پرسش مهم درباره یک مشکل جدی در پرسپولیس
چطور با 3 مربی بدنساز مشکل دوندگی دارند؟
نتالیج ضعیف و تداوم بحران نتیجهگیری در پرسپولیس باعث شد تا بسیار از کارشناسان فوتبال، پیشکسوتان این باشگاه و البته هواداران این تیم روی مسائل فنی و غیرفنی سرخها متمرکز شوند و این سؤال به شکل جدیتری مطرح شود که واقعاً چه بالایی بر سر این تیم آمده که در هفت مسابقه از نیمفصل دوم طی پنج بازی شکست خورده و رکوردهای منفی را هر روز جابهجا میکند؟
پرسپولیس تیم مقتدر فوتبال ایران طی یک دهه گذدشته که در بحرانیترین شرایط به موفقیتهای بزرگی دست مییافت و با پنجره بسته و 16بازیکنی که سه چهارتای آنها گمنام بودند تا فینال آسیا رفت حالا با یک اسکواد پروپیمان که حدود 30بازیکن دارد، باشگاهی که به پول کنسرسیوم بانکی وصل است و البته پنجرههایی که در هر بار بازوبسته شدنش چندین و چند بازیکن و مربی میلیون دلاری جابهجا میشوند چطور مقابل تیمی مثل خیبر یا ملوان دستوپا بسته است و خیلی راحت دستها را به علامت تسلیم بالا میبرد؟
واقعیت این است که از ابتدای نیمفصل دوم تا الان درباره مشکلات ریزودرشت پرسپولیس صحبت شده و مطالب متعددی به نگارش درآمده.
بسیاری همچنان به کمبود بازیکنان باکیفیت در برخی پستها یا بالانس نبودن تیم که ریشه در نقل و انتقالات تابستانی دارد اشاره میکنند. برخی نیز به مشکلات روحی-روانی بازیکنان اشاره کرده و مسائل غیرفنی را پیش میکشند. گروهی هم به جزئیات فنی ورود کرده و معتقدند تیمی که هشتاد درصد بازیکنان اصلیاش بالای 30سال دارند طبیعتاً به مشکل برمیخورد. در این میان به مسائلی مثل بازی بدون حضور تماشاگر و مصدومیتهای متعدد هم اشاره شده اما کمتر در مورد میزان دوندگی سرخها حرفی به میان آمده است.
بازیکنان پرسپولیس در مسابقات اخیر به اندازه کافی نمیدوند و توان بازپسگیری توپ از حریفان به شکل قابل توجهی کاهش یافته است. در این میان مسائلی مثل افت برخی بازیکنان کلیدی، بالا رفتن سن آنها و سیستم مدنظر اوسمار میتواند دخیل باشد اما سؤال اینجاست که تیمی با سه مربی بدنساز چطور به چنین مشکلی برخورده و چرا تیم پرسپولیس از لحاظ دوندگی و شرایط جسمانی وضعیت مطلوبی ندارد؟
پرسپولیس سه مربی بدنساز در کادرفنی فعلیاش دارد که در تاریخ این باشگاه و البته در بین تمام تیمهای لیگ برتری و ایرانی بیسابقه است.
از قبل پهپه لوسادا، مربی بدنساز اسپانیایی در تیم حضور داشت. او که در اسپانیا برای تیمهای کادیز، آلباسته و خرز کار کرده و سابقه حضور در فوتبال مجارستان و هند را در کارنامه دارد در دومین مقطع حضورش در پرسپولیس همچنان در این تیم فعالیت میکند. غیر از او اوسمار در بدو حضور در پرسپولیس و دومین مقطع فعالیتش در این تیم یک مربی برزیلی و معتمد خود را بهعنوان بدنساز به کادرفنی اضافه کرد. این مربی جولیانو والیم نام دارد که بعد از حضور در تیمهای پایه و ب سانتوس در برزیل، در باشگاه خورفکان امارات و سائو برناردو برزیل هم بهعنوان مربی بدنساز کار کرده و بعد از همکاری با اوسمار در بوریرام یونایتد تایلند همراه او به پرسپولیس آمد.
غیر از اینها پرسپولیس یک مربی بدنساز داخلی هم دارد. حسن تشکریکیا که او هم دومین مقطع حضورش در پرسپولیس را میگذارند از رشته بسکتبال میآید. در تیمهای ملی بسکتبال ایران، تیم بسکتبال زیر ۱۶سال ایران، تیم بسکتبال زنان چین و همینطور باشگاههای کینگدائو، سیچوان و نانجینگ چین و باشگاه بسکتبال مهرام بهعنوان مربی بدنساز کار کرده است. در واقع هر سه مربی بدنساز پرسپولیس با تجربیات بینالمللی کنار هم حضور دارند و با اینکه تصور میشد اوسمار بعد از اضافه کردن دستیار هموطنش حداقل لوسادا را کنار بگذارد اما هم لوسادا در کادرفنی حضور دارد هم تشکریکیا و تمرینات با حضور سه مربی بدنساز دنبال میشود.
در عین حال سؤال بزرگ اینجاست که چطور با حضور فعالیت مستمر چنین مربیانی تیم پرسپولیس از نظر بدنی مشکل دارد و میزان دوندگی این تیم در حد مطلوب نیست؟ این مربیان دقیقاً در تمرینات چه میکنند و دایره فعالیتشان چگونه است؟ آیا همانقدر که درباره قصور پزشکی کادر درمان و تعدد مصدومیتها در این تیم صحبت شده از شرح وظایف این مربیان هم سؤالی شده است؟ آیا وضعیت بدنسازی تیم پرسپولیس با حضور این تعداد مربی باتجربه که حداقل دو نفرشان قرارداد دلاری دارند مطلوب اوسمار و باشگاه است؟
البته که قرار است این مربیان در جلسه با محسن خلیلی درباره تعدد مصدومیتها و چرایی این اتفاق حضور داشته باشند اما شاید بهتر باشد خلیلی بهعنوان معاون ورزشی میزان دوندگی بازیکنان پرسپولیس که حتماً توسط کادرفنی استخراج و پایش میشود را بررسی کرده و گزارش بهدست آمده را با حضور این مربیان بررسی کند تا مشخص شود، مشکل از کجاست و چه باید کرد.