در حافظه موقت ذخیره شد...
واحدی؛ نقطه اتکای مانولوپولوس در تیم ملی
بحران پست سنتر در مسیر جام جهانی
ایران با سودای حضور در جام جهانی ۲۰۲۷ وارد این مسیر شده و بهخوبی میداند که در بسکتبال آسیا دیگر هیچ بازی آسانی وجود ندارد. سوریه روی کاغذ حریفی قابل مهار است، اما اردن تیمی چغر و منسجم نشان داده؛ تیمی که فعلاً صدرنشین گروه است و بهخوبی میداند چگونه ریتم بازی را از حریف بگیرد. تقابل با اردن، آزمون واقعی شاگردان مانولوپولوس در پنجره دوم خواهد بود؛ جایی که باید مشخص شود تغییرات فنی تا چه اندازه در زمین مسابقه جواب داده است.
چالش بزرگ تیم ملی اما غیبت دو لژیونر کلیدی است؛ محمد امینی و بهنام یخچالی تمایلی به حضور در پنجره دوم نشان ندادهاند و همین موضوع دست سرمربی یونانی را بستهتر کرده است. در چنین شرایطی، نگاهها به سمت سینا واحدی میچرخد؛ گارد جوان و جسوری که این روزها در رقابتهای سوپرلیگ شرق آسیا مشغول است. واحدی بهدلیل تعهدات باشگاهی هنوز به اردو نرسیده و طبق برنامه، احتمالاً مستقیم راهی قطر خواهد شد تا در اردوی تیم ملی در این کشور و بازی تدارکاتی با قطریها به جمع ملیپوشان ملحق شده و سپس به همراه تیم عازم لبنان، میزبان رقابتها شود.
واحدی همان ستارهای است که در کاپ آسیا ۲۰۲۲ با درخششهایش نقش مهمی در بازگشت ایران به سکو پس از هشت سال ایفا کرد؛ بازیکنی که جسارت نفوذ، شوتهای بهموقع و انرژی بیامانش میتواند موتور هجومی تیم را روشن کند. کنار او، ارسلان کاظمی بهعنوان کاپیتان، ستون تجربه و تعادل تیم است؛ بازیکنی که در نبود ستارهها مسئولیت رهبری درون زمین را دوچندان بر دوش دارد.
با این حال، بزرگترین دغدغه تیم ملی همچنان پست پنج است؛ زخمی قدیمی که بعد از خداحافظی حامد حدادی هنوز التیام نیافته است. حدادی سالها ستون دفاعی و تکیهگاه حمله ایران بود؛ سنتر کاملی که هم در ریباند و بلاکشات مؤثر بود و هم در بازیسازی از پست بالا. جایگزینهای او شامل حسن علیاکبری که تجربه کافی ندارد و میثم میرزایی که چندان باثبات ظاهر نشده است، میشوند. بنابراین خلأ ستارهای مانند حدادی هنوز در پست پنج احساس میشود و زیر سبد، مقابل تیمهای فیزیکیتر میتواند به پاشنهآشیل ایران تبدیل شود.
مانولوپولوس برای عبور از این بحران، ناچار است به بسکتبال تیمیتر، دفاع چرخشی سریعتر و استفاده حداکثری از شوتهای پیرامونی روی بیاورد. شاید دیگر خبری از سلطه سنتی در زیر سبد نباشد، اما با افزایش سرعت انتقال توپ و پرس در نیمه زمین حریف، میتوان ضعف سنتر کلاسیک را پوشش داد.
اگر ایران در این پنجره دست پر خارج شود، نهتنها گام بلندی به سوی جام جهانی برمیدارد، بلکه پروژه سرآشپز یونانی نیز طعم موفقیت خواهد چشید. حالا وقت آن است که بلندقامتان، دستور پخت جدید را در زمین اجرا کنند و این بار سوریه و اردن را برای رسیدن به سبد جام جهانی از پیشرو بردارند.