از خلیج فارس تا دروازه رقبا
3 تفنگداربوشهری ، قلب تپنده تیم ملی
حمیدرضا عرب
خبرنگار
در فیفادی اخیر درخشش بازیکنان بوشهری تیم ملی ایران به یکی از جاذبههای امیدبخش فوتبال ملی تبدیل شد. نقطهای که مهاجمان و گلزنان بوشهری با نمایشی خیرهکننده آمادگی و نبوغ خود را بار دیگر به رخ کشیدند.
در رأس این مثلث، مهدی طارمی با ثبت سه گل و یک پاس گل در دو دیدار برابر نیجریه و کاستاریکا، بار دیگر جایگاه خود را بهعنوان مهاجمی کامل تثبیت کرد؛ بازیکنی که هم در تمامکنندگی و هم در خلق موقعیت، نقشی بیبدیل دارد.
در کنار او، محمد محبی با بازگشت به مسیر گلزنی مقابل کاستاریکا، نشانههایی از آمادگی ذهنی و بدنی بروز داد و خود را مردی همواره گلزن در قاب تیم ملی معرفی ساخت.
محبی با تیزهوشی، جسارت و دید عالی در نبردهای یکبهیک و تحرک بالا، به یکی از گزینههای قابل اتکا در فاز تهاجمی تیم ملی بدل شده است و تردیدی نباید داشت که قلعهنویی نیز چشم امید قطعی به این بازیکن خواهد بست.
عنصری که میتواند در تورنمنتهای بزرگ، گرهگشا باشد.
از سوی دیگر، مهدی قایدی با گل تماشایی خود برابر اکوادور، عمیقاً چشمنواز ظاهر شد و نشان داد که اتکاء به او نیز تدبیر بیموردی نیست؛ بازیکنی که با خلاقیت و قدرت تغییر جریان بازی میتواند معادلات دفاعی هر حریفی را بر هم بزند.
این سهضلعی بوشهری، حالا به قلب تپنده خط آتش تیم ملی تبدیل شدهاند؛ ترکیبی از تجربه، سرعت، شور و خلاقیت که توازن کمنظیری در فاز هجومی ایجاد کرده است.
اهمیت این موضوع زمانی دوچندان میشود که بدانیم فوتبال ایران در آستانه رقابتهای مهمی چون جام جهانی فوتبال قرار دارد؛ جایی که جزئیات کوچک، سرنوشت تیمها را رقم میزند.
درخشش بوشهریها در این حال و هوای جنگ آلود و تهدیدها حس وطنپرستی ما را نیز بیش از هر زمان دیگری برانگیخته است. بوشهر؛ شهری که همواره در تاریخ خود مقاومت و ایستادگی را تجربه کرده اکنون با سرمایههایش در زمین فوتبال، جلوهای دیگر از آن را به نمایش میگذارد.
گلهایی که این بازیکنان به ثمر میرسانند، صرفاً آمار نیست؛ بلکه روایتگر جریانی زنده از استعداد، انگیزه و تعلق به این موطن است و باید بوشهر را برگی طلایی و زرین در این ایام تلقی کرد.
ایستادگی مردم این سرزمین با تداوم گلزنی استعدادهای نابش در زمین فوتبال بیتردید جلوهای متفاوت از این دیار در ذهن همگان به یادگار خواهد گذاشت و همه ما منتظریم این سهضلعی در کنار دیگر مردان تیم ملی در جام جهانی درخششی فوقالعاده را رقم بزنند.
برش
درخشش در فیفادی مارس، تثبیت جایگاه در یونان
هت تریک در ۱۸۰ دقیقه
مهدی طارمی در جریان دیدارهای تدارکاتی ملی، ابتدا برابر نیجریه درخشید و سپس با یک نمایش چشمگیر مقابل کاستاریکا، فیفادی مارس را به شکلی درخشان به پایان رساند؛ فیفادیای که برای او یک ایستگاه معمولی نبود، بلکه به نقطهای ماندگار در مسیر حرفهایاش تبدیل شد.
طارمی در دهمین سال عضویت خود در تیم ملی ایران موفق شد یک گل دیگر به کارنامه ملیاش اضافه کند؛ گلی که با ضربه قیچی و روی ارسال کرنر به ثمر رسید و اولین گل تیم ملی به نیجریه در تاریخ تقابلهای این دو تیم بود.
هرچند این گل در نهایت مانع شکست تیم ملی در آن دیدار دوستانه نشد، اما از منظر فردی برای طارمی اهمیتی ویژه داشت. او با این گل، تعداد گلهای ملی خود را به 57 رساند و در رده دوم برترین گلزنان تاریخ فوتبال ایران قرار گرفت؛ جایگاهی که نشان میدهد طارمی سالهاست فراتر از یک مهاجم معمولی برای تیم ملی عمل میکند.
نکته جالب و قابلتوجه درباره طارمی این است که با توجه به غیبت سردار آزمون، مجموع گلهای ملی او از کل گلهای بازیکنان حاضر در دیدار مقابل نیجریه نیز بیشتر بود؛ آماری که بهخوبی وزن فنی و جایگاه تعیینکننده او را در ساختار تیم ملی نشان میدهد.
اما اوج این فیفادی برای طارمی در 11فروردین 1405 رقم خورد؛ روزی که در تقویم فوتبالی او برای همیشه ماندگار شد. طارمی در دیدار برابر کاستاریکا نمایشی کمنظیر داشت و تنها در 45دقیقه، دو گل زد و یک پاس گل هم داد تا ستاره بیچونوچرای میدان باشد. این عملکرد باعث شد او فیفادی مارس را با سه گل دیگر در کارنامهاش به پایان برساند و بهتنهایی در رده دوم برترین گلزنان تاریخ تیم ملی ایران بایستد؛ جایگاهی که بیش از هر چیز از ثبات، تجربه و کیفیت بالای او حکایت دارد.
برای المپیاکوس، بازگشت طارمی با چنین فرم ایدهآلی یک خبر بسیار مهم است. او اکنون با 16گل و 6پاس گل در 34بازی، یکی از مؤثرترین مهرههای هجومی تیمش محسوب میشود.