وضعیت مبهم 3 ملیپوش استقلال در جام جهانی
زنگ خطر
تیم ملی فوتبال ایران در ایام نوروز دو بازی تدارکاتی مقابل تیم ملی فوتبال نیجریه و تیم ملی فوتبال کاستاریکا انجام داد. در این دو بازی بازیکنان استقلال منهای رزاقینیا وضعیت امیدوارکنندهای در ترکیب تیم ملی نداشتند و نتوانستند در ترکیب تیم ملی نمایش درخشانی از خود به جا بگذارند. حتی ممکن است در فهرست آتی تیم ملی برخی از بازیکنان که در دو بازی اخیر به میدان نرفتند نیز از دعوت دوباره به تیم ملی محروم شوند. در لیست اخیر سامان فلاح، امیرمحمد رزاقینیا، ابوالفضل جلالی و صالح حردانی حضور داشتند. در دو بازی اخیر اما بهجز رزاقینیا سایرین فعالیت مستمر و چشمگیری نداشتند که این میتواند یک زنگ خطر برای ملیپوشان استقلالی در تیم ملی باشد و چه بسا استقلال با اندک بازیکنانی در جام جهانی حاضر شود. اگر بخواهیم براساس نگاه سرمربی تیم ملی به بازیکنان فعلی، آینده آنها را در نظر بگیریم، رزاقینیا و حردانی احتمال بالایی دارد که در جام جهانی کنار تیم ملی باشند و حتی در برخی بازیها به میدان بروند اما باقی بازیکنان ممکن است جام جهانی را از دست بدهند.
سامان فلاح برای تیم ملی بازی نکرد و با توجه به خودداری قلعهنویی از اعتماد به این بازیکن بعید نیست او حضور در لیست نهایی را هم از کف بدهد. ابوالفضل جلالی نیز با توجه به حضور میلاد محمدی و دیگر گزینههایی همچون امید نورافکن و احسان حاجیصفی نمیتواند شانس آنچنانی برای خود متصور شود مگر اینکه در آخرین اردوی تیم ملی وضعیت متفاوتی به وجود آید و قلعهنویی نگاه خود را نسبت به این بازیکن تغییر دهد. حتی در بازیهای اخیر مشخص شد که صالح حردانی نیز مهره آنچنان قطعی تیم ملی در پست دفاع راست نیست. قلعهنویی در بازی با نیجریه حتی سیستم بازی تیمش را به سه دفاع تغییر داد تا مشخص شود نیمنگاهی به بازی با این روش نیز دارد. بازی دادن به اسماعیلیفر در دیدار با کاستاریکا که تیم ملی با چهار دفاع بازی کرد نیز مؤید این نکته بود که قلعهنویی بدش نمیآید به این بازیکن اعتماد کند اما در کنار این بازیکن باید به نام رامین رضاییان نیز اشاره کرد که به شدت مورد توجه سرمربی تیم ملی است چراکه رامین در این دو بازی مورد توجه بود و در ترکیب تیم ملی قرار گرفت.
در واقع ممکن است جام جهانی آتی کمسودترین جام جهانی برای استقلال باشد مگر آنکه برخی بازیکنان خارجی استقلال به داد این تیم برسند تا سود حاصل از حضور آنها عاید استقلال شود. اگر آشورماتوف و نازون برای تیمهای ملی ازبکستان و هائیتی در جام جهانی بازی کنند و در فهرست نهایی باشند احتمالاً جزو قطعیترین بازیکنانی خواهند بود که قابلیت بازی در این تورنمنت را دارند تا سودی هم عاید استقلال شود اما در مواجهه با بازیکنان داخلی این اندازه قاطعیت وجود ندارد و حتی ممکن است استقلال در جام جهانی آتی با وجود اینکه یک سرمربی با پیشینه سرمربیگری در استقلال سکان هدایت تیم ملی را به عهده دارد، با کمترین گزینه استقلالی تیمش را به جام جهانی سوق دهد.
به هرحال اینکه تصور کنیم هیچ استقلالی در تیم ملی در جام جهانی نباشد شاید خیلی بدبینانه باشد اما احتمالش هم وجود دارد نمایندههای اندکی از استقلال در امریکا باشند.