تیم ملی جودو ایران باز هم در رقابتهای گرنداسلم غایب است. این مسابقات به میزبانی ازبکستان از دیروز در حالی استارت خورده که نامی از تیم ملی ایران در جدول مسابقات دیده نمیشود؛ تصمیمی که بیش از آنکه فنی باشد، به نظر میرسد باز هم به سیاستهای فدراسیون برمیگردد. سالهاست فدراسیون جودو یک نسخه ثابت را اجرا میکند؛ مدالآوری در تورنمنتهای سطح پایین، بهجای آزمون در میدانهای سطح بالا. نسخهای کمریسک، کمهزینه و البته بیفایده. در همین مسیر، تیم ملی باز هم مثل دورههای قبل، چندی پیش راهی کاپ آفریقا شد و چند مدال هم گرفت؛ مدالهایی که روی کاغذ خوشرنگ هستند اما در معادلات جدی رنکینگ و بازگشت به جمع مدعیان، وزن چندانی ندارند. اما حالا خبری از تیم ملی در رقابتهای گرنداسلم نیست تا این سؤال جدی مطرح شود که جودو ایران با چند مدال در مسابقات بیکیفیت، میخواهد کجای آسیا و دنیا را بگیرد؟ نکته جالبتر این است که محمد درخشان بهعنوان عضو ایرانی فدراسیون جهانی جودو بر روند برگزاری این رقابتها نظارت دارد، اما تیم ایران در تاتامی این مسابقات حضور نیافته است. در شرایطی که گرنداسلمها فقط یک تورنمنت معمولی نیستند و فرصتی طلایی برای تن به تن شدن با حریفان قدرتمند و کلاس درس تجربه است، مدتهاست که جودو ایران سهمی در این رقابتها ندارد. با حضور سرمربی آذربایجانی، انتظار میرفت رویکرد تیم ملی تغییر کند و نگاهی حرفهایتر، برنامهریزی بلندمدتتر و جسارت بیشتر برای حضور در سطح اول ایجاد شود اما آنچه میبینیم، ادامه همان مسیر قبلی کادرفنی ایرانی است و همان محافظهکاری مزمن در رأس تصمیم گیریها اتخاذ میشود. انگار مشکل، نامها نیستند و این موضوع به سیاست فدراسیون برمیگردد. وقتی استراتژی بر کسب مدال در مسابقات سطح پایین بنا شده باشد، طبیعی است که گرنداسلمها از تقویم حذف شوند. پیامد این تصمیم فقط از دست دادن چند امتیاز نیست. فاصله فنی با قدرتهای اول آسیا و جهان هر روز بیشتر میشود. مهمتر از آن، فاصله ذهنی شکل میگیرد؛ جودوکاری که سالها با سطح اول نجنگیده، در بازگشت احتمالی به این میدانها دچار شوک میشود و آن ذهنیت برنده را نخواهد داشت. در چنین شرایطی کارشناسان هشدار میدهند با این روند، بازگشت به چرخه مدعیان آسیا و جهان به تعویق میافتد و شاید هم به رؤیا تبدیل شود. جودوی ایران بعد از تعلیق چهارساله عملاً هنوز به چرخه بازنگشته است؛ گواه آن هم دست خالی نمایندگان ایران در بازیهای آسیایی هانگژو و تک مدال مریم بربط در بازیهای کشورهای اسلامی است. بنابراین در شرایطی که بازیهای آسیایی ناگویا از رگ گردن هم نزدیکتراست و زمانی هم تا المپیک لسآنجلس باقی نمانده، به نظر نمیرسد حضور در مسابقاتی چون کاپ آفریقا کمکی به مدالآوری جودو ایران کند و قطعاً در چنین میدانهایی عدم برنامهریزی صحیح و حضور نیافتن در مسابقات تدارکاتی سطح بالا، تأثیر خود را نشان خواهد داد.
