در حافظه موقت ذخیره شد...
گزارش نیویورکتایمز از تأثیر اختلال بودجه امریکا بر جام جهانی
امنیت فوتبال زیر سایه اختلافات داخلی
برای جام جهانی، نقش کلیدی برعهده آژانس مدیریت بحران فدرال است؛ نهادی که مسئول توزیع ۶۲۵میلیون دلار بودجه امنیتی مصوب کنگره برای شهرهای میزبان است. این بودجه سال گذشته در قالب لایحهای که توسط دونالد ترامپ امضا شد به تصویب رسید، اما با گذشت ماهها هنوز مجوز نهایی پرداخت آن صادر نشده است. اکنون با تعطیلی بخشی از دولت بسیاری از کارمندان این آژانس به مرخصی اجباری رفتهاند و روند بررسی و پرداخت کمکها عملاً متوقف شده است. این تأخیر دقیقاً در زمانی رخ داده که شهرها باید قراردادهای چندمیلیوندلاری برای تجهیزات امنیتی، سامانههای نظارتی، پهپادهای ضدتهدید و خدمات لجستیکی امضا کنند. بدون تضمین رسمی دولت فدرال، امضای چنین قراردادهایی برای مدیران شهری ریسک بزرگی محسوب میشود. بسیاری از این خریدها نیز زمانبر هستند و نمیتوان آنها را در هفتههای پایانی انجام داد.
در این میان، مقامهای سیاسی همدیگر را مقصر میدانند. کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی، دموکراتها را متهم کرده که با مخالفت با بودجه، امنیت رویدادی چون جام جهانی را به خطر انداختهاند. او هشدار داده هرچه وزارتخانه بیشتر بدون بودجه بماند، آمادگی کشور برای مقابله با تهدیدات کمتر میشود. در مقابل، نمایندگان دموکرات میگویند بودجه از ماهها پیش تصویب شده و دولت میتوانسته آن را آزاد کند و اکنون عمداً موضوع را سیاسی کرده است. نتیجه این جدال، بلاتکلیفی کامل برای شهرهای میزبان است. مسئولان محلی در جلسات مشترک با کاخ سفید و فدراسیون بینالمللی فوتبال هنوز پاسخ روشنی درباره زمان دریافت پول نگرفتهاند. برخی شهرها نگرانند که اگر منابع دیر برسد، مجبور شوند هزینهها را از بخشهای دیگر جبران کنند؛ اقدامی که میتواند به حذف یا کوچک شدن برنامههای جانبی مانند جشنوارههای هواداری منجر شود. برای مثال، مسئولان شهر میامی هشدار دادهاند اگر طی هفتههای آینده تکلیف بودجه مشخص نشود، برنامهریزی امنیتی «فاجعهبار» خواهد شد. در نیوجرسی نیز نگرانیها بالاست، بویژه اینکه فینال جام جهانی قرار است در متلایف استادیوم برگزار شود؛ ورزشگاهی که نیازمند بالاترین سطح حفاظت است. حتی در شهرهایی مثل بوستون نیز اختلاف بر سر چندمیلیون دلار، میزبانی مسابقات را در هالهای از ابهام قرار داده است. با این حال، برخی منابع نزدیک به کمیتههای برگزاری معتقدند نگرانیها کمی بزرگنمایی شده است. به گفته آنها، بیشتر شهرها انتظار دارند پول در نهایت بهصورت بازپرداختی پرداخت شود و اصل امنیت مسابقات تهدید نخواهد شد. اما همین نبود قطعیت، روند خرید تجهیزات و عقد قراردادها را کند کرده و فشار روانی قابل توجهی بر مدیران وارد کرده است. در واقع، مسأله اصلی نه نبود پول، بلکه نبود تضمین رسمی است. وقتی بیش از یکچهارم بودجه صدها میلیون دلاری هر شهر از منابع فدرال تأمین میشود، هیچ مدیری حاضر نیست بدون چراغ سبز دولت، تعهد مالی سنگین بدهد. به همین دلیل، دعوای سیاسی واشنگتن حالا مستقیماً وارد زمین فوتبال شده است. جام جهانی ۲۰۲۶ قرار بود نماد هماهنگی و قدرت سازماندهی امریکا باشد؛ اما فعلاً به نمونهای از تأثیر سیاست بر ورزش تبدیل شده است. اگر این بنبست ادامه پیدا کند، شاید مسابقات برگزار شود، اما در پشت صحنه با فشار، اضطراب و تصمیمهای دقیقهنودی همراه خواهد بود؛ چیزی که هیچ میزبان بزرگی نمیخواهد تجربه کند.