بیاتینیا: مگر در ۳۰ سال گذشته قهرمانی آسیا داشتیم؟
محسن بیاتینیا پیشکسوت فوتبال کشورمان درباره برگزاری ادامه مسابقات لیگ برتر میگوید: «با توجه به شرایط موجود و جنگ تحمیلی امریکا و صهیونیسم علیه ایران که به آتشبس دو هفتهای منجر شده، چارهای جز این نیست که اهم و فیالاهم کنیم. طرح ارائه شده برای تورنمنت ۶ تیمی، کامل و پخته نیست. اینکه هر طور شده ۶ تیم با وجود مخاطرات زیاد به صورت فشرده بازی کنند و بعد از جام جهانی دوباره مسابقات برگزار شود تا تکلیف تیمهای سقوطکننده مشخص شود، خیلی عجیب است. اگر تیمهای اول و دوم فعلی لیگ برتر اعلام شوند، چه اتفاقی میافتد؟ مگر در ۳۰ سال گذشته در آسیا قهرمانی داشتیم؟ با احترام به یکایک نمایندگان ایران، تیمهایی هم که این فصل معرفی شوند در فصل آینده لیگهای نخبگان و قهرمانان آسیا مدعی قهرمانی نیستند.» او از زاویه دیگری هم به این مهم نگاه میکند: «الان مشکل ایران عزیزمان، لیگ برتر نیست. اگر تیمهای اول و دوم فعلی اعلام شوند و فصل بعد لیگ برتر ۱۸ تیمی شود، اتفاق خاصی نمیافتد. درست است که برای دو هفته آتشبس شده اما باید دید پایان جنگ قطعی است؟ چون هیچ اعتمادی به دشمنان متجاوز امریکایی-صهیونی نیست. آنها زیرساختهای ایران را مورد حمله قرار دادهاند، اگر آتشبس ماندگار نباشد به استادیومها حمله میکنند. کما اینکه در گذشته پیش آمده به استادیومهای دیگر کشورها در زمان جنگ حمله شد. نمونه آن عراق است. در صورت دوام آتشبس باید به اجرای طرحهای بعدی بیندیشیم و نسبت به مدت زمان باقیمانده تصمیمگیری کنیم. از سوی دیگر برگزاری مسابقات نیاز به سه هفته تمرینات بدنسازی دارد تا بازیکنان ۶ تیم در شرایط بازی قرار بگیرند. آن وقت در هنگام برگزاری دیدارهای تورنمنت، ما با آدمآهنی که طرف نیستیم. بازیکنان ۳ تا ۴ روز یک بار هم بازی کنند، ناخواسته مصدومیتهایی پیش میآید و در این ۶ تیم ملیپوش هم داریم که مصدومیت ملیپوشان به تیم ملی لطمه میزند. قطعاً با اضطراب بازی کردن برای تیمها کار را سختتر میکند.» بیاتینیا در شرایط فعلی اولویت را جام جهانی میداند: «شکی نیست که باید ثابت کنیم استقامت مردم ایران بالاست. ما در جنگ ۸ ساله تحمیلی عراق هم لیگ را برگزار کردیم ولی اینبار شرایط متفاوت است چون دشمنان متجاوز امریکایی-صهیونی خط قرمزی را لحاظ نکردند. با اتمام جنگ میتوان با راهکارهای مناسب به دنبال پایان فصل بود. نباید برای تحقق یک مسأله اصلی، ۱۰ مسأله دیگر ایجاد کنیم و به آن یک مسأله هم نرسیم.
سطح خطرات جانبی برگزاری مسابقات بسیار زیاد است و بهتر است تصمیم عاقلانه و منطقی گرفته شود. اولویت با تیم ملی ایران است و مهمترین مسأله حضور پرقدرت در جام جهانی ۲۰۲۶ است؛ جایی که حضور تیم ملی به اعتبار نام ایران میافزاید.»