در حافظه موقت ذخیره شد...
قهرمانیهای پرسپولیس با کسب بیشترین امتیاز در هفتههای پایانی به دست آمده
حدادی: پایان لیگ در این شرایط عادلانه نیست
او ادامه داد: نگاه باشگاه پرسپولیس این است که مسابقات لیگ باید در یک فضای فوتبالی به پایان برسد و با عدالت نتیجه گرفته شود. به هر حال تیمها هزینههای مختلفی کردهاند. ما میتوانیم مسابقات لیگ را بعد از جام جهانی برگزار کنیم و فصل آینده را دیرتر و فشردهتر انجام بدهیم. باشگاه پرسپولیس تأکید بر این دارد که مسابقات لیگ برگزار شود. تازه ما تنها باشگاهی هستیم که کادرفنی و سرمربی خارجی داریم و این ریسک را داریم که سرمربیمان نیاید اما با این حال خواسته هواداران ما و سهامداران این است که لیگ برگزار شود. در مورد اینکه چگونه و کجا برگزار شود هم تابع سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال هستیم.
حدادی سپس به پیشنهاد پایان مسابقات با جدول فعلی واکنش نشان داد و گفت: اینکه لیگ با همین شرایط به پایان برسد، عدالت برقرار نمیشود. کمااینکه اگر به سابقه فصلهای گذشته نگاه کنید، در عمده سالهایی که پرسپولیس قهرمان شده، اصل امتیازات را در ۷-۸ بازی آخر کسب کرده است. فصل 1401-1402 ما به سپاهان باختیم و همه فکر میکردند قهرمان نمیشویم اما هفت بازی آخر لیگ و سه بازی جام حذفی را بردیم و سهگانه کسب کردیم. سال اول لیگ در هفته بیست و سوم هشت امتیاز از استقلال عقب بودیم و هفته آخر فجر را بردیم و قهرمان شدیم. زمانی که دوم شدیم و استقلال خوزستان قهرمان شد، با تفاضل گل دوم شدیم؛ در آن فصل هم تا هفته بیست و دوم میانه جدول بودیم. الان هم با صدر جدول 7 امتیاز اختلاف داریم، دو بازی با رقبای اصلیمان داریم و بقیه بازیهایمان با احترام به همه تیمها، با تیمهایی است که پایین جدول هستند و شانس برد ما وجود دارد. کمااینکه ما در CAS به دنبال آن دو امتیاز هم هستیم. دو امتیاز به استقلال و تراکتور دادند و به پرسپولیس ندادند. میدانم که سپاهان و گلگهر هم مثل ما شکایت کردند.
او در پایان گفت: اگر قرار است مسابقات لیگ برگزار نشود، معرفی نمایندگان ایران برای بازیهای آسیایی باید بر اساس عدالت باشد. عدالت از دید ما این است که جدول نیمفصل را در نظر بگیرند، چون در آن جدول همه تیمها یک بازی کردند اما در جدول فعلی بعضی تیمها هشت بازی باقیمانده دارند و بعضی تیمها ۷ یا ۸ بازی. ۲۵ درصد از بازیهای ما مانده است. ما فقط ۷ امتیاز اختلاف داریم اما ۲۴ امتیاز دست نخورده مانده است. قاعدتاً این فاصله قابل جبران است.
