیون فوتبال سنمارینو رسماً تولد تیم ملی بزرگسالان زنان را اعلام کرد.
مارکو تورا، رئیس فدراسیون، این اتفاق را «تاریخی» خواند و گفت: «ما سفری را شروع کردهایم که به زودی به ما اجازه میدهد خودمان را به فوتبال اروپا معرفی کنیم. نمیگوییم همه مشکلات حل شده، اما تعهد و اراده قوی داریم.» هدایت این تیم تازهتأسیس هم به جولیا دومنیکتی، بازیکن سابق تیم ملی ایتالیا، سپرده شده است.
دیگر تیمهای در حال پیشرفت
ساموآی امریکا و سنمارینو تنها نیستند. در جام جهانی ۲۰۲۳، تیمهایی مثل فیلیپین، ویتنام، زامبیا و هائیتی برای اولین بار پا به این مسابقات گذاشتند. زامبیا همان تیمی است که باربارا باندا و راشل کوندانانجی را به دنیا معرفی کرد و حتی آلمان را در یک بازی دوستانه شکست داد.
آفریقای جنوبی با سرمربیگری دزیره الیس قهرمان آفریقا شد و به جمع ۱۶ تیم برتر جهان رسید. مراکش هم در اولین حضورش تا مرحله یکهشتم نهایی پیش رفت.
کره شمالی هم بعد از سالها دوری، به جام جهانی ۲۰۲۷ برمیگردد. این تیم در ردههای پایه فوقالعاده کار کرده؛ قهرمانی در دو دوره اخیر جام جهانی زیر ۱۷ سال و آخرین دوره زیر ۲۰ سال، نشان میدهد که شاید در برزیل هم سورپرایز بزرگ را رقم بزند.
فوتبال زنان دیگر فقط مختص آلمان و امریکا و ژاپن نیست. از جزایر دورافتاده اقیانوس آرام تا جمهوریهای کوچک اروپایی، همه دارند تلاش میکنند جای پای خودشان را محکم کنند. افزایش سهمیه جام جهانی و برنامههای ریشهای فدراسیونهای ملی، آیندهای را نوید میدهد که در آن مرز بین «بزرگ» و «کوچک» هر روز کمرنگتر میشود.