صعود دوباره با چالش آمادهسازی
مریم حسینزاده
سرمربی تیم استقلال
تیم ملی فوتبال زنان ایران پس از صعود مجدد به جام ملتهای آسیا، بار دیگر امیدها را برای پیشرفت و کسب دستاوردهای بیشتر زنده کرده است. با این حال، نباید از چالشهای جدی پیش روی این تیم غافل شد.
شرایط آمادهسازی و برنامهریزی، همچنان پاشنهآشیل این تیم بهشمار میرود. یکی از مهمترین این چالشها، کمبود بازیهای دوستانه و فقدان شبیهسازی مناسب با شرایط رقابتی است.
از زمان پایان آخرین مسابقات رسمی، تیم ملی تقریباً چهار تا شش ماه را بدون برگزاری هیچ مسابقهای سپری کرده است. این در حالی است که در این بازه زمانی، فرصت کافی برای انجام حداقل دو یا سه بازی تدارکاتی با تیمهایی که در مسابقات پیشرو با آنها مواجه خواهیم شد، وجود داشت. چنین بازیهایی نقش حیاتی در افزایش اعتمادبهنفس بازیکنان و همچنین شناسایی نقاط ضعف و قوت تیم توسط کادرفنی دارد.
در زمینه انتخاب بازیکنان، خانم جعفری، سرمربی تیم ملی، با در نظر گرفتن ارزیابیهای فنی دقیق و شناخت کافی از بازیکنان موجود، تصمیمات منطقی و قابل قبولی اتخاذ کرده است. حذف برخی از بازیکنانی که در اردوهای پیشین مورد ارزیابی قرار گرفته بودند، با توجه به شرایط کنونی تیم و برنامههای سرمربی، توجیهپذیر به نظر میرسد.
من با سلیقه انتخاب ایشان مخالف نیستم و چهبسا اگر در موقعیت مشابه قرار میگرفتم، انتخابهایی مشابه میداشتم. با نگاهی به رقبای آسیایی، به وضوح میتوان مشاهده کرد که آنها از برنامهریزی منظمتر و دسترسی بیشتری به مسابقات دوستانه و تورنمنتهای آمادهسازی برخوردارند.
این امر سبب میشود تا با آمادگی و تجربه رقابتی بیشتری وارد مسابقات شوند و کار را برای تیم ملی ما دشوارتر کنند. با وجود تمامی این چالشها، نباید از تجربه و استعداد بازیکنان ایرانی غافل شد.
اگرچه انتظار کسب نتایج خارقالعاده در برابر تیمهای قدرتمندی همچون استرالیا یا کرهجنوبی در حال حاضر کمی دور از ذهن بهنظر میرسد، اما مهمترین هدف در این مرحله، فراهم آوردن بستری مناسب برای رشد فردی بازیکنان، کسب تجربه بینالمللی و تقویت روحیه تیمی است.
در نهایت، برای حفظ روند صعودی و رشد مستمر تیم ملی فوتبال زنان، فدراسیون فوتبال نیازمند برنامهریزی دقیق و بلندمدت است. برگزاری بازیهای دوستانه منظم با تیمهای همسطح یا حتی قدرتمندتر، تمرکز بر توسعه و پرورش بازیکنان جوان و افزایش تجربه مسابقهای از جمله اقداماتی است که باید در اولویت قرار گیرد. بدون شک، غفلت از این موارد، پیشرفت تیم را کند کرده و مانع از شکوفایی کامل استعدادهای بازیکنان خواهد شد.