آیا بارسلونا دوباره قلب تپنده تیم ملی اسپانیا میشود؟
بازگشت به ریشههای قهرمانی
سال ۲۰۱۰ همچنان یکی از درخشانترین مقاطع تاریخ فوتبال اسپانیاست؛ زمانی که تیم ملی این کشور با ترکیبی طلایی از ستارگان دو غول لالیگا یعنی بارسلونا و رئال مادرید، بر بام جهان ایستاد. قهرمانی در جام جهانی آفریقای جنوبی حاصل همافزایی دو فلسفه متفاوت بود: کنترل و تیکیتاکای بارسا در کنار قدرت و صلابت مادرید. اکنون و در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، این پرسش مطرح است که آیا بارسلونا میتواند بار دیگر ستون فقرات «لاروخا» شود؟
در ترکیب ۲۳ نفره اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰، ۱۲ بازیکن از بارسلونا و رئال حضور داشتند. از مادرید، ایکر کاسیاس با رهبری و واکنشهای استثنایی، سرخیو راموس با اقتدار دفاعی و ژابی آلونسو با مدیریت ریتم بازی نقش کلیدی داشتند. در سوی دیگر، بارسلونا با کارلس پویول، جرارد پیکه، سرخیو بوسکتس، ژاوی هرناندس، آندرس اینیستا و پدرو، هویت تاکتیکی تیم را شکل داد. ویسنته دلبوسکه توانست بهترینهای دو تیم برتر جهان را ترکیب کند؛ مالکیت توپ، پرس سراسری و استفاده حداکثری از اشتباهات رقبا، اسپانیا را تقریباً شکستناپذیر ساخت.
در همان دوره، بارسلونا پس از فتح ششگانه تاریخی ۲۰۰۹ بهترین تیم دنیا بود و به یک معیار در فوتبال باشگاهی جهان تبدیل شده بود. با این حال، وابستگی شدید به لیونل مسی و فقدان برنامهریزی پایدار برای پرورش نسل جدید، در سالهای بعد آسیبپذیریهایی ایجاد کرد. پس از جدایی مسی، مشکلات ساختاری و مالی آشکارتر شد و دوران طلایی به پایان رسید.
با ورود هانسی فلیک، پروژه بازسازی آغاز شد. تمرکز بر استعدادهای اسپانیایی، انضباط تاکتیکی و بازگرداندن هویت تیمی، بارسا را در فصل ۲۵-۲۰۲۴ دوباره به مسیر موفقیت بازگرداند؛ قهرمانی در لالیگا، کوپا دلری و سوپرجام اسپانیا، آن هم با غلبه بر رئال مادرید، پیامی روشن داشت: بارسلونا بازگشته است. حتی حضور غیرمنتظره وویچخ شزنی پس از مصدومیت تر اشتگن، به یکی از نقاط قوت تیم بدل شد.
اکنون امید اسپانیا برای ۲۰۲۶ بر دوش نسل تازهای از بارسلوناست: پدری و گاوی در میانه میدان، دنی اولمو با خلاقیت هجومی، فران تورس و لامین یامال در خط حمله و خوان گارسیا درون دروازه. شباهتهای این نسل با تیم ۲۰۱۰ قابل توجه است؛ همان کنترل میانه میدان و هویت مبتنی بر مالکیت.
اگر بارسلونا بتواند ثبات مدیریتی، مالی و فنی خود را حفظ کند، بار دیگر میتواند هسته اصلی تیم ملی اسپانیا شود. تاریخ نشان داده همافزایی بارسا و رئال، لاروخا را به قله رسانده است؛ اما این بار شاید بارسلونا به تنهایی پرچمدار رؤیای قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. زمان در حال گذر است و جهان فوتبال در انتظار پاسخ این پرسش بزرگ.