متروپولیتانو جای جاهطلبی بارسا نبود
بلندپروازی اتلتیکو با ال چولو
ایلیا بهزاد اول
خبرنگار
زمانی که کریهای پیش از بازی لامین یامال و ارجاع او به بازگشتهای تاریخی لبران جیمز در NBA با شروع طوفانی بارسلونا و گلزنی دوباره این ستاره ۱۸ ساله همراه شد، همه فکر میکردند که یک ریمونتادای دیگر برای بارسلونا از جنس پیروزی تاریخی مقابل پاریسنژرمن در لیگ قهرمانان ۲۰۱۷ در راه است اما در متروپولیتانو و در جو جهنمیای که دیگو سیمئونه و هواداران اتلتیکو ایجاد میکنند، خبری از این رویاپردازیها نیست. با گل لوکمن و مدیریت فوقالعاده بازی از سوی اتلتیکو در کنار یک اخراج بدموقع دیگر در لیگ قهرمانان برای بارسلونا، دیگو سیمئونه برای سومین بار پس از سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ موفق به حذف بارسلونا در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا شد تا با نخستین حضور در نیمهنهایی پس از ۹ سال، یک بار دیگر خودش و تیمش را به عنوان یک مدعی جدی اروپایی مطرح کند.
روخی بلانکوس فقط دفاع نمیکند
کارنامه درخشان سیمئونه در اتلتیکومادرید با تبدیل کردن یک تیم معمولی به قدرت اروپایی، صعود به دو فینال نافرجام لیگ قهرمانان، قهرمانی در لیگ اروپا و سوپرجام و فتح دو لالیگا در سالهای درخشان رئال و بارسلونا بدون منابع مالی دو رقیب همیشگی، همین حالا هم او را به یکی از نمادهای تاریخ فوتبال اسپانیا تبدیل کرده اما این دوران درخشان، به یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا احتیاج دارد تا کلکسیون عملکرد رؤیایی سیمئونه در اتلتیکو، او را تبدیل به یک الهه در پایتخت اسپانیا بکند. الههای که سالهاست به مدل بازی نهچندان محبوبش با دفاع فشرده و جنگ روانی شهرت دارد اما آیا واقعاً اتلتیکویی که در این فصل بارسلونا از لیگ قهرمانان و کوپادلری کنار زد، همان تیم دفاعی نهچندان جذابی است که هواداران فوتبال تصور میکنند؟
اگر اتلتیکو یک تیم صرفاً دفاعی بود، میتوانست با کشتن بازی و جلوگیری از دو گل بارسلونا و با یک رویکرد دفاعی به مرحله نیمهنهایی برسد اما آنچه در بازی اتفاق افتاد کاملاً برعکس بود؛ بارسلونا در همان نیمه اول به بازی برگشت اما این اتلتیکو بود که با گلزنی به بازی برگشت و در ادامه هم فرصتهای خوبی برای گلزنی داشت. هیچ یک از ۳۶ بازی قبلی اتلتیکومادرید در لیگ قهرمانان اروپا بدون گل به پایان نرسیده و آنها در هفت بازی این فصل سه گل یا بیشتر دریافت کردهاند. سیمئونه در این فصل یک پیروزی چهار بر صفر مقابل بارسلونا، یک برد پنج بر دو مقابل رئال و یک پیروزی پنج بر دو مقابل تاتنهام را تجربه کرده و این آمار، نشان میدهد که اتلتیکو با آن چیزی که در ذهن هواداران فوتبال نقش بسته تفاوتهای زیادی دارد.
برخلاف سالهایی که دیگو گودین و خیمنز خط دفاعی را بیمه کرده بودند، ترکیب دفاعی فعلی اتلتیکو با بازیکنان نهچندان باکلاسی چون لنگله و لهنرمان توانایی اجرای تاکتیک یک دهه قبل سیمئونه را ندارند و به جای تمرکز روی استحکام دفاعی، ال چولو در این فصل روی ضدحملات ویرانگر خط حمله خود با آلوارز، گریزمان، یورنته، سیمئونه پسر و شورلوث حساب باز کرده است. در ۱۴ بازی لیگ قهرمانان اروپا، اتلتیکومادرید با ۳۴ گل زده در رده دوم بهترین خط حمله مسابقات قرار گرفته و با ۲۶ گل خورده هم بجز قرهباغ ضعیفترین خط دفاعی را دارد. شاید شخصاً، دیگو سیمئونه و تیمش را دوست نداشته باشید یا تصور کنید که تیم او همواره دفاعی عمل میکند اما واقعیت متفاوت است و رقیب اتلتیکو در نیمهنهایی باید خود را آماده یک نسخه متفاوت بکند.
۱۲ سال ناکامی اتفاقی نیست
بارسلونا رکورد شکستناپذیری سیمئونه در بازیهای خانگی مرحله حذفی لیگ قهرمانان را از بین برد اما این پیروزی، برای تداوم رویای اروپایی فلیک و پسران جوانش کافی نبود. آخرین بار که بارسلونا به قهرمانی در اروپا رسید، لامین یامال تنها ۷ سال سن داشت و تداوم ناکامی در مراحل حساس لیگ قهرمانان با وجود به نمایش گذاشتن کیفیت بالایی از فوتبال تماشاگرپسند اتفاقی نیست. اگر به گلی که لوکمن در این بازی به ثمر رساند نگاه کنید، میتوانید الگویی تکرارشونده از گلهایی که بارسلونا در این دو فصل دریافت کرده را ببینید که نشان میدهد ضعفهای دفاعی تیم فلیک، هیچگاه برطرف نشده و با چنین ضعفهایی، نمیتوان به قهرمانی اروپا رسید.
تیری آنری در همان ابتدای فصل و شب شکست مقابل پاریسنژرمن در مرحله اول مسابقات، مشخص کرد که در اروپا، تیمها و بازیکنان وجود دارند که بتوانند به راحتی از این تله آفسایدگیری فلیک عبور کنند و بارسلونا با این ایدهآلگرایی به جایی نخواهد رسید. زمان اثبات کرد که حق با آنری بود و برای فصل آینده، بارسلونا نیاز به یک خون تازه دارد. شاید عدم آمادگی دییونگ و مصدومیت رافینیا یکی از دلایل این ناکامی باشد، اما تا زمانی که بارسلونا به یک ثبات دفاعی مشخص در این سطح نرسد، کسب قهرمانی اروپایی غیرممکن خواهد بود و شاید پس از دو فصل ناکامی برابر دو تیم با سبک بازی مشابه(اینتر و اتلتیکو) فلیک نیز این موضوع را به خوبی درک کرده است.