در حالی که قطار آمادهسازی تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایران به ایستگاههای حساس خود رسیده است، برگزاری تمرینات تخصصی تکنیکی و تاکتیکی این تیم روی چمن مصنوعی، علامت سؤالهای بزرگی را در ذهن کارشناسان ایجاد کرده است. در جلسه تمرینی اخیر که تحت نظارت مستقیم امیرشقاقی برگزار شد، کادر فنی بر هماهنگی بین خطوط و ارزیابی نهایی نفرات تأکید داشت؛ اما سؤال اینجاست که آیا بستر این ارزیابی با استانداردهای فوتبال مدرن همخوانی دارد؟
هرچند کادر فنی هدف از این تمرینات فشرده را ارتقای درک تاکتیکی و آمادگی جسمانی میداند، اما نباید از یاد برد که تمرین مداوم روی چمن مصنوعی برای بازیکنان در سنین رشد، مانند یک
تیغ دولبه عمل میکند. چمن مصنوعی به دلیل خاصیت ضربهگیری متفاوت و اصطکاک بالا، فشار مضاعفی بر مفاصل کمر و زانوی نوجوانان وارد کرده و ریسک مصدومیتهای مزمن را به شدت افزایش میدهد.
علاوه بر سلامت جسمی، تفاوت سرعت گردش توپ و نوع کنترل آن در چمن مصنوعی نسبت به چمن طبیعی، میتواند باعث ایجاد عادتهای حرکتی اشتباه در بازیکنان شود.
