شب به یاد ماندنی برای حفظ بازوبند کهکشانی‌ها

نمایش تاریخی والورده

سانتیاگو برنابئو همیشه محلی برای رقم خوردن بهترین نمایش‌های فردی تاریخ فوتبال اروپا بوده و معمولاً برخی از بهترین خاطرات فوتبالی ستارگان فوتبال در این ورزشگاه رقم خورده است؛ از نمایش‌ اعجاب‌انگیز رونالدینیو در برابر ستارگان قدیمی رئال گرفته تا هت‌تریک کریستیانو رونالدو مقابل اتلتیکومادرید در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان ۲۰۱۷ و شاهکار کریم بنزما در این زمین، همه و همه سانتیاگوبرنابئو را به آوردگاهی برای نمایش‌های فراموش‌نشدنی مستطیل سبز تبدیل کرده‌اند. حالا موزه نمایش‌های تاریخی و فوق‌العاده در سانتیاگو برنابئو، یک عملکرد اعجاب‌انگیز دیگر را در خود می‌بیند؛ شاهکار فدریکو والورده مقابل منچسترسیتی در دور رفت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا.
والورده به عنوان بازیکنی که توانایی بازی در چند پست زمین را به عنوان یک مهره کلیدی برای رئالی‌ها دارد، مقابل تیم پپ گواردیولا با بازوبند کاپیتانی به میدان رفت و برای نخستین بار در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا، یک هت‌تریک را به نام خود ثبت کرد. حرکات هوشمندانه او روی گل اول و دوم، با یکی از زیباترین گل‌های این فصل لیگ قهرمانان روی سومین گل او تکمیل شد تا بهترین بازی دوران آلوارو آربلوا به عنوان سرمربی رئال، با هت‌تریک ستاره اروگوئه‌ای موجب شکستی تلخ برای پپ گواردیولا و شاگردانش شود.
این سه گل، تنها یک پیروزی شیرین را رقم نزدند، بلکه والورده را وارد تالار مشاهیر رئال در جام باشگاه‌های اروپا کردند. تا پیش از سوت پایان بازی با سیتی، ثبت هت‌تریک در اروپا قلمرویی بود که تنها مهاجمان و البته یک مرد ویژه در آن قدم گذاشته بودند؛ پیری، رئیس افتخاری فعلی باشگاه. در تمام تاریخ طولانی رئال در این رقابت‌ها، تنها یک هافبک موفق شده بود در یک مسابقه سه بار گلزنی کند. این اتفاق تاریخی در سال 1968 و در فضایی کاملاً متفاوت رخ داد؛ در دور اول مسابقات و در تاریخ هجدهم سپتامبر، زمانی که پیری مقابل آپولون لیماسول درخشید و هت‌تریک کرد.
شاید بهترین‌ توصیف از والورده را در پایان بازی، ترنت الکساندر آرنولد داشت که او را یک ستاره قدر ندیده معرفی کرد: «چند هفته پیش هم از او تعریف کردم، اما دوباره می‌گویم که برای توصیف او واقعاً کلمات کم می‌آورم. به‌نظر من او دست‌کم گرفته شده‌ترین فوتبالیست روی سیاره زمین است و سال‌هاست که چنین وضعیتی دارد. وقتی هنوز اینجا نبودم هم بازی‌اش را خیلی تحسین می‌کردم، چون هیچ ضعفی ندارد. واقعاً کاری نیست که نتواند انجام دهد.»
با حضور ستارگانی چون امباپه، وینیسیوس و بلینگام، باید در خصوص معرفی والورده به‌‌عنوان بهترین بازیکن حاضر در ترکیب تیم رئال احتیاط کرد اما شاید بتوان گفت که والورده با عملکرد خوب به‌عنوان یک بازیکن گلزن، هافبک دونده و گاهی اوقات یک مدافع راست، کامل‌ترین بازیکن رئالی است؛ ستاره‌ای که همواره در زمان حساس و در بازی‌های بزرگ، بهترین نسخه خود را به نمایش می‌گذارد و شاید حالا خیال‌ هواداران رئال از بابت کاپیتان آنها برای آینده راحت باشد. کاپیتانی که بتواند خاطرات خوش دوران رهبری راموس در مادرید را زنده کند.

جستجو
آرشیو تاریخی